Share on facebook
Share on whatsapp
Share on email
Share on twitter
Share on pinterest
Πίνακας «Τα κάλαντα» του Νικηφόρου Λύτρα (1872)

Πρωτοχρονιάτικα κάλαντα της Χίου

Καλή σου μέρα κι όμορφη
και να με συμπαθήσεις
γιατί κοιμόσουνα γλυκά
και τώρα θα ξυπνήσεις

Καλημερίζω φέρνοντας
αγέρα μυρωμένο
απ τ’ αφρισμένα κύματα
χιλιοτραγουδισμένο

Σε όλους σας ευχόμαστε
αγάπη, ειρήνη υγεία
καλή καρδιά, χαμόγελο
και Θεία Ευλογία.

χρόνια πολλά να ‘στε καλά
κι εσείς και οι δικοί σας
να ρθούνε τα ξενάκια σας
κι όλοι οι ναυτικοί σας

Αγιε μου Βασιλάκη μου
και Άγιε μου Νικόλα
προστάτευε τους ναυτικούς
την ώρα του κυκλώνα

Νάμουνα πετροκότσυφας
νά’χα κερένια μύτη
να ‘φερνα τα ξενάκια σας
απόψε μες στο σπίτι

Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά,
ψηλή μου δεντρολιβανιά
κι αρχή καλός μας χρόνος,
εκκλησιά με τ’ άγιο θρόνος

αρχή που βγήκεν ο Χριστός
Άγιος και Πνευματικός
στη Γη να περπατήσει
και να μας καλοκαρδίσει

Άγιος Βασίλης έρχεται
και δε μας καταδέχεται
από την Καισαρεία,
συ ’σαι αρχόντισσα κυρία

Βαστάει εικόνα και χαρτί,
ζαχαροκαντιοζυμωτή
χαρτί και καλαμάρι,
δες κι εμεν’ το παλικάρι

Το καλαμάρι έγραφε,
πολίτικε μου κατηφέ,
και το χαρτί εμίλιε,
άσπρε μου χρυσέ μου ήλιε

Βασίλη κι από που ‘ρχεσαι
και δε μας καταδέχεσαι;
και πόθεν κατεβαίνεις
και βαστάς ρόδα και ραίνεις;

Από της μάνας μ’ έρχομαι
κι όλους σας καταδέχομαι
και στο σχολειό μου πάγω,
δε μου λέτε τι να κάνω;

Κάτσε να φας, κάτσε να πιεις,
κάτσε τα πάθη σου να πεις
κάτσε να τραγουδήσεις
και να μας καλοκαρδίσεις

Εγώ γράμματα μάθαινα
και στο σκολειό μου πάγαινα
τραγούδια δεν ηξεύρω,
να ρθω τζόγια μου να σ΄εύρω

Και σαν ηξεύρεις γράμματα
αληθινά σπουδάματα
πε μας την αρφαβήτα
να χεις το Θεό βοήθεια

Και στο ραβδί τ’ ακούμπησε,
μα δε μας ετραγούδησε
να πει την αλφαβήτα,
ωσάν Αγιος που ήταν

Χλωρό ραβδί, ξερό ραβδί,
άσπρο σταφύλι ροζακί
χλωρά βλαστάρια πέτα’,
ροδοκόκκινη βιολέτα

κι απάνω στα κλωνάρια του
κοιμάται ο γιος κι η μάνα του
βρύσες εκυματούσαν,
τζόγια μου κι ας σε ξυπνούσαν

και κατεβαίναν πέρδικες,
γαρυφαλλιές λεβέντικες
και ραίναιν κι αντιραίναν
και ροδόσταμο εραίναν

κι εραίναν τον αφέντη μας
τον ρήγα τον λεβέντη μας
τον πολυχρονεμένο
και στον κόσμο ξακουσμένο

Εσένα αφέντη πρέπει σου,
βάλε στραβά το φέσι σου
και μπόρκα τα μαλλιά σου
να φανεί η λεβεντιά σου

