Share on facebook
Share on whatsapp
Share on email
Share on twitter
Share on pinterest
Στιγμιότυπο από το σπίτι του Κολοκοτρώνη και το άγαλμα με το γκράφιτυ
Στιγμιότυπο από το σπίτι του Κολοκοτρώνη και το άγαλμα με το γκράφιτυ

Βοήθα Γέρο!

Αυτό το υπνομυθιστόρημα, Θέλει το χρόνο του. Διαβάζεται λίγο πριν τον ύπνο. Ο αναγνώστης θα αποφασίσει κατά πόσο αποτελεί προϊόν μυθοπλασίας, ζωηρής φαντασίας ή ζοφερής πραγματικότητας…

Λίγα λόγια από όσους το διάβασαν:

Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος
Κωνσταντίνος ΚωνσταντόπουλοςΗΘΟΠΟΙΟΣ, ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ, ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗΣ
Read More
Διαβάζοντάς το, δίνουμε κι εμείς το -αγωνιστικό μας- "ΠΑΡΩΝ" σε μια συνέλευση μεγάλης ιστορικής σημασίας!!! (6/09/2020)
Νατάσσα Μεσσήνη
Νατάσσα ΜεσσήνηΣΤΙΧΟΥΡΓΟΣ
Read More
Είναι από τα κείμενα που διάβασα στο ΦΒ και από τα λίγα που θυμάμαι καλά. Είναι εξαιρετικό φυσικά. (08.04.2021)
Βασίλης Διγενής
Βασίλης ΔιγενήςΓιατρός
Read More
Εκανα την άσκηση να μαρκάρω τα σημειωμένα λόγια των αγωνιστών και των άλλων πρωταγωνιστών για να δω κάτω από ποιες συνθήκες ειπώθηκαν. Κι αυτά με έγβαλαν σε άλλα κι εκείνα πάλι σε άλλα. Εμαθα τόσα πολλά για τα οποία δεν είχα ιδέα. Η εφημερία μου πέρασε με πολύ εποικοδομητικό τρόπο. Το κυριότερο όμως που έμαθα ήταν ότι η Ιστορία επαναλαμβάνεται όταν δεν γίνεται κτήμα μας κι ότι ο καθένας πρέπει να αποφασίσει με ποιους θα πάει και ποιους θα αφήσει. Σε ευχαριστώ από την καρδιά μου.
Γιώτα Μιχαλακίδου
Γιώτα Μιχαλακίδου09.04.2021
Read More
Συγχαρητήρια Άννυ για το εξαιρετικό σου πόνημα! Τί έγραψες!!! Δεν διαβάζεται λίγο πριν τον ύπνο, γιατί μετά δεν θα μπορείς να ...κοιμηθείς! μετά το πρωϊνό ξύπνημα διαβάζεται για να ξεκινήσεις την ημέρα σου με δύναμη, ιερή συγκίνηση, και όλα αυτά τα ανάμικτα συναισθήματα που σε πλημμυρίζουν φουντώνουν το στήθος και σε σπρώχνουν μπροστά! (έκλαψα και εγώ μαζί με σένα και τους ήρωες...)
Angelika Papadakis
Angelika Papadakis31/8/2020
Read More
Αυτό το κείμενο της Αννυ Λιγνού θα έπρεπε να διδάσκεται στα παιδιά μας, σε όσους πιστεύουν βέβαια στους ήρωες και τους σέβονται, από όσους βέβαια δεν έχει ξεπλυθεί η χάρις, από το πολίτικαλ κορέκτ, την επίπεδη θετικολογία - αγαπολογία και βέβαια σε όσους, μαζί δεν τα φάγαμε, ούτε τα τρώμε. Ο Καποδίστριας δικτάτορας, ο Κολοκοτρώνης δεν ξέρω τι, ο Καραϊσκάκης βωμολόχος και οι απέναντι καλάνθρωποι... Ποιοι αυτοί που 'χουν ως σημάδι πολιτισμού τις σφαγές και τις γενοκτονίες.
Konstantinos Zafiris
Konstantinos Zafiris28/8/2020
Read More
Καλε τι λες ... άκου προϊόν μυθοπλασίας! Aφου ηταν και ο παπους μου εκει... να κοιτα τι του 'πεσε... (πατήστε στη φωτο να εμφανιστεί το δίπλωμα)
Aggeliki Syrri Stefanidou
Aggeliki Syrri StefanidouΣυγγραφέας
Read More
Είναι ένα αιχμηρό θεατρικό που πρέπει να ανέβει σύντομα σε σκηνή και να καταχειροκροτηθεί! Μαζί σου! (Αύγουστος 2020)
Maria Tassioula
Maria Tassioula08.04.2021
Read More
Οι ίδιοι οι πρόγονοι μας xωρίς κανείς να πρέπει να τους «ερμηνεύσει» δίνουν τις απαντήσεις που πρέπει στους υποτιθέμενους Έλληνες, που θέλουν την ηρεμία και την ευημερία της πατρίδας μας, του σήμερα. Ένα υπέροχο κείμενο, που ΠΡΕΠΕΙ όλοι να το διαβάσουν... Ευχαριστώ κυρία Αννυ Λιγνού! Και συγχαρητήρια
Previous
Next

Υπνομυθιστόρημα

«Στης πικροδάφνης τον ανθό, έγειρα ν’ αποκοιμηθώ.
Λίγο ύπνο για να πάρω κι είδα όνειρο μεγάλο…»

Ηταν λέει σε μια μεγάλη αίθουσα της Βουλής, γύρω από ένα τεράστιο ξύλινο βαρύ τραπέζι, σκυμμένοι πάνω σε έναν υπολογιστή, όλοι οι οπλαρχηγοί κι οι ήρωες της Επανάστασης, τα μέλη της Φιλικής Εταιρείας, οι Ιερολοχίτες, οι Ιερείς, οι Δάσκαλοι, οι πολιτικοί, οι Μάρτυρες κι όλοι όσοι συνέβαλαν στον Αγώνα.

Οι πιο γραμματιζούμενοι διάβαζαν φωναχτά στους άλλους από τη σελίδα «Ελλάδα 2021» που ήταν «αφιερωμένη στα 200 χρόνια από την Επανάσταση» και στους αγώνες τους. Από τα παράθυρα κοιτούσαν μέσα χιλιάδες κεφάλια νέων, γέρων και παιδιών, Ελλήνων που έζησαν τότε, Ελλήνων που επαναστάτησαν, Ελλήνων που πολέμησαν, Ελλήνων που έχασαν τις φαμίλιες τους και το βιος τους, Ελλήνων που μαρτύρησαν.

Είχαν έρθει να δουν και να μάθουν τι λέγεται για αυτούς, από τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους, τους Έλληνες του σήμερα.

Ήταν όλοι, στολισμένοι με τα καλά τους. Φορούσαν τις πιο λαμπρές φορεσιές τους, με τα κεφαλομάντηλα περίτεχνα δεμένα, τα φέσια τους, τις περικεφαλαίες τους γυαλισμένες, τις φουστανέλες και τις βράκες τους φρεσκοπλυμένες και πατημένες με τη μασιά, τα σεγκούνια και τα σκουτιά τους, τις μπροστέλες με τις λίρες στο στήθος, τα κεντητά γιλέκα, τα πασούμια και τα τσαρούχια τους.

Στα ζωνάρια τους, άντρες και γυναίκες, είχαν περασμένα άρματα, ασημένιες πιστόλες, σκαλιστά γιαταγάνια και μαχαίρια δίκοπα. Τα καριοφίλια ακουμπισμένα στην άκρη του τραπεζιού με την κάννη προς τα πάνω. Μου φάνηκε πως ήταν γεμάτα μπαρούτι. Ξαφνικά έδειχναν επικίνδυνα κι όχι σαν όπλα παλιάς εποχής στην προθήκη ενός μουσείου.

Οι λόγιοι, φορούσαν μαύρο κοστούμι, κολλαρισμένο λευκό πουκάμισο με σκληρό γιακά και γυαλιστερά παπούτσια. Είχαν βγάλει το ημίψηλο από σεβασμό στο χώρο και το κρατούσαν στο χέρι. Ήταν όλοι σιωπηλοί και σοβαροί, σαν να βρίσκονταν σε εκκλησία.

Μόλις πλησίασα, γύρισαν όλοι και με κοίταξαν. ΣΟΚ και ΔΕΟΣ! Εγώ τους είχα φωνάξει; Εγώ! Δεν περίμενα όμως τέτοια ανταπόκριση! Δεν περίμενα να έρθουν όλοι!

Αννυ Λιγνού
(Νομίζω πως άκουγα την καρδιά μου να χτυπάει δυνατά. Ημουν βέβαιη πως την άκουγαν και όλοι οι άλλοι) «Σας… εεε… χμ… σας ευχαριστώ που ήρθατε… σας ευχαριστώ που ανταποκριθήκατε σε αυτό το κάλεσμα…» είπα χαμηλόφωνα, γεμάτη τρακ.

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης
(στρατηγός): Πιο δυνατά μίλα ωρέ κοπελιά! Ψυχή δεν έχεις μέσα σου;

Αννυ Λιγνού
(λίγο πιο δυνατά): «Σας κάλεσα εδώ απόψε επειδή… η αλήθεια είναι πως όχι μόνο εγώ, χιλιάδες άλλοι Ελληνες σας φωνάζουμε κάθε φορά που κάτι γίνεται και κινδυνεύει η Ελλάδα, σαν το παιδί που καλεί τον γονιό του για να το σώσει…»

Η Γιάννα Αγγελοπούλου (πρόεδρος επιτροπής Ελλάδα 2021) πετάγεται από τη γωνία με ένα filofax στα χέρια, φορώντας ένα τεράστιο δορυφορικό καπέλο και μπαίνει μπροστά μου:

Γιάννα Αγγελοπούλου
Αγαπητοί μας πρόγονοι, «σας καλωσορίζω εκ μέρους της Επιτροπής Ελλάδα 2021 η οποία δημιουργήθηκε με σκοπό να αναδειχθεί η Επανάσταση του 1821 ως καταστατικό στοιχείο της ελληνικής Ιστορίας, αλλά και ως ψηφίδα της παγκόσμιας Ιστορίας».

Αλέξανδρος Υψηλάντης
(πολιτικός) Πολύ σημαντικό τωόντι…

Γιάννα Αγγελοπούλου
(ανεβάζοντας τον τόνο): Ναι! Χαίρομαι που το καταλαβαίνετε! Διότι «καλούμαστε να συνδιαμορφώσουμε όλοι μαζί αυτή τη νέα πατριδογνωσία που θα βρίσκεται μακριά από τη μελαγχολία της διαρκώς διωκόμενης, αδικημένης και κατατρεγμένης Ελλάδας αλλά και από την υπερφίαλη αυταρέσκεια του περιούσιου λαού που αποτελεί το κέντρο του κόσμου»

Αννυ Λιγνού
(Με απορία) «Από που καλείστε; Ποιος σας κάλεσε εσάς; Πάντως όχι ο περιούσιος, που του έχει στερηθεί ο επιούσιος…»

Γιάννα Αγγελοπούλου
Η εποχή μάς κάλεσε! «Είναι η πρόκληση της εποχής μας

Εμμανουήλ Ξάνθος
(Φιλική Εταιρεία): Να σας βοηθήσουμε ευχαρίστως. Έχομεν εμπειρίαν από την σύστασιν της Φιλικής Εταιρείας δια τους σκοπούς του Αγώνος δια την Ανεξαρτησίαν της Ελλάδος.

Αννυ Λιγνού
«Επί τη ευκαιρία κύριε Ξάνθο, έχετε την καλοσύνη να μας πείτε, με ποιον τρόπο χρηματοδοτήσατε τον Αγώνα;»

Εμμανουήλ Ξάνθος
Σε συνεργασία με τον Αλέξανδρο Υψηλάντη, ιδρύσαμε την «Εθνικήν Κάσαν», το κοινό ταμείο το οποίο προοριζόταν δια την εξασφάλισιν της οικονομικής ενίσχυσης του Αγώνος. Η εξεύρεσις χρημάτων από τους πλέον εύπορους Έλληνας και Φιλέλληνας ήτο ο σκοπός μας. Αλλά «όλοι συνέδραμαν ο καθείς κατά τας δυνάμεις του». Εσάς κυρία Αγγελοπούλου, ποίοι είναι οι σκοποί σας;

Γιάννα Αγγελοπούλου
«Σκοπός της “Επιτροπής – Ελλάδα 2021,” πέρα από τον σχεδιασμό του εορτασμού της συμβολικής επετείου των 200 χρόνων από την Επανάσταση, είναι να οργανώσει ένα συνολικό πρόγραμμα δράσεων και εκδηλώσεων, με στόχο να επανασυστήσουμε την Ελλάδα, από την αρχή της σύγχρονης ιστορίας της μέχρι και σήμερα, στην πορεία αυτών των 200 χρόνων.»

Αννυ Λιγνού
(κάπως επιθετικά): «Α, ναι; Σοβαρά θέλετε να ξανασυστηθούμε; Γιαυτό παρουσιάζετε τους Έλληνες σαν νεοσύστατο έθνος 200 χρόνων;! Πιο πριν τι ήμασταν; Νομάδες; Πέρσες; Ρωμαίοι; Τούρκοι; Γερμανοί; Τι; Είμαστε καινούργιοι; Χτεσινοί; Η πάτε να μας σβήσετε;»

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης
(γελαστά) Τελικά κοπελιά, έχεις φωνή!

Βασίλης Μιχαηλίδης, Κύπριος ποιητής
(Σηκώνεται και αρχίζει να απαγγέλλει αργά): Να μας σβήσουν; Μα αυτό δεν γίνεται!
«Η Ρωμιοσύνη εν φυλή συνότζιαιρη του κόσμου,
κανένας δεν εβρέθηκεν για να την ιξηλείψη,
κανένας, γιατί σιέπει την που τ’ άψη ο Θεός μου.
Η Ρωμιοσύνη εν να χαθή, όντας ο κόσμος λείψη!
»

Αννυ Λιγνού
«Το ξέρω. Το ελπίζω. Αλλά δεν πάμε καλά.»

