Share on facebook
Share on whatsapp
Share on email
Share on twitter
Share on pinterest
Τζένη Χειλουδάκη

Για την Τζένη την ωραία…

Τίτλος άρθρου ειδησεογραφικής σελίδας: «Η Τζένη Χειλουδάκη ζητάει χρήματα προκειμένου να μην μείνει άστεγη καθώς φεύγει από το σπίτι της και θα πρέπει να διανυκτερεύσει στο αυτοκίνητό της.» Ακολούθησαν κι άλλοι παρόμοιοι τίτλοι καθώς και πλήθος κόσμου από κάτω έτοιμο να λιντσάρει και να κατακεραυνώσει.

Η δημοσιογραφία σας είναι για τον σκουπιδοτενεκέ. Δεν εξυπηρετεί τίποτα απολύτως. Και μερικοί αν καταπιείτε το σάλιο σας θα φαρμακωθείτε.  Θα μπορούσατε να το πείτε πιο όμορφα, θα μπορούσε η κοινοποίησή σας να βοηθήσει, αν είχε κάποια λεπτότητα.

Η Τζένη Χειλουδάκη δεν «ζητάει χρήματα» ούτε ζητιανεύει ελεημοσύνη. Δεν την κάνω ταγκ, για να μη δει τη χαιρεκακία σας και στεναχωρηθεί. Δεν πουλάτε περισσότερο έτσι πάντως.

Πρόκειται για ένα άνθρωπο που γεύτηκε στη ζωή της τα πάντα στο έπακρο: δόξα, χρήμα, σκάνδαλα, υπόγεια ζωή, θαυμασμό, τιμές, βραβεύσεις, ζήλεια, μίσος, κακία, περιφρόνηση, κοροϊδία, θεμελιακές αλλαγές, απόρριψη ως άτομο δεύτερης κατηγορίας που όμως φιγουράριζε πρώτο στη δημόσια ζωή, πλούτο, χλιδή, χλεύη, ταξίδια, έρωτες, γνωριμίες, πάθος, απογοήτευση, φθόνο, μόδα, ομορφιά απίστευτη, και προφανώς μπούλινγκ για όλα αυτά.

Ξέρουμε όλοι πως έκανε τη μεγάλη αλλαγή στο σώμα της ώστε να ταιριάζει το μέσα της με το έξω. Δεν μπορεί να μην το ξέρουμε, μας το μοστράρισαν με πηχυαίους τίτλους τότε. Φυσικά για να μας σοκάρουν. Ενα τόλμημα δύσκολο για την εποχή που έγινε, μα και τώρα που έχει αποσυρθεί, βλέπω πως ακόμη πουλάει.

Μπορεί ακόμη στο 2022 να μην της συγχωρείτε πολλά πράγματα. Που τόλμησε να ακολουθήσει και να εκφράσει αυτό που ένοιωθε. Που έγινε ένα από τα τοπ μόντελ της τότε εποχής, που γεύτηκε ζωή που μόνο στα περιοδικά και τις ταινίες βλέπουμε. Που έζησε ζωή προκλητική (παρόλα αυτά έκανε κακό μόνο στην εαυτή της). Που έγινε περιζήτητη και περιβόητη ταυτόχρονα. Που ο Θεός της χάρισε τόση ομορφιά που ήταν σχεδόν σαν ξωτικό. Που τόλμησε να κάνει σχέσεις με ανθρώπους της «καθώς πρέπει καθημερινότητας» ενώ η ίδια ήταν «καθώς δεν πρέπει». Που στην τελική τα πλήρωσε όλα κι οι «καθώς πρέπει» αποδείχτηκε πως δεν ήταν και τόσο καθώς πρέπει σε αντίθεση με εκείνην.

Η ζωή της άλλαξε μία με την αλλαγή στο σώμα, μία δεύτερη με την αλλαγή στον τρόπο ζωής όταν καταλάγιασε ο θόρυβος της μόδας και του μόντελιγκ και μία τρίτη, την πιο μαγκιώρα αλλαγή, στον τρόπο σκέψης και ψυχικού αποθέματος.

Προσφατα, παρά τα όσα πορσωπικά προβλήματ αντίμετώπιζε, διοργάνωσε με χαρά κόπο και κέφι, επίδειξη μόδας, συγκέντρωσε χορηγούς, συνεννοήθηκε με ανθρώπους να βοηθήσουν αφιλοκερδώς και τα έσοδα όλα πήγαν προς ενίσχυση του Νοσοκομείου Σητείας. Δεν κράτησε φράγκο για την ίδια.