και πάλι ξαναπρέπει σου
καρέκλα καρυδένια
για ν’ακουμπάς τη μέση σου
τη μαργαριταρένια

και πάλι ξαναπρέπει σου
τον κόσμο να ορίζεις
με το’να χέρι να μετράς
με τ΄άλλο να δανείζεις

πολλά ‘παμε τ’ αφέντη μας
ας πούμε της κυράς μας
κυρά ψηλή, κυρά λιγνή,
κυρά γαϊτανοφρύδα

που χεις τον ήλιο πρόσωπο
και το φεγγάρι στήθος
και του κοράκου τα φτερά
τα χεις γαϊτανοφρύδια

και σα σειστείς και λυγιστείς
και πας στην εκκλησιά σου
η στράτα ρόδα γέμισε
απ’ την περπατησιά σου

Εχεις και κόρην όμορφη,
βάλ᾿την νὰ μας κεράσει,
να εφχηθούμε όλοι μας,
ν᾿ ἀσπρίσει, νὰ γεράσει.

εχεις και κόρην όμορφη
Γραμματικός τη θέλει
κι αν είν και Πρωτοπλοίαρχος
πολλά καράβια έχει

εχεις και γιο και μονογιό
και γιο και κανακάρη
να τον αξιώσει ο θεός
να γίνει παλικάρι

και πάλι ξαναπρέπει σου
καράβι ν αρματώσεις
και τα πανιά και τα κουπιά
να τα μαλαματώσεις

Κι αν έχεις γιο στα γράμματα,
βάλτονε στό ψαλτήρι,
να τον αξιώσει ο Θεός,
να βάλει πετραχήλι.

σ αυτό το σπίτι που ‘ρθαμε
πέτρα να μη ραγίσει
κι ονοικοκύρης κι η κυρά
χρόνια πολλά να ζήσει

σ’αυτό το σπίτι που ‘ρθαμε
τα ράφια είναι ξυλένια
του χρόνου σαν ξανάρτομε,
να ΄ναι μαλαματένια

και αν επεθυμήσατε
υγειά, χαρές και πλούτη
να σας τα δώσει ο Θεός
μες στη χρονιά ετούτη

για σφάξετε τον πετεινό
για σφάξετε την κότα
και δώστε μας τον κόπο μας,
να πάμε σ’ άλλη πόρτα

σ’ αυτό το σπίτι που ‘ρθαμε
μας φάνηκε Ευρώπη
γιατί μας υποχρέωσαν
οι όμορφοί σας τρόποι

Εδώ που τραγουδήσαμε
και σας εκαλαντίσαμε
τούτονά σας λέμε μόνο:
καλά να ‘στε και του χρόνου!

~κοινοποιήθηκε 15 φορές~
Share on facebook
Share on whatsapp
Share on email
Share on twitter
Share on pinterest

Επιτρέπεται η κοινοποίηση του άρθρου στα κοινωνικά δίκτυα μέσω των ενεργών συνδέσμων. Προκειμένου για αναδημοσίευση (αντιγραφή δηλαδή του κειμένου) παρακαλώ ζητήστε πρώτα την άδεια από τον/την συγγραφέα/συντάκτη, παραθέτοντας απαραίτητα όνομα, πηγή και ενεργό σύνδεσμο προς την σελίδα. Τροποποιήσεις στα κείμενα, δεν επιτρέπονται.

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΜΕ TO FACEBOOK ΠΡΟΦΙΛ ΣΑΣ
Στιγμιότυπο από το σπίτι του Κολοκοτρώνη και το άγαλμα με το γκράφιτυ

Βοήθα Γέρο!

Αυτό το υπνομυθιστόρημα, Θέλει το χρόνο του. Διαβάζεται λίγο πριν τον ύπνο. Ο αναγνώστης θα αποφασίσει κατά πόσο αποτελεί προϊόν ζωηρής φαντασίας ή ζοφερής πραγματικότητας…

Διαβάστε περισσότερα »