Γιάννης Ρίτσος
(ποιητής, συμπληρώνει καπνίζοντας): Εχε επμπιστοσύνη. «Τη Ρωμιοσύνη μην την κλαις, εκεί που πάει να σκύψει, με το σουγιά στο κόκκαλο, με το λουρί στο σβέρκο, νάτη! πετιέται από ξαρχής κι αντριεύει και θεριεύει και καμακώνει το θεριό με το καμάκι του ήλιου…»

Ιωάννης Καποδίστριας
(πολιτικός και πρώην πρωθυπουργός της Ελλάδας) Μα βλέπετε τι γράφουν εδώ; Δεν ήταν έτσι τα πράγματα όπως τα παρουσιάζουν…

Αριστείδης Μπαλτάς
(Πρώην υπουργός παιδείας) «H ελληνική Επανάσταση υπήρξε τέκνο του Διαφωτισμού… Όπως και με το πρώτο Σύνταγμα της Αμερικής έτσι και τώρα με το πρώτο Σύνταγμα της Επαναστατημένης Ελλάδας ένας λαός ή ένα έθνος εγκαινιάζει την ύπαρξή του… Όλες οι επαναστάσεις όπως και η Ελληνική δημιούργησαν σε μεγάλο βαθμό τους λαούς που τις έκαναν».

Αννυ Λιγνού
«Τι μας είπε τώρα; Εγκαινιάσαμε με την Επανάσταση την ύπαρξη του έθνους μας; Μη χειρότερα! Πολύς “συνωστισμός” έπεσε…»

Στάθης Σταυρόπουλος
(σκιτσογράφος): «Με την επανάσταση ένα έθνος, αγαπητέ μου, κύριε Υπουργέ, “δεν εγκαινιάζει την ύπαρξή του,” εγκαινιάζει την ελευθερία του.»

Αννυ Λιγνού
«Και ποια σχέση έχουν η Γαλλική επανάσταση, η οποία έγινε από εξαθλιωμένους πολίτες ενάντια στους ομοεθνείς τους αυτοκράτορες και τους πάμπλουτους ευγενείς που τους διοικούσαν και τους καταδυνάστευαν κι η Αμερικάνικη επανάσταση που έγινε από τους έποικους στην Αμερική εναντίον της ομοεθνούς μαμάς Αγγλίας για τη βαριά φορολογία που τους επέβαλλε, με την δική μας Επανάσταση η οποία έγινε εναντίον αλλοεθνών και αλλόθρησκων κατακτητών;»

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης
(σοβαρά) «η Επανάσταση η εδική μας δεν ομοιάζει με καμμίαν απ’ όσες γίνονται την σήμερον (τότε) εις την Ευρώπη».

Σαράντος Καργάκος
(Ιστορικός): Αγαπητοί μου φίλοι, είναι ξεκάθαρο. «Η δυσφήμηση του ’21 είναι θέμα προβολής. Στην Ελλάδα του σήμερα μερικοί, για να διαφημιστούν, επιλέγουν να εξευτελιστούν. Το ’21 είναι ο λαμπρότερος ναός της Ελληνικής Ιστορίας. Κάποιοι που διακατέχονται από Ηροστράτειο Σύνδρομο, επιχειρούν να τον πυρπολήσουν, για ν’ ακουστεί τ’ όνομά τους. Έχουν σαν πρότυπο τον Ηρόστρατο που πυρπόλησε το ναό της Εφεσίας Αρτέμιδος για να μείνει το όνομά του στην ιστορία.»

Γιάννα Αγγελοπούλου
Δεν συκοφαντούμε κανέναν κύριε Καργάκο, ούτε έχουμε καμμία ανάγκη προβολής! Η ιστορία πρέπει να παρουσιαστεί όπως είναι και όχι όπως τη φανταζόμαστε μόνο και μόνο για να ξυπνά το πατριωτικό μας συναίσθημα.

Ιωάννης Καποδίστριας
Μα βλέπω εδώ με λύπη μου, ότι με παρουσιάσατε ως δικτάτορα, αυτό υποβιβάζει τις αιματηρές προσπάθειες που εκάμαμε για μια νέα Ακηδεμόνευτη Ελλάδα, την οποίαν βοηθήσαμε να αναγεννηθεί από τις στάχτες της ώς άλλος Φοίνιξ, μέσα από τρομερές ζυμώσεις, συνεχείς εξεγέρσεις και μικρότερες επαναστάσεις με μέθοδο, οργάνωση, προσπάθεια και σας την παραδώσαμε. Κι όσο για το εάν υπήρξα δικτάτωρ, θυμηθείτε παρακαλώ ότι εξελέγην από την Γ΄ Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας τον Μάϊο του 1827 και συνομίλησα και συνεννοήθηκα με όλους τους πολιτικούς παράγοντες της εποχής.

Αριστείδης Χατζής
(καθηγητής Φιλοσοφίας): Μα τι λέτε κύριε Καποδίστρια; «Για εσάς, τα πρώτα δημοκρατικά και φιλελεύθερα συντάγματα αποτέλεσαν “ξυράφι στα χέρια μικρού παιδιού”. Καθώς λοιπόν θεωρείτε ιδιαίτερα επικίνδυνο ξυράφι το Σύνταγμα της Τροιζήνας, το αναστέλλετε & κηρύσσετε ουσιαστικά δικτατορία». Είμαι καθηγητής. Γνωρίζω.

Ιωάννης Καποδίστριας
Νομίζετε πως γνωρίζετε κύριε, μα δεν ήσασταν εκεί, και δεν βλέπω να έχετε την δυνατότητα να κατανοήσετε ούτε τις συνθήκες ούτε την πίεση της εποχής από όλες τις ξένες δυνάμεις που δεν επιθυμούσαν μια Ελλάδα ακηδεμόνευτη.

Αννυ Λιγνού
Μην ανησυχείτε κ. Καποδίστρια, τίποτα δεν έχει αλλάξει από τότε. Ακόμα οι ίδιες δυνάμεις πιέζουν και βάζουν τρικλοποδιές στην Ελλάδα για τους ίδιους ακριβώς λόγους.

Παναγιώτης Πασπαλιάρης
(ιστορικός και βιογράφος): «Είναι σαφές ότι ο Καποδίστριας προχώρησε στη “μεταβολή” του πολιτεύματος ερχόμενος στην Ελλάδα για νομικούς και ουσιαστικούς λόγους, που επέτρεψαν τελικά την επιβίωση του έθνους. Κατόπιν προχώρησε σε δημοκρατικές εκλογές, ήρεμες, νόμιμες, και με καθολική ψηφοφορία. Τις κέρδισε καθαρά με ποσοστά που ίσως κανείς κυβερνήτης της χώρας δεν απέκτησε ποτέ στα διακόσια χρόνια Ιστορίας μας. Κυβέρνησε δημοκρατικά. Επί της εποχής του σταμάτησαν οι πολιτικές δολοφονίες. Κυβέρνησε με τον λαό και για τον λαό.» Είμαι κι εγώ ιστορικός κύριε Χατζή.

Σπυρίδων Τρικούπης
(πολιτικός. Πετάγεται χτυπώντας το χέρι του στο τραπέζι): Ε, όχι! Ακόμη κι εγώ, καίτοι πολιτικός του αντίπαλος, δεν δέχομαι τις ύβρεις προς το πρόσωπο του Ιωάννου Καποδίστρια και σας βεβαιώ ότι «ουδέποτε άνθρωποι εδέχθησαν με ευνοϊκότερο τρόπο τον σωτήρα τους».

Αννυ Λιγνού
Πάντως μετά από την γενική κατακραυγή, για την προσπάθεια αμαύρωσης του ονόματος του Καποδίστρια, γιατί αντιδράσαμε κι εμείς οι πολίτες, η σελίδα κατέβασε την ανάρτηση και προσπάθησε να ανασκευάσει τις “ιστορικές της αλήθειες”.

Ιωάννης Καποδίστριας
Μα απορώ, ποίον σκοπό εξυπηρετούν όλα αυτά;

Αννυ Λιγνού
Ε κάποιος σκοπός θα υπάρχει. Και πού να βλέπατε τι λένε για τον Καραϊσκάκη…

Στέφανος Καβαλλιεράκης
 (Διευθυντής του Μουσείου της Πόλεως των Αθηνών): «Το νέο άρθρο -μάλλον για γονατογράφημα πρόκειται- του μέλους της Επιτροπής και μόνιμου αρθρογράφου στην ιστοσελίδα της επιτροπής για τον ερωτικό Καραϊσκάκη ο οποίος παρουσιάζεται ως ο επιβήτορας του ’21 νομίζω δείχνει απλά ότι ο πάτος συχνά δεν υπάρχει.»

Γεώργιος Καραϊσκάκης
(στρατηγός της Επανάστασης): «Τι έλεγαν ωρέ για μένα;» αντιλάλησε στον μεγάλο διάδρομο η στεντόρεια φωνή του Καραϊσκάκη και τα καρφιά από τα τσαρούχια του βροντούσαν στα μάρμαρα. Περιμέναμε να εμφανιστεί ένα θεριό, αλλά από την πόρτα μπήκε με γρήγορο βήμα ένας μικρόσωμος άνθρωπος, κοντός, αδύνατος, όλο νεύρο, με αδρά χαρακτηριστικά, έντονα αετίσια μάτια και πολύ διαπεραστική φωνή. Το εκτόπισμά του ήταν τέτοιο που όλοι έκαναν ένα βήμα πίσω. «Για πείτε ωρέ τι λένε για μένα;»

Αριστείδης Χατζής
Την αλήθεια! Να σου διαβάσω το άρθρο μου και πες μου ότι δεν τα είπες! (αρχίζει να διαβάζει το άρθρο του) «Ο Καραϊσκάκης έχει πει και έχει κάνει πολλά. Συνοψίζω με δύο λόγια τη σχέση του με τις γυναίκες που επηρεάζονται πάντα από τη σχέση του με τη μητέρα του: “έφαγε σαράντα χιλιάδες πούτσαις έως να με γεννήση”».

Γεώργιος Καραϊσκάκης
Τα είπα ωρέ. Κι αυτά κι ακόμα περισσότερα που δεν τα ξέρεις. Και τα έκανα. Εγώ για την μάνα μου μπορώ να λέω ό,τι θέλω, εσύ παλιοζαγάρι πάλι, όχι! κι έκανε να βγάλει το γιαταγάνι. Του έπιασε το χέρι ο Μπότσαρης, από δίπλα του και σταμάτησε.

Ο Χατζής συνεχίζει απτόητος να διαβάζει: «Λίγο πριν πεθάνει η γυναίκα του, ο Καραϊσκάκης πήγε να την επισκεφτεί στον Κάλαμο. Έφερε μαζί του και τον Ζαφείρη/Μαργιώ, ντυμένη άντρα… Η Γκόλφω αγανάκτησε και το είπε στον Καραϊσκάκη: “Μάζεψε τους άνδρες σου που την πέφτουν στις ψυχοκόρες μου!” Το μπέρδεμα τον ανάγκασε να ομολογήσει ότι ο Ζαφείρης ήταν γυναίκα. Έγιναν οι σχετικές σκηνές -όχι τόσο επειδή είχε εξωσυζυγική σχέση όσο γιατί την κουβάλησε μέσα στο σπίτι της οικογένειάς του. Ο Καραϊσκάκης όμως είχε μια αφοπλιστική δικαιολογία: “Έγνοια σου μουρή, έχω και για σένα πούτσο. Μη μου χολιάζεις!”»

Γεώργιος Καραϊσκάκης
Καλά, όλη την ώρα με τον μπούτσο μου καταπιάνεστε; γέλασε, έβαλε στη θήκη το σπαθί και γύρισε την πλάτη περιφρονώντας πλήρως τον Χατζή. Ε, να! δείτε και την άλλη μεριά! Και κάνει μία και σηκώνει τη φουστανέλα δείχνοντας προς τον Χατζή τα γυμνά του οπίσθια, όπως είχε κάνει στην Αρτα, απέναντι στους Τούρκους. Εκεί είχε φάει και μια σφαίρα στα χαμηλά… Ολοι ξέσπασαν σε γέλια, αλλά φυσικά όχι εις βάρος του Καραϊσκάκη.

Κωνσταντίνος Κανάρης
(ναύαρχος.  Γυρίζει ενοχλημένος, προς την Αγγελοπούλου): Εγώ θαρρούσα πως μας καλέσατε να τιμήσετε τους αγώνες μας, όχι να μας περιπαίζετε και να μας περιγελάτε. Γιώργη, θα σε κάμουνε ρεντίκολο με όλα τούτα.

Γεώργιος Καραϊσκάκης
«Θα μου κλάσουν τον μπούτσο». Ολοι με ξέρουνε ποιος είμαι. «Όταν θέλω γίνομαι άγγελος και όταν θέλω πάλε γίνομαι διάβολος»

Γιάννης Γκούρας
(πρωτοπαλίκαρο, απευθύνεται προς τον Χατζή): Ντροπής πράματα να τα γράφετε αυτά στις φυλλάδες σας, την ώρα της θύμησης της Επανάστασης. Αντί να φιλιώσετε και να πείτε τα καλά και άξια που έκαμε ο καθένας μας, πάτε και μας ξεφωνίζετε στο μεϊντάνι;

Ανώνυμος σχολιαστής στο ίντερνετ
Η επιτροπή «προσπαθεί να προσεγγίσει διαφορετικά την νεότερη ελληνική ιστορία – κάτι θεμιτό.Το πρόβλημα είναι ότι το κοινό στο οποίο απευθύνεται, στην πλειοψηφία του αντιλαμβάνεται τον εορτασμό με τσολιαδάκια, σημαιούλες και κανένα τσάμικο.»

Γεώργιος Κολοκοτρώνης
Κι ήντα ‘χει μωρές παιδιά το τσάμικο και δεν σας αρέσει;

(από το βάθος ακούγονται τα “Παιδιά της Σαμαρίνας” κι ο χορευταράς όσο και παλικαράς Πλαπούτας με τις πρώτες νότες έχει μερακλώσει και σφυρίζει με τα δύο δάχτυλα).