Σε άλλα νέα, εδώ και καιρό είχε αποσυρθεί, ζούσε στην Κρήτη, λιτά, απλά και όμορφα έξω από το σταρ σύστεμ (του οποίου υπήρξε ιέρεια και θεά) παρέα με τη μητέρα της, την οποία περιέθαλψε μέχρι τέλους και αρκετά ζωάκια αδέσποτα, εξ ου και ελεύθερα. Η μητέρα της έφυγε πρόσφατα από τη ζωή και τώρα θα πρέπει να εγκαταλείψει το σπίτι της διότι δεν μπορεί να ανταπεξέλθει οικονομικά. Μια κατάσταση κοινή για χιλιάδες ανθρώπους σε όλον τον κόσμο.

«Ας πρόσεχε, ας μην έτρωγε τα λεφτά που έβγαλε, ας προνοούσε…»

Ας μην ήσασταν ηλίθιοι. Τα λεφτά φεύγουν πολυ εύκολα. Οι καταστάσεις αλλάζουν πολύ εύκολα. Οι περιουσίες χάνονται στο λεπτό και οι ζωές αλλάζουν.

Μα ένα ελάχιστο στάνταρ για να ζουν όμορφα και καλά οι άνθρωποι που δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα για οποιοδήποτε λόγο, εκείνοι που τους στράβωσαν όλα ή εκείνοι που δεν τους ίσιωσαν και ποτέ, θα ήταν αυτό που θα μας έκανε να μιλήσουμε για ανθρώπινο πολιτισμό.

ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ. Χωρίς κριτική, χωρίς νουθεσίες, χωρίς «στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα,» χωρίς δάχτυλα που δείχνουν. Βάλτε τα στο μάτι σας.

Ναι, είναι αλήθεια πως ζήτησε βοήθεια να κάνει τη μετάβαση στη νέα της ζωή. Με περηφάνια όμως και σεμνότητα που δεν την έχουν δει μερικοί ούτε στα όνειρά τους. Αφού πούλησε ό,τι είχε και δεν είχε.

Στη σελίδα της που επικοινωνεί με τους διαδικτυακούς της φίλους, γράφει:

«ειναι η πρωτη φορα στη ζωη μου που αισθανομαι τοσο απελευθερωμενη… διχως ιχνος φοβου… το δουλεψα πολυ βεβαια και εχω δρομο ακομα μπροστα μου… δεν εχω υπαρξει ποτε ξανα βεβαια στη ζωη μου απορη ουτε αστεγη… αντιθετως ειδικα στα χρονια της νιοτης μου το χρημα που το ειχα σαν θεο μου ερχοταν συνεχως, με αποτελεσμα οχι μονο να ζω πλουσιοπαροχα αλλα και να κακομαθαινω τον εαυτο μου στο βαθμο της απολυτης χλιδης… ταξιδεψα σε ολο τον κοσμο, ντυθηκα απο πανακριβους οικους οδηγησα τα πιο σπορ αυτοκινητα, γευτηκα ολα τα μοναδικα της ζωης και εζησα σε επαυλεις… και λοιπον;;; εζησες θα μου πεις… σκατα ζωη….δεν ειναι αυτη η ζωη κουκλιτσα μου… παει αυτο… μετανιωνω για ελαχιστα και αν ξαναγυρνουσα πισω πιθανον καποια λαθη θα τα επαναλαμβανα ωστε να γευτω τη γοητεια τους. Τωρα,οπως εστρωσα θα κοιμηθω… εδω και χρονια προετοιμαζομουν για το φευγιο της μανουλας μου ξεροντας τι θα συμβει οταν αυτο ερθει… ηρθε λοιπον πριν δυο μηνες το τελος και μαζι με αυτο μια νεα χρονια… μια νεα αρχη για μενα… συνειδητα θεωρω οτι θα ειναι η ομορφοτερη της υπολοιπης ζωης μου σε τουτη τη γη… εχω ενα μικρο περιφραγμενο κηπακι 80 μετρων… μικρο, κουτσικο… εκει εχω τα σκυλοπαιδα μου και ενα μικρο κοτετσακι… θα ριξω κατω τσιμεντο ωστε να μην εχω τις λασπες το χειμωνα, θα αγορασω μια σκηνη αδιαβροχη μεγαλουτσικη, θα βαλω κανα φωτοβολταικο ωστε να εχω λιγο ρευμα και μια γεννητρια για το χειμωνα, στη σκηνη θα χωσω μια ξυλοσομπα ενα κρεβατακι και μερικα ντουλαπακια στις γωνιες… ελαχιστα υλικα πραγματα θα φορτωσω στην νεα μου ζωη… πουλησα τα περισσοτερα… κρατησα τα βιβλια και τα ρουχαλακια μου μερικα πιατικα και κατι κουβερτες… αυτα φτανουν… θα παρω ενα πετρογκαζακι, μια μικρη κομποστ τουαλετιτσα για τη φυσικη μου αναγκη και μια σκαφη να πλενω τα ρουχαλακια μου… εδω και μερες κανω εκκληση και εναν μικρο ερανο ωστε να μαζεψω λιγα χρηματακια για το σκοπο αυτο… μου εχει δοθει για λιγο ενας νεος λογαριασμος στην εθνικη που ανοιξε ειδικα για μενα ενας συλλογος εδω στη Σητεια…. ο λογαριασμος ειναι στο ονομα του συλλογου… αν καποιοι απο τους πενηντα χιλιαδες φολοουερς που εχω τους πεντε χιλιαδες φιλους εδω στο φατσοβιβλιο θελει να με βοηθησει εστω με τα ελαχιστα ας το κανει με αγαπη τωρα η το επομενο διαστημα… ο λογαριασμος δεν θα μεινει ανοιχτος για πολυ …επισης πρεπει να αφησω το σπιτι που τωρα μενω γιατι τα παγια εξοδα τρεχουν… αρα θα την βγαλω στο αμαξακι μου συντομα και οχι τιποτα αλλο δεν χωρα και την πραματεια μου… στο μεταξυ οσο εχω ιντερνετ ακομα βλεπω στο γιουτιουμπι βιντεακια… εκατονταδες ανθρωποι που ζουν ετσι μεσα στη φυση δυσκολευονται αλλα βρε παιδι μου ειναι λευτεροι…..φαινεται αυτο απο τα ματια τους και την μελενια ομιλια τους… οπως και ναχει θα απολαυσω το ξεκινημα αυτο διχως να περιμενω τιποτα… οτι ομορφο η δυσκολο ερθει ας ερθει… αλλωστε το ταξιδι λενε μετραει… σας φιλω γλυκα και τριπλα να σας επιστραφει απο τη ζωη το οποιο καλο μου κανατε η θα κανετε…….καρμα ολα»

