Share on facebook
Share on whatsapp
Share on email
Share on twitter
Share on pinterest
Ενα χέρι ενός πατέρα κρατάει το χεράκι της κόρης του
foto: Pixabay

Πιες…

Κάθε φορά που ζητούσαμε ένα ποτήρι νερό, θυμάμαι τον πατέρα μου να τρέχει να μας φέρει. Και κάθε φορά μάς έσπαγε τα νεύρα γιατί έπινε πρώτα μια μικρή γουλιά πριν μας το δώσει.

“Ελα ρε μπαμπά, γιατί το κάνεις αυτό; Πάρε δικό σου ποτήρι! Μπλιάξ!”

Κάποια μέρα μάθαμε και την ιστορία:

Σε κάποιο ταξίδι του στην Κίνα έμαθε ότι ένας πατέρας έδωσε νερό στα παιδιά του από ένα μπουκάλι και αυτό ήταν δηλητηριασμένο. Πέθαναν και τα επτά. Κι αυτό τον συγκλόνισε.

“Ε καλά και άμα πιεις θα το καταλάβεις το δηλητήριο με τη γεύση;” συνεχίζαμε εμείς το δούλεμα. “Τι χαζομάρες είναι αυτές και μας σαλιώνεις τα ποτήρια;”

“Μπορεί να μην το καταλάβω απ’ τη γεύση, αλλά τουλάχιστον, θα πεθάνω κι εγώ.”

Κάθε φορά που βάζω νερό από τη βρύση στα παιδιά πίνω και μία και σε θυμάμαι και χαμογελάω.

Ε μπαμπά, για πες μου, είμαι καλό παιδί; Είσαι περήφανος για μένα;

~Διαβάστηκε / κοινοποιήθηκε 167 φορές~
Share on facebook
Share on whatsapp
Share on email
Share on twitter
Share on pinterest

Επιτρέπεται η κοινοποίηση του άρθρου στα κοινωνικά δίκτυα μέσω των ενεργών συνδέσμων. Προκειμένου για αναδημοσίευση (αντιγραφή δηλαδή του κειμένου) παρακαλώ ζητήστε πρώτα την άδεια από τον/την συγγραφέα/συντάκτη, παραθέτοντας απαραίτητα όνομα, πηγή και ενεργό σύνδεσμο προς την σελίδα. Τροποποιήσεις στα κείμενα, δεν επιτρέπονται.

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΜΕ TO FACEBOOK ΠΡΟΦΙΛ ΣΑΣ
Στιγμιότυπο από το σπίτι του Κολοκοτρώνη και το άγαλμα με το γκράφιτυ

Βοήθα Γέρο!

Αυτό το υπνομυθιστόρημα, Θέλει το χρόνο του. Διαβάζεται λίγο πριν τον ύπνο. Ο αναγνώστης θα αποφασίσει κατά πόσο αποτελεί προϊόν ζωηρής φαντασίας ή ζοφερής πραγματικότητας…

Διαβάστε περισσότερα »