Μήτρος Πλαπούτας
Και να χορέψουμε ξέρουμε και να πολεμήσουμε ξέρουμε (και κάνει πως τινάζει τη σκόνη από το τσαρούχι του σηκώνοντας το πόδι πάνω από το κεφάλι).

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης
«Τον νου σου Μήτρο, σιγά τον πολυέλαιο!» του λέει και κοιτάει πάνω, που ήξερε πως ο δεινός αυτός χορευτής, πέταγε τα τσαρούχια του ψηλά, κάνοντας μεγάλη εντύπωση στον κόσμο με τα χορευτικά του τσαλίμια.

Ανώνυμος σχολιαστής στο ίντερνετ
«Να, αυτά σας λέω. Τσολιάδες και τσάμικα στην Ελλάδα του 2020. Μέχρι εκεί είναι ο Ελληνας, μέχρι εκεί φτάνει

Αννυ Λιγνού
«Ο “αγωνιστής του πληκτρολογίου” κρίνει τον Αγωνιστή του ’21! Πολλή πλάκα έχεις ρε φίλε όποιος και να σαι…»

Ανώνυμος σχολιαστής στο ίντερνετ
«Δεν κρίνουμε το ’21 κυρά έξυπνη. Το 1821 καλά κάνανε και χορεύανε τσάμικα. Το 2021 όμως πρέπει να σοβαρευτούμε και να συμβαδίσουμε με την εποχή μας»

Αννυ Λιγνού
«Εντάξει το 2021 ας χορέψουν μπρέικ ντάνς κι ας φέρουν μερικές μαθήτριες να κάνουν τις τσιρλίντερς.

Αυτό όμως είναι το ζήτημα. Οτι ο Ελληνικός λαός, η εθνική του περηφάνια, η παράδοση και συναισθήματά του αντιμετωπίζονται με χλευασμό και υποτίμηση, αντί με σεβασμό από μερίδα αυτοανακηρυγμένων “προοδευτικών”.

Οποιος εκφράσει την άποψη πως η γιορτή πρέπει μέσα από την παράδοση και τις μνήμες αφενός να αναδείξει τους αγώνες, τις νίκες, τις δυσκολίες, τις προσωπικές υπερβάσεις κι αφετέρου να εμπνεύσει και να παραδειγματίσει τις επόμενες γενιές, στοχοποιείται ως αμόρφωτος λαουτζίκος χαμηλού γούστου και επιπέδου. Η χειρότερα ένας κακώς εννοούμενος εθνικιστής.»

Κωνσταντίνος Κανάρης
(με απορία) Κι ήντα είναι ο εθνικιστής, μαθές;

Αννυ Λιγνού
«Αρχικά σήμαινε αυτόν που αγαπάει το έθνος του, αισθάνεται περήφανος για αυτό και είναι αλληλέγγυος προς τους ομοεθνείς του χωρίς φυσικά να μισεί τα υπόλοιπα έθνη ή να τα υποτιμά. Είναι το “κι εκεί που βρέθηκα στα ξένα, βρέθηκε ένα Ελληνας να με βοηθήσει.” Τώρα όμως έχει γίνει βρισιά, γιατί σημαίνει αυτόν που θεωρεί τον εαυτό του και το έθνος του ανώτερο από όλους και μισεί όλα τα άλλα έθνη αδιακρίτως.»

Κωνσταντίνος Κανάρης
Δεν μισούμενε κανένανε που δεν μας επειράζει. Αλλά δε θα λέμε και «σφάξε με Αγά μου να αγιάσω» όταν έρχονται να μας πάρουνε το κεφάλι!

Αννυ Λιγνού
Πράγματι. Δεν μισούμε κανέναν, γιατί δεν επιτεθήκαμε και ποτέ σε κανέναν. Αλλά η Επανάσταση πρέπει να γιορταστεί, να θυμίσει, να παραδειγματίσει και κυρίως να εμπνεύσει.

Μάθιου Νίμιτς (μεσολαβητής του ΟΗΕ για το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων):
Ε, πως δεν επιτεθήκατε; «Θα πω ότι προσωπικά δεν τρέφω ιδιαίτερη εκτίμηση για τον Μέγα Αλέξανδρο, αν και γνωρίζω ότι η άποψή μου αυτή μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο επικρίσεων στις δύο χώρες. Ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν σίγουρα μεγάλος κατακτητής, όμως έσφαξε χιλιάδες ανθρώπους και κατέστρεψε πολλές πόλεις. Δεν διέδωσε τη δημοκρατία και τις πολιτειακές αξίες. Για τον λόγο αυτό μου φαίνεται περίεργο που υπάρχει τέτοια αντιπαλότητα, σχετικά με το ποιος θα τον κληρονομήσει».

Αννυ Λιγνού
(άγρια): «Ελα αυτά να τα πεις δημόσια στην Ελλάδα, ποντικονυφίτσα κύριε Νίμιτς, κι όχι στα μουλωχτά σε εφημερίδα των Σκοπίων, να σου απαντήσουμε κατάλληλα, που δεν τρέφεις κι εκτίμηση στον Μεγαλέξανδρο! Αμα ανοίξεις κάνα βιβλίο ιστορίας, θα μάθεις ότι οι Πέρσες κατέβηκαν πέντε φορές για να ρημάξουν και να κατασφάξουν την Ελλάδα και στο τέλος ο Αλέξανδρος αποφάσισε να πάει να τους τα πει ένα χεράκι στη δική τους μεριά. Και πάρε δρόμο. Δεν έχεις καμμιά θέση εδώ. Εδώ ήρθαμε να τιμήσουμε τους αγώνες και τους αγωνιστές του ’21. Για αυτούς γράφουμε, για να τους θυμηθούμε, να ελπίσουμε και για να εμπνεύσουμε τις επόμενες γενιές.»

Ιωάννης Μακρυγιάννης
(οπλαρχηγός και μετέπειτα Πρωθυπουργός της Ελλάδας): «Εμένα ένα πράγμα με παρακινεί να γράφω γυμνή την αλήθεια. Για να ιδούνε όλοι οι Έλληνες και να μπαίνουν σε φιλοτιμία και τα παιδιά μας να λένε: έχουμε αγώνες πατερικούς, έχουμε θυσίες.»

Γκούρας
«Πες μωρέ Μακρυγιάννη ένα τραγούδι, εσύ οπού χεις καλή φωνή και τα λες ωραία να θυμηθούμε και να κλάψουμε και να φιλιώσουμε…»

(Έπεσε Ακρα Του Τάφου Σιωπή κι όλοι κοίταγαν τον Μακρυγιάννη που’ χε κλείσει τα μάτια, θυμόταν και τραγούδαγε όλο παράπονο με όμορφη, νοσταλγική φωνή. Ήταν τόσο καλλίφωνος που θα μπορούσε να είναι τραγουδιστής)

Γιάννης Μακρυγιάννης
«Ο Ήλιος εβασίλεψε, Έλληνα μου, και το Φεγγάρι εχάθη
κι ο καθαρός Αυγερινός που πάει κοντά την Πούλια,
τα τέσσερα κουβέντιαζαν και κρυφοκουβεντιάζουν.
Γυρίζει ο ήλιος και τους λέει, γυρίζει και τους κρένει:
“Εψές οπού βασίλεψα πίσω από μια ραχούλα,
άκ’σα γυναίκεια κλάματα κι αντρών τα μοιργιολόγια
γι’ αυτά τα ‘ρωικά κορμιά στον κάμπο ξαπλωμένα,
και μέσ’ στο αίμα το πολύ είν’ όλα βουτημένα.
Για την πατρίδα πήγανε στον Άδη τα καημένα”

Βλέπω με την άκρη του ματιού τον θεόρατο Γέρο, να δακρύζει σιωπηλά και να σκουπίζει τα μάτια του. Κλαίω κι εγώ κι όλοι οι άλλοι μαζί. «Και πώς αποφασίσατε να κάνετε την Επανάσταση;» ρωτάω.

Γιάννης Μακρυγιάννης
«…Η τυραγνία των Τούρκων – την δοκιμάσαμε τόσα χρόνια – δεν υποφέρονταν πλέον. Και δι’ αυτήνη την τυραγνία, οπού δεν ορίζαμεν ούτε βιόν ούτε τιμή ούτε ζωή (ξέραμεν κι’ ότ’ ήμασταν ολίγοι και χωρίς τα’ αναγκαία του πολέμου) αποφασίσαμεν να σηκώσομεν άρματα εναντίον της τυραγνίας. Είτε θάνατος είτε λευτεριά».

Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης
(οπλαρχηγός και πολιτικός): «Εις τοιαύτην όντες κατάστασιν στερημένοι από όλα τα δίκαιά μας, με μίαν γνώμην ομοφώνως απεφασίσαμεν να λάβωμεν τα άρματα, και να ορμήσωμεν κατά των τυράννων. Πάσα προς αλλήλους μας φατρία και διχόνοια, ως καρποί της τυραννίας απερρίφθησαν εις τον βυθόν της λήθης, και άπαντες πνέομεν πνοήν ελευθερίας»

Αννυ Λιγνού
Φατρίες και Διχόνοια, καρποί της τυραννίας… Απαράλλαχτα με σήμερα. Οι φατρίες διαιρούν και βασιλεύουν ακόμα, ανενόχλητες.

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης
«Ως μία βροχή έπεσεν εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί μας και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση.»

Αννυ Λιγνού προς τον Κολοκοτρώνη
«Το ξέρεις καπετάν Θοδωρή πως ακόμα και σήμερα έχουμε τον Τούρκο από απέναντι να μας προκαλεί, να περιγελά τους προγόνους μας, να μπαίνει στα νερά μας, να τρομάζει τους ανθρώπους στα νησιά μας και να μας ζητάει κομμάτια από την Ελλάδα;»

Ο Γέρος πετάγεται όρθιος:
Αρκετά δεν πήρε; Ποιος είναι αυτός πάλι ο αγαρηνός και τι θέλει από τη έρμη την πατρίδα;

(Ολα τα κεφάλια γύρισαν και με κοίταζαν, ενώ προσπαθούσα να βρω στο κομπιούτερ τις δηλώσεις του Ταγίπ και παράλληλα εξηγούσα):

Αννυ Λιγνού
Στέλνει χιλιάδες δύσμοιρους πρόσφυγες στα σύνορά μας με το ζόρι και…

Γεώργιος Καραϊσκάκης
…και μέσα σε αυτούς έχει και τους δικούς του που περιμένουν να πάρουν την ορμήνεια για να μπουκάρουν και να σας χαλάσουν! Κι απέ, σας ζητάει να συνθηκολογήσετε κι από πάνω, ε;

Αννυ Λιγνού
Ναι, πως το ξέρεις;

Γεώργιος Καραϊσκάκης
Λες να ήμουν καπετάνιος άμα δεν ήξερα τι σκαρφίζεται η γκλάβα του οχτρού;

Αννυ Λιγνού
Και σκέψου πως είμαστε πια οργανωμένα κράτη, με Δημοκρατικές Κυβερνήσεις, με Συμβάσεις, με Διεθνείς Συνθήκες…

Ιωάννης Μακρυγιάννης:
Ναι, Συνθηκες και κουντράτα! Αυτά μας φάγανε! «Και λευτερωθήκαμεν από τους Τούρκους και σκλαβωθήκαμεν εις ανθρώπους κακορίζικους, όπου ήτον η ακαθαρσία της Ευρώπης»

Νίκος Ξυλούρης (τραγουδιστής):
Μπαρμπα Γιάννη, Μακρυγιάννη, δεν μας τα γραψες σωστά,
το φιλότιμο δεν φτάνει για να πάει κανείς μπροστά.
Μπάρμπα Γιάννη Μακρυγιάννη πάρε μαύρο γιαταγάνι
κι έλα στη ζωή μας πίσω το στραβό να κάνεις ίσο.

Αννυ Λιγνού
Η Ευρώπη μάς έχει βάλει να βγάλουμε μόνοι μας το φίδι από την τρύπα και μας κουνάει και το δάχτυλο από πάνω. Να, δείτε εδώ. Συνεχείς προκλήσεις από την Αγκυρα και ευρωπαϊκή αντίδραση καμμία, είπα και τους έδειξα τις τρέχουσες ειδήσεις.

Egemen Bagis
(Τούρκος Πρέσβης στην Τσεχία και πρώην υπουργός της Τουρκίας σε θέματα Ε.Ε.): «Η Κύπρος θα έπρεπε να έχει γίνει μάθημα στους Έλληνες» ακόμα και «για να χτίσουν οι Έλληνες τείχος στον Έβρο θα πρέπει να ρωτήσουν πρώτα την Τουρκία, αλλιώς θα υποστούν τις συνέπειες».

Ιbrahim Kalin
(Προεδρικός εκπρόσωπος και επικεφαλής σύμβουλος του Προέδρου της Τουρκίας): «Δε θέλουμε στρατιωτική ή πολιτική ένταση στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Ελλάδα είναι σημαντικός γείτονας, μοιραζόμαστε ιστορία και πολιτισμό. Είμαστε μαζί στο ΝΑΤΟ, μοιραζόμαστε πολλά. Υπάρχουν θέματα στην Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο που δεν έχουν λυθεί. Υπάρχουν αμφισβητήσιμες περιοχές και στην Κύπρο επίσης. Οι Κύπριοι κάνουν ακριβώς το ίδιο που κάνουν και οι Έλληνες.»

Ο Τάσος Παπαδόπουλος, πρώην Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας σηκώθηκε απότομα από την καρέκλα του πολύ θυμωμένος.

Ο Νίκος Αναστασιάδης, νυν πρόεδρος, τον κράτησε από το μανίκι. «Κάτσε Τάσο, να ακούσουμε τι θα πουν» μα δεν μπόρεσε να τον σταματήσει.