(ακολουθεί ο λογαριασμός της, μπορείτε να μπείτε στη σελίδα της να τον δείτε αν θέλετε να συνδράμετε)

Θα μου πεις και τι μας τα λες όλα αυτά; Για να μας συγκινήσεις; Γιατί καν κάθεσαι κι ασχολείσαι με έναν άνθρωπο τόσο μακρινό και διαφορετικό από εσένα;

Γιατί με ενοχλεί το μπούλινγκ. Με ενοχλεί κάθε άνθρωπος που πετροβολιέται καθόλη τη διάρκεια της ζωής του. Κι έπειτα αναρωτιέμαι: Είμαστε άραγε αλήθεια τόσο διαφορετικοί; Δε έχουμε όλοι ανάγκη να μας αγαπούν; Δεν θέλουμε όλοι να μη μας πετροβολάνε επειδή είμαστε εμείς κι όχι αυτοί, μια στέγη να μας σκεπάζει, λίγο καλό φαγητό, καθαρό νερό, έναν δυο φίλους για παρέα για να ζήσουμε;

«Τρύπες έχουν οι αλεπούδες
και φωλιές τ’ ανεμοπούλια
μα τ’ ανθρώπου ο γιος
στους πέντε δρόμους είναι!»

«Τόσα άστρα
και εγώ να λιμοκτονώ
κάνε λοιπόν κύριε
να ‘χει κανείς ένα φίλο
δώσ’ του ένα σκυλί
ή ένα φανάρι του δρόμου
γιατί χειμώνιασε»

Αννυ Λιγνού

σημειώσεις

Το πρώτο στιχάκι είναι από παραδοσιακό τραγούδι που μας γνώρισαν οι Mode Plagal και με συγκινεί πολύ.

Το δεύτερο είναι απόσπασμα από το ποίημα «Χρωματίζω Πουλιά», του πιο ευαίσθητου ποιητή μας, του Τάσου Λειβαδίτη

~κοινοποιήθηκε 568 φορές~
Share on facebook
Share on whatsapp
Share on email
Share on twitter
Share on pinterest

Επιτρέπεται η κοινοποίηση του άρθρου στα κοινωνικά δίκτυα μέσω των ενεργών συνδέσμων. Προκειμένου για αναδημοσίευση (αντιγραφή δηλαδή του κειμένου) παρακαλώ ζητήστε πρώτα την άδεια από τον/την συγγραφέα/συντάκτη, παραθέτοντας απαραίτητα όνομα, πηγή και ενεργό σύνδεσμο προς την σελίδα. Τροποποιήσεις στα κείμενα, δεν επιτρέπονται.

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΜΕ TO FACEBOOK ΠΡΟΦΙΛ ΣΑΣ
Στιγμιότυπο από το σπίτι του Κολοκοτρώνη και το άγαλμα με το γκράφιτυ

Βοήθα Γέρο!

Αυτό το υπνομυθιστόρημα, Θέλει το χρόνο του. Διαβάζεται λίγο πριν τον ύπνο. Ο αναγνώστης θα αποφασίσει κατά πόσο αποτελεί προϊόν ζωηρής φαντασίας ή ζοφερής πραγματικότητας…

Διαβάστε περισσότερα »