Τάσος Παπαδόπουλος
(Θυμωμένα και με βραχνή φωνή): Οι Κύπριοι ΕΙΝΑΙ Ελληνες. «Παρέλαβα κράτος διεθνώς αναγνωρισμένο. Δεν θα παραδώσω ‘‘κοινότητα’’ χωρίς δικαίωμα λόγου διεθνώς και σε αναζήτηση κηδεμόνα»

Χαλίτ Κανάκ
(πρόεδρος του Συνδέσμου Αλληλεγγύης και Αλληλοστήριξης του Τουρκικού Κόσμου): «Η Κρήτη είναι η ψυχή μας, έχουμε χύσει το αίμα μας για αυτή» και τώρα ουσιαστικά βρίσκεται υπό ελληνική κατοχή. «Θα προσφύγουμε σε διεθνείς οργανισμούς, όπως το Δικαστήριο της Χάγης και τα Ηνωμένα Έθνη. Στόχος μας είναι να πάρουμε πίσω τα καταπατημένα δικαιώματά μας. Από όποια πλευρά κι αν το δείτε, έχουμε δικαιώματα στα τρία τέταρτα της Κρήτης και των 14 νησίδων που την περιβάλλουν. Αν δεν μιλήσουμε για τα δικαιώματά μας στην Κρήτη και τα δικαιώματά μας στα Δωδεκάνησα, τότε κάποιοι θα αμφισβητήσουν ακόμη και τη Γαλάζια Πατρίδα, την παρουσία μας στην Κύπρο…»

Δεκάδες Κύπριοι Νεομάρτυρες άρχισαν να χτυπάνε το χέρι τους πάνω στις πλάκες από τα Φυλακισμένα Μνήματα που έγραφαν το όνομά τους. Οι εκπρόσωποι του Αγγλικού Θρόνου που ήρθαν για να τιμήσουν τη βραδιά ένιωσαν κάπως άβολα…

Χαλίτ Κανάκ
«Τώρα με την απόβασή μας στη Μεσόγειο, η οποία εδώ κι αιώνες είναι γνωστή ως Τουρκική Λίμνη, κατόπιν εντολής του προέδρου μας, δηλώσαμε την ενεργή παρουσία μας. Άρα είμαστε υποχρεωμένοι να βρισκόμαστε εκεί και με βάση το νόμο»

Γεώργιος Καραϊσκάκης
(πολύ θυμωμένος): «Αμα γυρίσω θα τους γαμήσω!»

Ακούγεται από το βάθος η φωνή του Βασίλη Παπακωνσταντίνου, να τραγουδάει όλο και πιο δυνατά, όλο και πιο πανηγυρικά: «…και άμα αργήσω, δώστους κι αυτό, είναι τ’ αρχίδια μου τα δυό»

Γεώργιος Καραϊσκάκης και Αννυ Λιγνού ταυτόχρονα:
«Α, να γειά σου ρε Βασίλη!»

Αννυ Λιγνού
Κι ο Μπουνταλά Πασάς, ανενόχλητος όλο βάζει τα πλοία του να σουλατσάρουν στα νερά μας και τα αεροπλάνα του να πετάνε ξυστά πάνω από τα σπίτια μας. Πέρσι στις εκλογές παρουσίαζε την Σμύρνη σαν να τελούσε υπό την …κατοχή των Ελλήνων και με τη σφαγή του Κεμάλ απελευθερώθηκε! Α, να τον, τον βρήκα, τραγουδάει κι όλας, μην πω τίποτα…

Ταγίπ Μπουνταλά Πασάς
(τραγουδάει από τον υπολογιστή) «Όμορφη Σμύρνη, δεν φεύγει ο καπνός. Την ημέρα στην φαντασία μου, το βράδυ στη σκέψη μου. Η αλεπού δεν μπορεί να μπει στο κρεβάτι του λιονταριού. O ποταπός Έλληνας δεν θα τα καταφέρει. Θα ρίξω τους Έλληνες στη θάλασσα».

Αννυ Λιγνού
«Θέλετε κι άλλα; Πριν λίγες μέρες, έκανε την Αγιά Σοφιά τζαμί!»

Ο Καραϊσκάκης είχε πάρει φωτιά και φώναζε κατακόκκινος κοιτώντας την οθόνη: «Έλα, σκατότουρκε… έλα εβραίε, απεσταλμένε από τους γύφτους έλα ν’ ακούσεις τα κερατά σας, γαμώ την πίστιν σας και τον Μωχαμέτη σας. Τι θαρεύσετε κερατάδες… Δεν εντρέπεσθε; Να ζητάτε συνθήκην από εμάς;»

Αννυ Λιγνού
Όχι δεν ντρέπονται. Κι ακόμα, όπου σταθεί κι όπου βρεθεί μιλάει για τους άπιστους και την εξάπλωση του Ισλάμ. Γι’ αυτόν όλοι θα είμαστε πάντα Γκιαούρηδες (άπιστοι). Θέλει να κάνει όλον τον κόσμο Μωαμεθανούς.

Ο Αθανάσιος Διάκoς ορθώνεται και δηλώνει ήρεμα και αποφασιστικά: «Εγώ Γραικός γεννήθηκα, Γραικός θε να πεθάνω!»

Αλέξανδρος Υψηλάντης
«Είναι καιρός νά αποτινάξωμεν τόν αφόρητον τούτον ζυγόν, νά ελευθερώσωμεν τήν Πατρίδα, νά κρημνίσωμεν από τά νέφη τήν ημισέληνον νά υψώσωμεν τό σημείον, δι’ ου πάντοτε νικώμεν! λέγω τόν Σταυρόν, καί ούτω νά εκδικήσωμεν τήν Πατρίδα, καί τήν Ορθόδοξον ημών Πίστιν από τήν ασεβή τών ασεβών καταφρόνησιν…»

Γιάννα Αγγελοπούλου
Ας ηρεμήσουμε παρακαλώ. Δεν λύνονται όλα με τα όπλα. Θα συμφωνήσουν και ο κ. Καποδίστριας και ο κ. Τρικούπης ότι η διπλωματία μπορεί να επιφέρει την Ειρήνη με λιγότερες απώλειες.

Ιωάννης Καποδίστριας
«Οι Τούρκοι δεν καταλαβαίνουν τη γλώσσα της διπλωματίας. Tο να ελπίζωμεν ότι δυνάμεθα να παρωθήσωμεν διά διαπραγματεύσεων τους Τούρκους να συμπεριφέρονται κατά έναν ανθρώπινο και λογικό τρόπο, σημαίνει ότι περιφρονούμεν την εμπειρίαν αιώνων και ὰγνοούμεν την δικήν μας ἐμπειρίαν.»

Γιάννα Αγγελοπούλου
Πρέπει να μάθουμε «να ζούμε όλοι οι πολιτισμοί αδελφωμένοι μέσα στο μωσαϊκό της Ελλάδας». «Ο κόσμος πασχίζει να αφήσει πίσω του το βίαιο παρελθόν».

Αννυ Λιγνού
Ποιο βίαιο παρελθόν; Των Ελλήνων; Βίαιο παρελθόν η άμυνα και η προσπάθεια για απελευθέρωση από τους κατακτητές; Γιατί τα μεταστρέφετε όλα; Ακόμα και τον Μεγαλέξανδρο τον βγάλατε σφαγέα που πήγε στην Ασία, μετά από πέντε καθόδους των Περσών. ΠΕΝΤΕ.

Γιάννα Αγγελοπούλου
Αυτό είναι άλλο θέμα. Η επιτροπή μας και εγώ προσωπικά προσπαθούμε «να διαλύσουμε τους μύθους γύρω από την Επανάσταση και να δώσουμε μια ανθρώπινη, ρεαλιστική διάσταση της Ιστορίας» που να απηχεί την μοντέρνα πρόκληση, τη συναδέλφωση και τη συμφιλίωση των λαών.

Αννυ Λιγνού
«Να διαλύσετε τους μύθους, ή να διαλύσετε τους Ελληνες;

Πέτρος Τατσόπουλος
(συγγραφέας, ειρωνικά): Μην ασχολείσαι Γιάννα μου, εδώ φαίνεται πως τους αρέσει να τρώνε το παραμυθάκι της “Επανάστασης”. Οταν ΕΓΩ μίλησα πρώτος για τις ιδιαίτερες προτιμήσεις του Κολοκοτρώνη

Δεν πρόλαβε να τελειώσει τη φράση του και χιλιάδες σπαθιά και μαχαίρια ξεπρόβαλαν λίγα εκατοστά από τα θηκάρια κάνοντας έναν τρομακτικό θόρυβο:

Πλήθος, με μια φωνή
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΕΡΟ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΧΑΛΑΣΜΟΣ!!!

Ο Τατσόπουλος, τα χρειάστηκε κι αποχώρησε μουρμουρίζοντας: Αγράμματοι. Βάρβαροι. Φιέστες και σημαιάκια.

Θεόδωρος Πάγκαλος
(σύγχρονος πολιτικός. Από κάπου στο βάθος με βαριεστημένη φωνή) «Οι Νεοέλληνες έχουν την ψευδαίσθηση ότι είναι άμεσοι απόγονοι του Περικλή».

Γιώργος Σεφέρης
(νομπελίστας ποιητής και διπλωμάτης): «Όχι, κύριε, είμαστε απόγονοι μονάχα της μάνας μας, που μας μίλησε ελληνικά, που προσευχήθηκε ελληνικά, που μας νανούρισε με παραμύθια για τον Οδυσσέα, τον Ηρακλή, τον Λεωνίδα και τον Παπαφλέσσα, και ένιωσε την ψυχή της να βουρκώνει τη Μεγάλη Παρασκευή μπροστά στο ξόδι του νεκρού Θεανθρώπου.»

Αννυ Λιγνού
Μη λέτε τέτοια κύριε Σεφέρη. Βγάζουν αφρούς. Εδώ αφαίρεσαν τον σταυρό από την σημαία στο σήμα της Επανάστασης! Τέτοια κόμπλα! Και να σκεφτεί κανείς πως άλλες 62 σημαίες κρατών έχουν σταυρό σήμερα που μιλάμε. Ο δικός μας τους ενόχλησε!

Αδαμάντιος Κοραής
(λόγιος): «Τούτο παρακαλώ να τους παραγγείλετε να πράττωσιν εις το εξής, παριστάνοντες εις αυτούς, ότι πολεμήσαμε όχι μόνον υπέρ πατρίδος, αλλά και υπέρ πίστεως».

Θεόδωρος Πάγκαλος
«Όσο πιο καθυστερημένος είναι ένας λαός, τόσο πιο μεγάλος είναι ο φετιχισμός του με τη σημαία».

Αννυ Λιγνού
(κουνώντας του μια σημαία μέσα στα μούτρα): Ελα, πάρε ένα σημαιάκι που τόσο στη δίνει!!!

Οδυσσέας Ανδρούτσος
(οπλαρχηγός, χαϊδεύοντας τη λαβή του μαχαιριού του): «Ετούτος ωρέ δικός μας είναι, ή με τους άλλους;»

Αννυ Λιγνού
Δικός μας. Χάρισμά μας, στα μούτρα τα δικά μας.

Γιάννα Αγγελοπούλου
Ας επικρατήσει ηρεμία. Στην Δημοκρατία όλοι έχουν δικαίωμα να πουν την άποψή τους άφοβα. «200 χρόνια πέρασαν με χαρές και λύπες, νίκες και ήττες, μεγάλες στιγμές και μαύρες ημέρες. Εκατοντάδες Έλληνες άφησαν το αποτύπωμά τους στην ιστορία. Προσθέστε κι εσείς το δικό σας γεγονός. Βάλτε τη δική σας ψηφίδα»

Οδυσσέας Ανδρούτσος
«Τι ψηφίδες και ξεψηφίδες μας λες κι εσύ; Αυτός πετάει κοτρώνες!»

Θεόδωρος Πάγκαλος
Αυτό δεν αλλάζει την πραγματικότητα. Κι εσείς, οι Νεοέλληνες, αλλά κι αυτοί που κάναν την επανάσταση, ήταν «ένα μάτσο αγράμματοι και αδαείς χωριάτες, οι οποίοι μετά βίας μιλούσαν ελληνικά και ακριβώς γι’ αυτό τον λόγο αποφάσισαν να δημιουργήσουν ένα σχίσμα από την Οθωμανική Αυτοκρατορία».

Παναγιώτης Ηφαιστος
(Ειδικός Σύμβουλος Στρατηγικής. Ευρωπαϊκή πολιτική, Ευρωστρατηγικά): Κάνετε μεγάλο λάθος κύριε Πάγκαλε. «…Καμιά σχέση δεν είχε η πολιτική ανθρωπολογία των Πόλεων με τους δύσμοιρους δουλοπάροικους (αβράκωτους – “sans culottes”) που εξεγέρθηκαν στο Παρίσι. Αυτό δεν είναι κατηγορία, είναι η τραγική μετά-μεσαιωνική πραγματικότητα… …Το 1821 δεν είχαμε κάποια εξέγερση “αβράκωτων”. Τότε τους έδωσαν δικαιώματα (στους εξεγερμένους και εξαθλιωμένους Γάλλους) και τελείωσε…»

Αννυ Λιγνού
Δεν φτάνει που λένε τους Ελληνες που ξεκίνησαν την Επανάσταση “ξεβράκωτους και αμόρφωτους” λένε επίσης ότι όλα έγιναν χάρις στην Γαλλική Επανάσταση αλλά και τον Αμερικάνικο Πόλεμο της Ανεξαρτησίας, όπου οι μεν Γάλλοι ήταν στην κατάσταση που αναφέρατε και οι Αμερικάνοι εξεγέρθηκαν για την βαριά φορολογία που τους επέβαλλε η Αγγλία.

Μπάρακ Ομπάμα
(Πρόεδρος των ΗΠΑ, στην Ετήσια Διακήρυξή του για την Εθνική Επέτειο της 25ης Μαρτίου): «…Οι ελληνικές αρχές καθοδήγησαν τους ιδρυτές (του έθνους) μας που ανακήρυξαν την Αμερικανική Ανεξαρτησία… …Ήταν το δημοκρατικό παράδειγμα της αρχαίας Ελλάδας από το οποίο η γενιά ιδρυτών της Αμερικής άντλησε δύναμη. Στις πρώτες μέρες του έθνους μας, αναζητήσαμε σοφία από την ελληνική Ιστορία και Φιλοσοφία και βρήκαμε ελπίδα μέσα από τις σελίδες των διαχρονικών ελληνικών κειμένων… …Λαμβάνοντας υπόψη τα διδάγματα της ελληνικής ιστορίας, θαρραλέοι πατριώτες ανέλαβαν ένα τολμηρό εγχείρημα…».

Παναγιώτης Ηφαιστος
«…Η Ελληνική Επανάσταση, αντίθετα, αφορούσε τους υψηλοτάτης πολιτικής υπόστασης ανθρώπους του μακραίωνου ελληνικού έθνους στα πεδία της καταληφθείσης Βυζαντινής Αυτοκρατορίας… …Άνθρωποι γαλουχημένοι εμπράγματα με πολιτική παιδεία επί αιώνες καρτερούσαν να έλθει η στιγμή να τις κατακτήσουν για το δικό τους έθνος, αλλά και για τα άλλα έθνη..!»

Θεόδωρος Πάγκαλος
Εσύ πάλι ποιος είσαι και μας κάνεις μάθημα; Βρε αν δεν υπήρχε ο Ευρωπαϊκός Διαφωτισμός οι αγράμματοι και ξεβράκωτοι ραγιάδες θα συνέχιζαν να προσκυνάνε τον πασά και να ζητάνε ρουσφέτια…

Αννυ Λιγνού
Βρε μανία με τα βρακιά αυτός ο άνθρωπος… Ξεβράκωτοι δεν ήμασταν ποτέ, όσο φτωχοί κι αν γίναμε. Κι όσο για το ποιος είναι, θέλεις μισή μέρα για να διαβάσεις την περίληψη του βιογραφικού του.

Νικόλαος Κασομούλης
(αγωνιστής και ιστορικός): «… η τάξις των ξενιτευμένων λογιοτάτων και εμπόρων είναι ήτις πρώτη ετόλμησε και εκίνησε τον μοχλόν τούτον και έμβασεν και τους Προεστούς και Αρματολούς εις τα αίματα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η Επανάστασις του ’21 ήτο αποκλειστικό δημιούργημα της αστικής τάξης. Η άνοδος των αστών στην οικονομική και κοινωνική ιεραρχία, έδωσε την ώθηση στον υπόδουλο ελληνικό λαό, που είχε προετοιμαστεί ψυχολογικά και ιδεολογικά επί αιώνες.»

Αλέξανδρος Δεσποτόπουλος
(συγγραφέας και ιστορικός): «Μα ναι. Δεν ήταν τυχαία εξέγερση με αφορμή επεισόδια ή άλλες ευνοϊκές συγκυρίες, ούτε υποκινήθηκε από ξένους για την εξυπηρέτηση συμφερόντων της. Μολονότι όχι άσχετη με την ωρίμανση σε κάποιο βαθμό των αντικειμενικών συνθηκών, εμφανίζει την πρωτοτυπία να είναι αποτέλεσμα πολιτικής βουλήσεως, δηλαδή να έχει άμεσα προέλθει από ειδική απόφαση τριών Ελλήνων πατριωτών, που επέζησε με τον μηχανισμό μυστικής επαναστατικής εταιρείας επί εξήμισυ χρόνια και έφθασε στην πραγματοποίησή της το 1821».

Αννυ Λιγνού
Οι Ελληνες, έκαναν ό,τι μπορούσαν για να διατηρήσουν την γλώσσα τους, την πίστη τους, τα έθιμά τους και την Ιστορία τους. Απόδειξη πως ακόμα μιλάμε τη γλώσσα του Ομήρου, μετά από 3.000 χρόνια, που κι αυτή πηγαίνει πολύ πιο πίσω.

Σε όλη τους την πορεία, οι Ελληνες έδειχναν φιλομάθεια και μεγάλη εκτίμηση στα γράμματα και τις Επιστήμες. Είτε ήταν υπόδουλοι, είτε, κατακτημένοι, είτε φτωχοί, είτε πλούσιοι, είτε μετανάστες είτε μορφωμένοι είτε αγράμματοι, το πρώτο που κοίταζαν ήταν να βρουν σχολείο για τα παιδιά τους.

Το ίδιο ακριβώς κάνουν και τώρα. Και κατά την πολύπαθη ιστορία μας, στα χρόνια της τουρκοκρατίας, η γλώσσα μας όχι μόνο εμποδίστηκε, αλλά διώχθηκε απηνώς.

Η Γιάννα Αγγελοπούλου διαβάζει από την Wikipedia
Αλλος ένας μύθος. «Σύμφωνα με τους σύγχρονους ακαδημαϊκούς ιστορικούς, η ύπαρξη του κρυφού σχολειού, για την τεκμηρίωση του οποίου χρησιμοποιούνταν ως πρόσφατα μαρτυρίες από την εποχή της Επανάστασης και εξής μαζί με τοπικές παραδόσεις, είναι ένας μύθος χωρίς ιστορική βάση.»

Αλέξανδρος Υψηλάντης
(σκύβει και λέει σιγανά στο αυτί μου): Ποια είναι η Βικιπέντια;

Αννυ Λιγνού
(επίσης σιγανά): Είναι μία σελίδα σαν εγημερίδα, στην οποία γράφει όποιος να’ναι ό,τι να’ναι και την παίρνουν για εγκυκλοπαίδεια. Κοιτάξτε τώρα που θα μας που ότι το Κρυφό Σχολειό ήταν μύθος!

Σύγχρονοι Ακαδημαϊκοί Αναθεωρητές
«Ποτέ δεν διώχθηκε η παιδεία επί Οθωμανικής Κατοχής, άρα δεν υπήρξε η ανάγκη του κρυφού σχολειού.»

Πατριάρχης Γεννάδιος Σχολάριος
(μετά την Άλωση 1460): Αλίμονο, πόσο λάθος κάνετε! «πού τα παιδευτήρια της σοφίας; Κατεπόθησαν υπό του Μωάμεθ».

Θεοδόσιος Ζυγομαλάς
(αρχιγραμματέας του θρόνου1570): «Εν δουλεία όντες, τα ελευθέροις ανήκοντα μαθήματα σπουδάζειν, ως δει, κωλύοντα».

Φώτιος Χρυσανθακόπουλος
(αγωνιστής της επανάστασης του 1821 και συγγραφέας): «Μόνοι των οι Έλληνες εφρόντιζαν δια την παιδείαν, η οποία εσυνίστατο εις το να μανθάνουν τα κοινά γράμματα και ολίγην αριθμητικήν ακανόνιστον. Ελλείψει δε διδασκάλου, ο ιερεύς εφρόντιζε περί τούτου. Όλα αυτά εγίνοντο εν τω σκότει και προφυλακτά από τους Τούρκους.»

Χριστόφορος Άγγελος
(1607): Τα σχολεία και οι δάσκαλοι βεβαίως διώκονταν. «Ούτε σχολείο μπορεί να υπάρξει, ούτε και κάποιος δάσκαλος που θα ήθελε να διδάξει σε μαθητές μπορεί να παραμείνει κάπου».

George Sandys
(περιηγητής της εποχής) «Το φως της γνώσης δεν επιτρέπεται … …από τα άγρια κτήνη της ανθρωπότητας»

Γιάννα Αγγελοπούλου
(Με φούρια και κάποια δυσφορία για όλα αυτά που ακούγονται): Ακριβώς ΑΥΤΑ τα λόγια πρέπει να σβηστούν και να ξεχαστούν. Μόνο μίσος φέρνουν.

Αννυ Λιγνού
Και ποιος σας είπε πως μισούμε τους γείτονές μας ή κανέναν άλλον; Μισούμε αυτές τις πράξεις και όσους τις έκαναν ή θέλουν να τις επαναλάβουν. Ούτε τους Γερμανούς μισούμε, το αντίθετο μάλιστα. Αλλά τους Ναζί που έπραξαν θηριωδίες τους μισούν και οι ίδιοι οι Γερμανοί και ντρέπονται για αυτούς. Γιαυτό η Ιστορία πρέπει να παραμένει ζωντανή, για να μην ξεχνάμε. Ακου μισούμε τους Τούρκους. Κανέναν δεν μισούμε. Αλλά δεν θα ξεχάσουμε κι όλας τις θηριωδίες που επράχθησαν επειδή το θες εσύ.

Γιάννα Αγγελοπούλου
Δεν μπορούμε όμως το 2020 να αποκαλούμε τους γείτονές μας “αγρια κτήνη της ανθρωπότητας” έστω κι αν αναφερόμαστε στο παρελθόν.

Μελέτιος Πηγάς
(Πατριάρχης Αλεξανδρείας 16ο αιώνα): Και πως λέγονται κυρία μου αυτοί που «έκοψαν 30 χιλιάδες γλώσσες στην Αίγυπτο επειδή μιλούσαν ελληνικά;».

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης προς την Αγγελοπούλου
«Η μάθησή σας, να μη γίνει σκεπάρνι μόνο διά το άτομό σας, αλλά να κοιτάζει το καλό της κοινότητος. Και μέσα εις το καλό αυτό ευρίσκεται και το δικό σας καλό», και μετά γυρίζει στο γιό του: «Κουλίνο, παιδί μου, ποιος πιστεύεις ότι είναι ο Εθνικός Οίκος της Ελλάδος;»

Κουλίνος Κολοκοτρώνης
(ο μικρός γιος του Κολοκοτρώνη) Το μέρος όπου λαμβάνονται οι αποφάσεις πατέρα. «Το παλάτι του βασιλιά που μας εκπροσωπεί κι έχουμε κράτος πια.» Δηλαδή, σήμερα αντίστοιχα η Βουλή;

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης
«Οχι Γιε μου. Είναι το Πανεπιστήμιο.»

Κοσμάς ο Αιτωλός
«Και εσείς, γονείς, να παιδεύετε τα παιδιά σας εις τα χριστιανικά ήθη, να τα βάνετε να μανθάνουν γράμματα. Να κάμετε τρόπον εδώ εις την χώραν σας διά σχολείον, να βρήτε έναν διδάσκαλον να τον πληρώνετε να σας μαθαίνη τα παιδιά σας, ότι αμαρτάνετε πολύ να τα αφήνετε αγράμματα και τυφλά. Και μη μόνον φροντίζετε να τους αφήσετε πλούτη και υποστακτικά και μετά τον θάνατον σας να τα τρων και να τα πίνουν και να σας οπισωλογούν. Καλύτερα να τα αφήνετε πτωχά και γραμματισμένα, παρά πλούσια και αγράμματα».

(Από το βάθος, πολλά παιδάκια του σκολειού, του τότε και του σήμερα, αφήνουν τα χέρια των γονιών τους, βγάζουν από τις τσέπες τους τα τριγωνάκια τους κι ενώνονται τραγουδώντας τα κάλαντα):
«Τα παιδιά σας στο σχολείο να τα στέλνετε συχνά,
να μαθαίνουν Ιστορία, της Ελλάδος τα Ιερά.»

Γιάννα Αγγελοπούλου
Μια και συζητάμε τα της μόρφωσης τελικά υπήρξε, ή όχι το Κρυφό Σχολειό;

(από πίσω ακούγεται και όλο δυναμώνει η μουσική των Terror X Crue):
«Πάρτο όπως θες, πάρτο όπως σε βολεύει,
αφού ό,τι σε βολεύει λες, πάρτο όπως θες!»

Ιωάννης Πολέμης (ποιητής)
«Απ’ έξω μαυροφόρ’ απελπισιά,
πικρής σκλαβιάς χειροπιαστό σκοτάδι,
και μέσα στη θολόκτιστη εκκλησιά,
στην εκκλησιά, που παίρνει κάθε βράδυ
την όψη του σχολειού,
το φοβισμένο φως του καντηλιού
τρεμάμενο τα ονείρατα αναδεύει,
και γύρω τα σκλαβόπουλα μαζεύει».

Αλίκη Δραγώνα (University of California) και Carolyn Handa, (University of Southern Illinois): «Ακόμη και σε περιόδους μεγάλης πολιτικής καταπίεσης, όπως η Οθωμανική κυριαρχία ή η ναζιστική κατοχή της Ελλάδας κατά την διάρκεια του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου, η συμμετοχή τους σε κάποια μορφή επίσημων ή ανεπίσημων πρακτικών βασικής εκπαίδευσης προσέφερε στους Έλληνες μια αίσθηση προσανατολισμού και υπεροχής, μια μορφή ηθικής συντήρησης.

Παράδειγμα τα «κρυφά σχολεία», που λειτουργούσαν κρυφά και «παράνομα» κατά την διάρκεια της οθωμανικής κυριαρχίας στην Ελλάδα για σχεδόν 400 χρόνια, τα οποία δίδασκαν στα παιδιά τα βασικά στοιχεία της στοιχειώδους εκπαίδευσης, αλλά επίσης ενστάλαζαν σ’ αυτά και ένα ισχυρό ελληνικό ήθος.

Με τον ίδιο τρόπο και κατά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, όταν τα επίσημα δημόσια και ιδιωτικά σχολεία αναγκάστηκαν να κλείσουν τις πόρτες τους στους μαθητές τους, πολλοί διδάσκονταν “κατ’ οίκον” από συγγενείς ή φίλους.»

Ελένη Αγγελομάτη – Τσουγκαράκη
(καθηγήτρια Ιστορίας του Νέου Ελληνισμού στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο): Εγώ θα σας διαβάσω ένα συμφωνητικό από τα πολλά που διασώθηκαν και βάλτε μόνοι σας τα συμπεράσματά σας:

«Σύμβαση μαθητείας, 16 Ιουνίου 1560.

Μέσα σε σπίτι της Αγίας Τριάδας της Παραλλείου ο κυρ Ιωαννίκιος ο ιερομόναχος, κατά κόσμον Βλάσης, συμφώνησε με τον κυρ Παύλο τον Αργυρό και ανέλαβε ο Ιωαννίκιος ένα παιδί με το όνομα Θωμάς, που ήταν συγγενής του Παύλου για να το μάθει γράμματα, να μπορεί να διαβάζει κάθε βιβλίο, για έξι χρόνια. Υπόσχεται ο κυρ Παύλος να δώσει του πιο πάνω ιερομονάχου για τα μαθητικά έξοδα του παιδιού οκτώ φλουριά ως μισθό και τα αποκριάτικα, τα πασχαλινά και τα δευτεριάτικα φιλοδωρήματα κατά τη συνήθεια. Υπόσχεται δε ο κυρ Παύλος να του δώσει τώρα δύο φλουριά για μισθό και, όταν αρχίσει να μαθαίνει στο παιδί την Οκτώηχο, να του δώσει ένα μέρος της οφειλής και, όταν αρχίσει να μαθαίνει στο παιδί το Ψαλτήρι, άλλο μέρος και, όταν αρχίσει να μαθαίνει στο παιδί τον Απόστολο, άλλο μέρος και, όταν τα μάθει στο παιδί όλα, να κάνουν λογαριασμό να τον εξοφλήσει τελείως. Και έτσι συμφώνησαν.

Μάρτυρες (του συμφωνητικού)
ο παπά κυρ Νικόλαος Σπειρής
και ο παπά κυρ Φώτιος Παλατιανός».

Ch.M. Costantakos και J.N. Spiridakis
«Οι Έλληνες πάντοτε θεωρούσαν πως η ελληνική τους γλώσσα ήταν η συνεκτική δύναμη της εθνικής τους ταυτότητας. Αγωνίστηκαν για την διάσωσή της κατά την διάρκεια πολλών περιόδων ξένης κυριαρχίας, κάτι που επιβεβαιώθηκε από την αντοχή και την διατήρηση της ελληνικής γλώσσας στα τετρακόσια χρόνια κατοχής από την Οθωμανική αυτοκρατορία, κατά την διάρκεια της οποίας η εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας ήταν απαγορευμένη. Τα κρυφά σχολειά λειτουργούσαν κρυφά, κάτω από την κάλυψη που προσέφερε το σκοτάδι, με στόχο την διατήρηση της γλώσσας.»

Αννυ Λιγνού
Ποια γλώσσα και ποια ταυτότητα… Εδώ πριν λίγο καιρό παραχωρήσαμε στους Σκοπιανούς με τζίφρες και γιορτές, ουσιαστικά τη Γλώσσα και την Ιστορία μας. Μιλάνε λέει Μακεδονικά και είναι Μακεδόνες! Ακου Μακεδονικά τα Βουλγάρικα… Σε λίγο θα δώσουμε και ο,τι απέμεινε από τα ιερά μνημεία και τα αγάλματά μας. Ηδη με τα δάνεια που έχουμε σαν χώρα, οι αρχαιολογικοί μας χώροι περνάνε στα χέρια των ξένων.

Ιωάννης Μακρυγιάννης
(πετάγεται ορθός): «Αυτά και δέκα χιλιάδες τάλαρα να σας δώσουνε, να μη καταδεχτείτε να βγουν από την πατρίδα μας! Γι’ αυτά πολεμήσαμε».

Αννυ Λιγνού:
Τούτοι εδώ μόνο περί πάρτης αμύνονται, όχι περι πάτρης.

Ιωάννης Μακρυγιάννης
«Οσο αγαπώ την πατρίδα μου δεν αγαπώ άλλο τίποτας. Ναρθή ένας να μου ειπή ότι θα πάγη ομπρός η πατρίδα, στρέγομαι να μου βγάλη και τα δυό μου μάτια. Ότι αν είμαι στραβός, και η πατρίδα μου είναι καλά, με θρέφει, αν η πατρίδα μου αχαμνά, δέκα μάτια νάχω, στραβός θα νά είμαι».

Γιάννα Αγγελοπούλου
Βέβαια, σωστά, αλλά στη σημερινή εποχή, όλα λύνονται με την διπλωματία όπως είπαμε. Δεν χρειάζονται τα όπλα. Ούτε και να βγάλουμε τα μάτια μας χρειάζεται.

Αννυ Λιγνού
Πολύ ωραία τα πήγε η διπλωματία σας μέχρι στιγμής.

Υπουργός Αμύνης
Καλό είναι να τα αφήνετε αυτά στους ειδικούς, αν δεν ξέρετε. Δημιουργείτε εντυπώσεις ενώ τα πράγματα έχουν αλλιώς. Οπως πριν λίγο καιρό με τον Εβρο. Αλλαξε απλώς η κοίτη του ποταμού, σχηματίστηκαν κάποιες καινούργιες ασήμαντες νησίδες κι αμέσως ήσασταν έτοιμοι για σύρραξη επειδή ήταν από τη μεριά των Τούρκων! «Η Ελλάδα δεν θέλει να δημιουργεί εντάσεις με τους συμμάχους της για λίγες δεκάδες μέτρα»

Κωνσταντίνος Κανάρης
Ποιες εντάσεις και ποιους συμμάχους; Τους Τούρκους; Πριν έρθω εδώ στο κάλεσμα, επέρασα από το σπίτι μου στα Ψαρρά να το χαιρετήσω. Κι εκεί που εκαθόμουνε σε μια πέτρα κι έκλαιγα από τη χαρά μου που έφυγε ο Τούρκος κι είναι ελεύτερο πια και καμάρωνα τα παιδιά που επαίζανε στο δρόμο, επέρασαν τρία θεόρατα πράματα από πάνω με διαολεμένο θόρυβο. Σκιάχτηκα κι έπεσα χάμω! Ρωτάω τι είναι; και μου λένε ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ! Αυτοί είναι οι σύμμαχοί μας;

Οδυσσέας Ανδρούτσος
(οπλαρχηγός): «Τι τη θέλουμε, βρε αδέρφια, αυτή τη πολυπικραμένη ζωή, να ζούμε αποκάτου στην σκλαβιά, και το σπαθί των Τούρκων να ακονιέται στα κεφάλια μας; δεν τηράτε που τίποτα δεν μας απόμεινε;» είχα ρωτήσει τότες στο Γαλαξίδι. Ε και σας ρωτώ κι εσάς: Τι διαφορά έχει με σήμερα;

Υπουργός Αμύνης
Με όλον τον σεβασμό, δεν καταλαβαίνετε κάποια πράγματα και ίσως είναι λογικό γιατί μας χωρίζουν κάποιοι αιώνες που στο μεταξύ έχουμε προοδεύσει κι έχουν αλλάξεις τα δεδομένα.

Ανδρέας Μιαούλης
(ναύαρχος): Χα! Τι πρόοδο έχετε κάμει άμα έχετε τους Τούρκους κάθε μέρα πάνω από την κεφαλή σας; Κι από ό,τι μου εδιάβασε εδώ ο Υψηλάντης, εχάσατε και τη μισή την Κύπρο και τηνε πατούνε πάλι οι Τούρκοι!

(Ενας σωρός πρωθυπουργοί από το 74 κι ύστερα ζάρωσαν στις πολυθρόνες τους κι έσκυβαν να μην πολυφαίνονται).

Οδυσσέας Ανδρούτσος
Και στον Εβρο είναι αλήθεια πως θέλετε να χτίσετε έναν φράχτη και δεν σας αφήνουν οι Τούρκοι να τονε κάμετε στο έδαφός μας; Τι ελεύθεροι και πράσινα άλογα μου λες; Τα γυναικόπαιδα θα τονε χτίζανε σε ένα βράδυ!

Υπουργός Αμύνης
Η οδός της διπλωματίας έχει διαβουλεύσεις, συμφωνίες και αμοιβαίες παραχωρήσεις!

Γεώργιος Καραϊσκάκης
Ναι. Οι Τούρκοι βάζουνε τον μπούτσο, κι εμείς το γκώλο…

Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων
(αγνοεί τους πάντες και χαιρετάει στρατιωτικά τον Καραϊσκάκη και τον Κολοκοτρώνη) Οχι όχι στρατηγέ μου, τους απαντάμε κι εμείς. Οι Ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις είναι ετοιμοπόλεμες και απαρτίζονται από γενναίους άνδρες και γυναίκες. Είμαστε έτοιμοι για όλα.

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης
Χαίρομαι που το ακούω παιδιά μου. Και μη θαρρείτε πως μας αρέζει ο πόλεμος. Μα πρέπει όποιος δεν στέκεται σα φίλος να σε φοβάται. Να μην του μπει στο μυαλό πως μπορεί να σε κάμει καλά.

Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων
Η αεροπορία μας, είναι η πρώτη δύναμη στην περιοχή. Οι πιλότοι μας βραβευμένοι. Το ναυτικό μας είναι πρωτοπόρο, άλλωστε είμαστε ναυτικός λαός και ο στρατός μας από τους καλύτερους. Αλλά δεν έχουμε πολλούς πόρους για να τα συντηρήσουμε όλα αυτά. Ούτε και τους Ελληνες καλά καλά.

Αννυ Λιγνού
Ναι. Φροντίζουμε να μην καταρρεύσουν οι Τράπεζες.

Μάρκος Μπότσαρης
(οπλαρχηγός): Ηντα;

Εκπρόσωπος της Πολιτικής Ηγεσίας
(προσπαθεί να χωθεί στη συζήτηση και να βγάλει καμμιά σέλφι): Δυστυχώς τελούμε υπό κηδεμονία και δεν μπορούμε να κάνουμε ό,τι θέλουμε.

Αννυ Λιγνού
Ε, γιαυτό κάνει ο κόσμος επανάσταση, για να μην τελεί άλλο υπό κηδεμονία.

Εκπρόσωπος της Πολιτικής Ηγεσίας
Ολα εύκολα τα βρίσκετε κυρία Λιγνού. Γνωρίζετε την δεινή οικονομική κατάσταση της Ελλάδας αυτή τη στιγμή; Τα χρέη της και τα άδεια ταμεία;

Αννυ Λιγνού
Να σας πω μια ιστορία:

Το 1826 έγινε έρανος στο Ναύπλιο για να βοηθήσουν το μαχόμενο Μεσολόγγι. Η Ελλάδα και οι Ελληνες εξουθενωμένοι και οικονομικά εξαθλιωμένοι. Στο πλήθος υπύρχε και η Πανωραία Χατζηκώστα. Ηταν γυναίκα από αρχοντική γενιά και είχε χάσει τα πάντα, στην αποτυχημένη επανάσταση των Κυδωνιών. Εκεί μπροστά στα μάτια της κατέσφαξαν τον άνδρα της και τα παιδιά της και την ίδια, αλλόφρονα από τον πόνο που είχε βιώσει, την φυγάδεψε στα Ψαρρά ο συντοπίτης της Βενιαμίν Λέσβιος.

Η ίδια έπελενε ρούχα, καθάριζε σπίτια κι έκανε θελήματα για να επιβιώσει. Τότε της κόλλησαν και το παρατσούλκι “Ψωροκώσταινα.” Μέσα στην άκρα φτώχεια της, διότι έχασε και τον προστάτη της Βενιαμίν Λέσβιο από τύφο, η ίδια περιέθαλπε ορφανά του πολέμου και έπλενε δωρεάν τα ρούχα τους.

Μια Κυριακή, στη κεντρική πλατεία στήθηκε ένα τραπέζι και οι υπεύθυνοι του εράνου ζητούσαν από τους καταστραμμένους, πεινασμένους και χαροκαμένους Έλληνες να βάλουν πάλι το χέρι στην τσέπη για να βοηθήσουν τους μαχητές και τους αποκλεισμένους του Μεσολογγίου. Αλλά λόγω της φτώχειας και της εξαθλίωσης κανείς δεν πλησίαζε το τραπέζι. Όλων τα σπίτια με πολλή δυσκολία τα έφερναν πέρα.

Τότε η φτωχότερη όλων, η Πανωραία Χατζηκώστα, η Ψωροκώσταινα, έβγαλε το ασημένιο δαχτυλίδι που φορούσε στο δάχτυλό της και ένα γρόσι που είχε στην τσέπη της και τα ακούμπησε στο τραπέζι της ερανικής επιτροπής, λέγοντας:

Πανωραία Χατζηκώστα
(Ψωροκώσταινα): «Δεν έχω τίποτα άλλο από αυτό το ασημένιο δαχτυλίδι κι αυτό το γρόσι. Αυτά τα τιποτένια προσφέρω στο μαρτυρικό Μεσολόγγι». Κι αμέσως το ελληνικό φιλότιμο πήρε φωτιά. Ολοι έφεραν ό,τι είχαν στα σπίτια τους για τον αγώνα. Καταλαβαίνετε;

Εκπρόσωπος της Πολιτικής Ηγεσίας
Σε κάθε περίπτωση, μία σύρραξη θα ήταν ολέθρια, ξέρετε πόσοι είμαστε εμείς και πόσοι είναι αυτοί;

Ιωάννης Μακρυγιάνης
(αυστηρά) «Κι αν είμαστε ολίγοι εις το πλήθος, παρηγοριόμαστε ότι η τύχη μας έχει τους Έλληνες πάντοτε ολίγους. Ότι αρχή και τέλος, παλαιόθεν και ως τώρα, όλα τα θεριά πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούνε. Τρώνε από μας και μένει και μαγιά. Και οι ολίγοι αποφασίζουν να πεθάνουν. Κι όταν κάνουν αυτήνη την απόφασιν, λίγες φορές χάνουν και πολλές κερδαίνουν…»

Εκπρόσωπος της Πολιτικής Ηγεσίας
(σε μια κρίση ειλικρίνειας) Μα κανείς δεν είναι πραγματικά με το μέρος μας. Κανείς δεν θα μας βοηθήσει.

Μάρκος Μπότσαρης
(ειρωνικά) Ε πως! Θα σε βοηθήσουν οι συμμάχοι σου! Ετσι δε μας είπες;

Διονύσιος Σολωμός (ποιητής)
Μοναχή τον δρόμο πήρες και ξανάρθες μοναχή,
δεν είναι εύκολες οι θύρες σαν η χρεία τες κουρταλεί
Aλλος σου έκλαψε εις τα στήθια, άλλ’ ανάσασιν καμιά
άλλος σου έταξε βοήθεια και σε γέλασε φρικτά.

Εκπρόσωπος της Πολιτικής Ηγεσίας
Ακριβώς. Μόνοι μας είμαστε. Μόνοι και λίγοι.

Αννυ Λιγνού
Λίγοι είστε σίγουρα…

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης
«Ὅταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πὼς δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα καὶ τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «που πᾶτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα».

Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα
(καπετάνισσα, γελώντας): Ε όχι και βατσέλα! Να με συγχωρεί η χάρη σου! Βατσέλα ήτανε τα δικά σας! Οταν ναυπήγησα στις Σπέτσες το 1820 τον «Αγαμέμνωνα», το καμάρι του εμπορικού μου στόλου, ηταν ολοφάνερο ότι κάθε άλλο παρά για μεταφορές εμπορευμάτων προοριζόταν.

Ήταν ένα μπρίκι 37 μέτρα, κι απάνω είχε 18 κανόνια! Από μακριά έδειχνε ότι είχε φτιαχτεί για πόλεμο. Μάλιστα με καταγγείλανε στην Υψηλή Πύλη, για αυτό. Αλλά έκανα τα κουμάντα μου. Πήγα η ίδια και τους είπα πως επειδή έιχα χάσει τον πρώτο μου άντρα από Αλγερίνους πειρατές είχα φόβο και εξόπλιζα βαριά τα εμπορικά μου. Κι έτσι το ναυπηγήσαμε. Άλλωστε προχωρούσαμε και με τη Φιλική εταιρεία. Ήξερα πως η εξέγερση πλησίαζε.

Η Μαντώ Μαυρογένους σήκωσε τα μάτια της από τα γραπτά της που έστελνε παντού στην Ευρώπη σε βοήθεια της Ελλάδος και συμφώνησε κουνώντας το κεφάλι. Υστερα ξανάπιασε το γράψιμο.

Θεόδωρος Πάγκαλος
(Σύγχρονος πολιτικός) Ποια εξέγερση; Σήμερα οι Ελληνες είναι ξαπλωμένοι στους καναπέδες, αποχαυνωμένοι και γράφουν στο ίντερνετ. Μέχρι να σηκώσουν το ένα πόδι βρωμάει το άλλο.

Αννυ Λιγνού
Εσύ να μην κρίνεις από τον εαυτό σου και οι Ελληνες βράζουν!

Θεόδωρος Πάγκαλος
Σας το ξανάπα. Οι Νεοέλληνες νομίζουν ότι είναι απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων. Χαχαχα! Ιστορική συνέχεια! Αχαχαχαχα!

Ταγίπ Μπουνταλά Πασας
(ζωντάνεψε ξαφνικά μέσα από την οθόνη που τον είχα παγώσει και είπε ειρωνικά): «οι Ελληνες είναι “κότες”. Δεν θα αντιδράσουν…»

Θεόδωρος Πάγκαλος
Αυτό λέω κι εγώ. Συμφωνώ.

Αννυ Λιγνού
Μη χάσεις εσύ και δεν συμφωνήσεις… Κι όμως, το ίδιο πράγμα λένε οι Ελληνες διαρκώς από τον Λεωνίδα πριν δυόμισι χιλιάδες χρόνια μέχρι τον ψαρά στα ανοιχτά της Χίου προχτές στην τηλεόραση: «Δεν φοβόμαστε» και «έλα να τα πάρεις, αν σου βαστάει»

Γεώργιος Καραϊσκάκης
(περήφανα): «Ιδού οι Ελληνες! Αυτοί σας χέζουν και τώρα και πάντα!»

Θεόδωρος Πάγκαλος
Χαχα. Και τι σχέση έχουν ο Λεωνίδας, ο Κολοκοτρώνης, οι Μακεδονομάχοι, οι φαντάροι του ΄40 κι ο χτεσινός Χιώτης ψαράς;

Αννυ Λιγνού
Οτι τα είπαν στην ίδια γλώσσα, στα ίδια χώματα που «κακιά σκουριά δεν πιάνει» και για τον ίδιο λόγο.

Αδόλφος Χίτλερ
(μέσα από μία μαυρόασπρη τηλεόραση που είχε μείνει ξεχασμένη ανοιχτή): «Χάριν της ιστορικής αληθείας οφείλω να διαπιστώσω ότι μόνον οι Έλληνες, εξ όλων των αντιπάλων οι οποίοι με αντιμετώπισαν, πολέμησαν με παράτολμον θάρρος και υψίστην περιφρόνησιν προς τον θάνατον»

ΜΠΡΡΡ ΑΝΑΤΡΙΧΙΛΑ ΣΤΟ ΠΛΗΘΟΣ

Αννυ Λιγνού
Παναγιά μου, που βρέθηκε αυτός τώρα μες στη μέση; Ξουτ Ξουτ, Φτου Φτου… Ξορκισμένος… Στον Απήγανο… Βγάλτε την τηλεόραση έξω, σπάστε την και καρφώστε την πόρτα.

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης
Θα σας πω παιδιά μου μια ιστορία, μια και εμαζευτήκαμε εδώ για να πούμε τις ιστορίες μας.

Ημασταν σε πολύ δύσκολη θέση κι από τα οικονομικά, κι από την κούραση κι από την κακοπέραση όλου αυτού του καιρού. Κι οι Τούρκοι να μας ζυγώνουν από παντού.

Έκατσα που εσκαπέτισαν με τα μπαϊράκια τους κι απε κατέβηκα κάτω. Ήταν μιά εκκλησία εις τον δρόμον, η Παναγία στο Χρυσοβίτσι, και το καθισιό μου ήτο όπου έκλαιγα την Ελλάς…

Σίμωσα, έδεσα το άλογό μου σ’ ένα δένδρο, μπήκα μέσα και γονάτισα. Παναγία μου είπα από τα βάθη της καρδιάς μου και τα μάτια μου δάκρυσαν. Παναγία μου βοήθησε και τούτη τη φορά τους Έλληνες να ψυχωθούν.

Σε λίγο μπροστά μου ξεπετάγονταν οχτώ αρματωμένοι, ο εξάδελφός μου ο Αντώνης Κολοκοτρώνης και επτά ανήψια του.

– Κανείς δεν είναι στην Πιάνα, μου είπε ο Αντώνης. Ούτε στην Αλωνίσταινα. Είναι φευγάτοι.

– Ας μη είναι κανείς αποκρίθηκα. Ο τόπος σε λίγο θα γιομίση παλληκάρια… Ο Θεός υπέγραψε την λευτεριά της Ελλάδος και δεν θα πάρη πίσω την υπογραφή του. Κι έτσι κι έγινε παιδιά μου.

Λένω Μπότσαρη
Ενα μέρος έσβηναν οι Τούρκοι; Δέκα ανάβαμε εμείς. Κι όταν οι άντρες απόκαμναν από την κούραση, αναλαμβάναμε οι γυναίκες και τα παιδιά. Θυμάμαι όταν ήρθαν να πάρουν το Σούλι το σαλαμέτι που τους περίμενε! Κάποια στιγμή με κυνηγούσαν πέντε λυσσασμένοι Τούρκοι, έτσι και μ’ έπιαναν ούτε μπορείτε να φανταστείτε τι θα μου έκαμναν που ρεζίλεψα τόσους άντρες…

Χρόνης Αηδονίδης
(τραγουδιστής. Σηκώνεται πίσω από ένα αναλόγιο που καθόταν κι αρχίζει να τραγουδάει με αγγελική φωνή. Ολοι σώπαιναν σαν να άκουγαν τη Θεία Λειτουργία):

Όλες οι καπετάνισσες από το Κακοσούλι,
όλες την Άρτα πέρασαν, στα Γιάννινα τις πάνε,
σκλαβώθηκαν οι αρφανές, σκλαβώθηκαν οι μαύρες,
κι η Λένω δεν επέρασε, δεν την επήραν σκλάβα.
Μόν’ πήρε δίπλα τα βουνά, δίπλα τα κορφοβούνια,
σέρνει τουφέκι σισανέ κι εγγλέζικα κουμπούρια,
έχει και στη μεσούλα της σπαθί μαλαματένιο.
Πέντε Τούρκοι την κυνηγούν, πέντε τζοχανταραίοι.
– Τούρκοι, για μην παιδεύεστε, μην έρχεστε σιμά μου,
σέρνω φουσέκια στην ποδιά και βόλια στις μπαλάσκες.
– Κόρη, για ρίξε τ’ άρματα, γλύτωσε τη ζωή σου.
– Τι λέτε, μωρ’ παλιότουρκοι και σεις παλιοζαγάρια;
Εγώ είμαι η Λένω Μπότσαρη, η αδερφή του Γιάννη,
και ζωντανή δεν πιάνουμαι εις των Τουρκών τα χέρια

Μόσχω Τζαβέλα
Κι εμάς τις γυναίκες οι Τούρκοι μας φοβόντουσαν πιο πολύ. Δεν είμασταν σαν τις δικές τους, υποτακτικές.

Ο Χρόνης Αηδονίδης συνεχίζει να τραγουδάει:
Δεν είν’ εδώ το Χόρμοβο, δεν είν’ η Λαμποβίτσα
εδώ είν’ το Σούλι το κακό, εδώ είν’ το Κακοσούλι
που πολεμούν μικρά παιδιά, γυναίκες σαν τους άντρες
που πολεμάει η Τζαβέλαινα σαν άξιο παλικάρι”

Και μετά εξηγεί:

Το τραγούδι, αυτό όπως και το παρακάτω, αναφέρεται σε μια από τις παρασπονδίες του Αλή Πασά σε βάρος των Σουλιωτών, το 1803. Κατά τη συμφωνία οι Σουλιώτες είχαν το δικαίωμα να φύγουν ένοπλοι για όποιο μέρος ήθελαν. Ένα μικρό απόσπασμα από 78 Σουλιώτες κατέφυγε στο χωριό Ρινιάσα (ανάμεσα στην Πρέβεζα και την Πάργα).

Εκεί όμως ασκέριΤουρκαλβανών, που τους έστειλε ο Αλή πασάς, έκανε ξαφνική επιδρομή και άρχισε να σφάζει τους κατοίκους και τους πρόσφυγες. Η Δέσπω, γυναίκα του Γεωργάκη Μπότση, μαζί με τις κόρες, τις νύφες και τα εγγόνια της, κλείστηκε στον πύργο του Δημουλά και αντιστάθηκε ηρωικά στους επιδρομείς. Όταν είδε ότι η κατάσταση έγινε μη αντιμετωπίσιμη, ρώτησε όλες, αν προτιμούν τη σκλαβιά από τον τίμιο θάνατο. Όλοι ζήτησαν τον θάνατο. 

«Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά τουφέκια πέφτουν.
Μήνα σε γάμο ρίχνονται, μήνα σε χαροκόπι;
Ουδέ σε γάμο ρίχνονται, ουδέ σε χαροκόπι.
Η Δέσπω κάνει πόλεμο με νύφες και μ’ αγγόνια.
Αρβανιτιά την πλάκωσε στου Δημουλά τον πύργο.
«Γιώργαινα, ρίξε τ’ άρματα, δεν είν’ εδώ το Σούλι.
Εδώ είσαι σκλάβα του πασά, σκλάβα των Αρβανίτων».
«Το Σούλι κι αν προσκύνησε, κι αν τούρκεψεν η Κιάφα,
η Δέσπω αφέντες Λιάπηδες δεν έκαμε, δεν κάνει».
Δαυλί στο χέριν άρπαξε, κόρες και νύφες κράζει:
«Σκλάβες Τουρκών μη ζήσωμε, παιδιά μ’, μαζί μου ελάτε».
Και τα φυσέκια ανάψανε κι όλοι φωτιά γενήκαν”.

Παναγιώτης Κανελλόπουλος
(ακαδημαϊκός): Να σας πω κι εγώ μια ιστορία, που δείχνει την αφοβιά του Ελληνα: Το 1859 η Σουηδή Φρεντρίκα Μπρέμερ, επισκέπτεται τον Κωνσταντίνο Κανάρη σπίτι του για να του εκφράσει τον θαυμασμό της κι όταν τον ρώτησε, αν αισθάνθηκε σε κάποια στιγμή της ζωής του φόβο, ο Κανάρης αποκρίθηκε: «Ένα τέτοιο πράγμα δεν μπαίνει ποτέ στο νου μας. Ο κίνδυνος μας διεγείρει. Το ντουφεκίδι και η μάχη μοιάζουν με μουσική».

Γιάννα Αγγελοπούλου
Και τι θέλετε; Να πιάσουμε πάλι τα τουφέκια και τα γιαταγάνια; Να ξεκινήσουμε έναν καινούργιο πόλεμο; Να χαθούν τόσες ζωές;

Αννυ Λιγνού
(μέσα από τα δόντια) Αχ να χαρείς πάψε να πετάγεσαι μέσα σε κάθε σπουδαία στιγμή να μας ξενερώνεις. Κανείς δεν τον θέλει τον πόλεμο και τον θάνατο. Ούτε ένας. Είναι τρελός όποιος προτιμάει τον πόλεμο και τους σκοτωμούς από το να ζει όμορφα και ειρηνικά. Αλλά ΔΕΝ ΤΟΝ ΞΕΚΙΝΗΣΑΜΕ ΕΜΕΙΣ! ΘΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ; Και στις προκλήσεις και στις υποχωρήσεις υπάρχει ένα όριο.

Υπουργός Αμύνης
Εχουν αλλάξει οι εποχές. Ολα αυτά που μας διηγείστε, είναι εκτός τόπου και χρόνου.

Κώστας Τριπολίτης (στιχουργός)
είμαστε λάθος μες το κεφάλαιο του λάθος λήμματος
κι οι εξεγέρσεις μας είναι εν γένει εκτός του κλίματος

Υπουργός Αμύνης
Οι Τούρκοι είναι πια πολύ καλά εξοπλισμένοι και είναι και 80 εκατομμύρια. Κι εμείς, δυστυχώς, μετά από οικονομική κρίση και μόνο 10 εκατομμύρια.

Κωνσταντίνος Κανάρης
(γυρίζει και λέει σιγά στον ποιητή Αριστοτέλη Βαλαωρίτη που καθόταν δίπλα του) Κι εμάς, «οι Τούρκοι ήταν τόσοι, ώστε εάν έπτυαν επάνω μας θα μας έπνιγαν αναμφιβόλως. Μα δεν εσταματήσαμε»

Διάφοροι αρχίζουν να σταυροκοπιούνται: «Ας προσεχηθούμε λοιπόν να μας φυλάξει η Παναγία και να περάσει ο κίνδυνος!»

Ανδρέας Μιαούλης
«Αν ήμουνα εγώ Παναγιά θα τους έπνιγα όλους αυτούς τους μασκαράδες, που έχουνε χέρια και άρμενα και καρτεράνε να τους γλυτώσει το εικόνισμα! Σύρε πες τους να το βάλουν το κόνισμα στον τόπο του και να ‘ναι έτοιμοι να μανουβράρουνε καθώς θα τους παραγγείλω, εγώ παίρνω επάνω μου να τους γλιτώσω» (όταν είδε τους ναύτες τους να πετάνε στη θάλασσα μία εικόνα της Παναγίας και να προσεύχονται σε Αυτή ώστε να κοπάσει η καταιγίδα).

Αίσωπος
(αρχαίος μυθογράφος που παρακολουθούσε από τη γωνία): «Συν Αθηνά και χείρα κίνει»

Θεόδωρος Πάγκαλος
Μα τα ανακατεύετε όλα.

Αννυ Λιγνού
Ονειρό μου είναι, ό,τι θέλω ανακατεύω…

Θεόδωρος Πάγκαλος
Και Αθηνά και Παναγιά και Αρχαιότητα και Βυζάντιο και Τουρκοκρατία και Κατοχή και Γερμανούς και Πέρσες και Τούρκους και Δωδεκάθεο και Χριστό… Αχταρμάς.

Ο Διονύσης Σαββόπουλος πιάνει το ταμπούρλο:
«Κι είτε με τις Αρχαιότητες
είτε με Ορθοδοξία
των Ελλήνων οι κοινότητες
φτιάχνουν άλλον Γαλαξία…»

Οδυσσέας Ελύτης
Κι αν χρειαστεί θα φέρουμε κι άλλους. Θα καλέσουμε κι όλη την αρχαιότητα όλους τους Ελληνες νυν και αει. (Ανεβαίνει πάνω στο τραπέζι, πιάνει τη ντουντούκα και αρχίζει να μιλά δυνατά προς όλες τις κατευθύνσεις): «Τους παλιούς μου φίλους καλώ με φοβέρες και μ’ αίματα»

Αννυ Λιγνού
Οπότε, όχι αχταρμάς κυρ Πάγκαλέ μου. Ιστορία. Πλεγμένη κόμπο κόμπο, γεγονός το γεγονός, σκέψη τη σκέψη, απόφαση την απόφαση. Ιστορία. Ισως επειδή είναι μεγάλη και παλιά, βαριέσαι να τη διαβάσεις. Αλλά έτσι είναι. Κι ο Θεός Πανταχού Παρών.

Αγνωστος σχολιαστής
«Ο Θεός κι ο Θεός. Ο Θεός σας, σάς ξέχασε. Κι όλα αυτά που γράφονται μέσα στα βιβλία για τους παπάδες ότι τάχα βοήθησαν κι αγωνίστηκαν και με βιβλία και με ψαλμούς και με όπλα είναι σκέτα παραμύθια. Οι παπάδες με τους Τούρκους τα είχε πολύ καλά»

Αννυ Λιγνού
Μέρος της ηγεσίας της επίσημης εκκλησίας πράγματι τα είχε κάνει πλακάκια με τους Τούρκους. Αυτό είναι μια ιστορική αλήθεια. Εκατοντάδες απλοί ιερείς όμως αγωνίστηκαν με όλους τους τρόπους. Γνωστοί και άγνωστοι. Ο Διάκος σουβλίστηκε μα δεν αλλαξοπίστησε. Μα ακόμη και πατριάρχες και ανώτεροι κληρικοί μαρτύρησαν στα χέρια τους.

Γρηγόριος Δικαίος (Παπαφλέσσας)
«…Έλληνες ποτέ μην ξεχνάτε το χρέος σε Θεό και σε Πατρίδα! Σ’ αυτά τα δύο σας εξορκίζω ή να νικήσουμε ή να πεθάνουμε κάτω από την Σημαία του Χριστού»

Αννυ Λιγνού
Κι ο πατριάρχης Γρηγόριος ο Πέμπτος αρνήθηκε σε αυτούς που τον προέτρεπαν να εγκαταλείψει την Κωνσταντινούπολη, ώστε να γλιτώσει και να μην εκτελεστεί μετά την έναρξη της επανάστασης, έχω διαβάσει. Και τους είπε: «Εμένα δεν θα με δείχνουν με το δάχτυλο

Πατριάρχης Γρηγόριος Ε’
«Εγώ δια τούτω είμαι Πατριάρχης, όπως σώσω το έθνος μου… Ο θάνατός μου ίσως επιφέρει μεγαλυτέραν οφέλειαν από την ζωή μου…Ναι, ας μη γίνω χλεύασμα των ζώντων. Δε θα ανεχτώ ώστε εις τα οδούς της Οδησσού, της Κέρκυρας και της Αγκώνος, διερχόμενον εν μέσω των αγίων, να με δακτυλοδεικτούσι λέγοντες, Ιδού έρχεται ο φονεύς Πατριάρχης».

Αννυ Λιγνού, γεμάτη θαυμασμό:
Να, αυτό, αυτό ακριβώς είναι η έμπνευση από τους προγόνους μας. Αυτή είναι η ιστορική συνέχεια του Ελληνα την οποία θέλουν να σπάσουν και να μας παρουσιάσουν σαν έθνος 200 χρονων χωρίς ιστορία. Κι όμως, η μαγιά είναι ίδια από την αρχαιότητα έως σήμερα.

Γιάννα Αγγελοπούλου
Οχι, δεν είναι έτσι. Μας παρεξηγήσατε…

Παπαφλέσσας
Ε τότε αφού σας παρεξηγήσαμε, «καθίστε εδώ να πεθάνουμε σαν αρχαίοι Έλληνες».

Υπουργός Αμύνης
(απευθύνεται προς τον Μάρκο Μπότσαρη, αλλάζοντας την κουβέντα) Επί τη ευκαιρία που σας έχουμε εδώ, αγαπητέ Μάρκο, θα θέλαμε να σας απονείμουμε τιμητικό δίπλωμα για την ανδρεία και τις υπηρεσίες σας, με το οποίο η πατρίδα σάς προάγει στο βαθμό του στρατηγού!!!

Γιάννα Αγγελοπούλου
(πετάγεται χαρούμενη και χτυπάει τα χέρια της με ικανοποίηση) Αχ ναι! Θα διοργανώσουμε μία λαμπρή τελετή σε ένδειξη της ευγνωμοσύνης μας με πυροτεχνήματα…

Αννυ Λιγνού
(μουρμουρίζει) Οπου γάμος και χαρά η Βασίλω πρώτη…

Μάρκος Μπότσαρης, κοφτά:
«Αύριο θα ξαναγίνει πόλεμος. Κι όποιος σταθεί άξιος, παίρνει το δίπλωμά του από τους Τούρκους»

Γεώργιος Καραϊσκάκης
«Μάνα δεν γέννησε στην Ελλάδα δεύτερο Μάρκο… Ούτε είδα ούτε θα ιδώ ξανά τέτοιον πολεμάρχη».

Αννυ Λιγνού (προς τον Κολοκοτρώνη που παρακολουθεί σκεπτικός):
Πάντα και για όλα τα πράγματα, οι Ελληνες διχάζονται, χωρίζονται σε δυο αντίπαλες μεριές και μετά πολεμούν η μια ομάδα την άλλη. Ελληνας τον Ελληνα, αδερφός τον αδερφό. Πείτε μας, τι να κάνουμε;

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης
«Πριν βγω στη στεριά έριξα στη θάλασσα όλα τα περασμένα. Κάμετε το ίδιο κι εσείς. Θάψετε μέσα σε εκείνο το λάκκο τα μίση σας και τας διαφοράς σας και βοηθήστε να διώξουμε τον καινούργιο εχθρό από τον τόπο μας».

Σπυρίδων Τρικούπης
«…Αχ, διά τους οικτιρμούς του Θεού, ο οποίος είναι όλος αγάπη, διά το όνομα της Πατρίδος, η οποία είναι όλη αρετή, ας καθαρίσωμεν την ψυχήν μας, και εις αυτήν την ώραν του κινδύνου, από τον ρύπον της διχονοίας, ας θάψωμεν εις τον τάφον της λησμονησίας τα άγρια και ανόητα πάθη μας, ας πλύνωμεν τας μεμολυσμένας καρδίας εις το ιερόν λουτρόν της αγάπης, ο πατριωτισμός ας λαμπρύνη, εις το εξής τον θολωμένον νουν μας, η ειλικρίνεια ας βασιλεύση εις την καρδίαν μας, η αγάπη και η σύμπνοια ας προπορεύωνται, ως νεφέλη πυρός, όλων των βουλών μας και όλων των έργων μας»

Στρατηγός Μακρυγιάννης
«Τούτην την πατρίδα την έχομεν όλοι μαζί, και σοφοί κι’ αμαθείς και πλούσιοι και φτωχοί και πολιτικοί και στρατιωτικοί και οι πλέον μικρότεροι άνθρωποι, όσοι αγωνιστήκαμεν, αναλόγως ο καθείς, έχομεν να ζήσωμεν εδώ… …όλοι μαζί, να την φυλάμε και να μη λέγη ούτε ο δυνατός “εγώ”, ούτε ο αδύνατος. Ξέρετε πότε να λέγει ο καθείς “εγώ”; Όταν αγωνιστή μόνος του και φκειάση, ή χαλάση, να λέγη εγώ, όταν όμως αγωνίζονται πολλοί να φκειάνουν, τότε να λένε “εμείς”… …και εις το εξής να μάθωμεν γνώση, αν θέλωμεν να φκειάσωμεν χωριόν, να ζήσωμεν όλοι μαζί….».

Αννυ Λιγνού
Θέλουμε να κάνουμε χωριό, πως δε θέλουμε. Και πως θα ξεκινήσουμε;

Τότε ο Κολοκοτρώνης ορθώνεται σαν δρυς, σηκώνει ψηλά το καριοφίλι του και πυροβολεί στον αέρα: «Εγώ, η φαμίλια μου, τα άρματά μου, ό,τι έχω είναι για την Ελλάδα».

Ξύπνησα απότομα από την τουφεκιά. ΒΟΗΘΑ ΓΕΡΟ να τους ξηγήσουμε τ’ όνειρο…

 © Αννυ Λιγνού – 13.07.2020

Hταν ένα μυθιστόρημα για να περνάει η ώρα. Το έγραψα το καλοκαίρι στις διακοπές, διαβάζοντας τα πονήματα της σελίδας «Ελλάδα 2021» και κοιτώντας τη φωτογραφία με το γκράφιτι πάνω στο άγαλμα του Γέρου. Το συμπλήρωσα τώρα.

Είναι ελλιπέστατο καθώς οι αναφορές στους ήρωες της Επανάστασης γεμίζουν χιλιάδες πυκνογραμμένες σελίδες βιβλίων, κι ακόμη οι ίδιοι οι αγωνιστές είναι τόσοι πολλοί που είναι αδύνατον να αναφερθούν έστω και ονομαστικά όλοι.

Το κείμενο σαν σύνθεση είναι προϊόν μυθοπλασίας και ταξίδι στο χρόνο, καθώς δεν θα μπορούσαν να συμπέσουν χρονικά όλοι οι ήρωες της ιστορίας μας. Παρόλα αυτά, βρίσκονται όλοι μέσα στο μυαλό και την ψυχή μας, την ίδια στιγμή, ολοζώντανοι.

Ομως, όλα τα λόγια σε εισαγωγικά, είναι αυθεντικά, ειπώθηκαν έτσι και καταγράφτηκαν είτε από τους ίδιους τους ήρωες της εποχής στα απομνημονεύματά τους, είτε από ανεξάρτητους περιηγητές και αυτόπτες και αυτήκοους μάρτυρες, είτε από ιστορικούς.

Τα είχα συλλέξει κατά καιρούς από διάφορα ιστορικά βιβλία, αναρτήσεις στο διαδίκτυο και ιστορικές ιστοσελίδες. Ενα ευχαριστώ, οφείλω και στο ΑΝΤΙΒΑΡΟ του Ανδρέα Σταλίδη για την μελέτη του.

Μια καλή άσκηση είναι να μαρκάρει κάποιος τα λόγια σε εισαγωγικά και να ψάξει κάτω από ποιες συνθήκες έχουν ειπωθεί.

Το μικρό αυτό μυθιστόρημα είναι ο δικός μου ελάχιστος φόρος τιμής στα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση του 1821.

Μετά Τιμής,
© Αννυ Ι. Λιγνού

~Διαβάστηκε / κοινοποιήθηκε 569 φορές~
Share on facebook
Share on whatsapp
Share on email
Share on twitter
Share on pinterest

Επιτρέπεται η κοινοποίηση του άρθρου στα κοινωνικά δίκτυα μέσω των ενεργών συνδέσμων. Προκειμένου για αναδημοσίευση (αντιγραφή δηλαδή του κειμένου) παρακαλώ ζητήστε πρώτα την άδεια από τον/την συγγραφέα/συντάκτη, παραθέτοντας απαραίτητα όνομα, πηγή και ενεργό σύνδεσμο προς την σελίδα. Τροποποιήσεις στα κείμενα, δεν επιτρέπονται.

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΜΕ TO FACEBOOK ΠΡΟΦΙΛ ΣΑΣ
Στιγμιότυπο από το σπίτι του Κολοκοτρώνη και το άγαλμα με το γκράφιτυ

Βοήθα Γέρο!

Αυτό το υπνομυθιστόρημα, Θέλει το χρόνο του. Διαβάζεται λίγο πριν τον ύπνο. Ο αναγνώστης θα αποφασίσει κατά πόσο αποτελεί προϊόν ζωηρής φαντασίας ή ζοφερής πραγματικότητας…

Διαβάστε περισσότερα »