Share on facebook
Share on whatsapp
Share on email
Share on twitter
Share on pinterest
Πίνακας Κάρολος ο 7ος
Πορτραίτο του Κάρολου Ζ' από τον Ζαν Φουκέ, τέμπερα σε ξύλο, περ. 1445-1450, Μουσείο του Λούβρου, Παρίσι. Credit: Wilipedia

Δύσκολοι καιροί για πρίγκιπες

Νομίζεις τώρα εσύ ότι είναι εύκολο να σαι πρίγκιπας, έτσι; Νομίζεις ότι γεννιέσαι μέσα στην χλιδή και στα πλούτια, τρως και πίνεις με δέκα μασέλες κι έχεις τα προβλήματά σου λυμένα όχι για μία, αλλά για δέκα ζωές, μόνο και μόνο ποζάροντας για να τυπώσουν την μούρη σου σε κούπες, μπρελοκάκια, αλατοπιπεριέρες και T–shirts για το gift gallery; Ε; Ε;

Ε, δεν έχεις κι άδικο, εδώ που τα λέμε! Στα σύγχρονα χρόνια, μπορεί να είναι κι έτσι! Ειδικά στην Ευρώπη, σε αυτές τις «ξενερουά» βασιλείες που μοστράρουν και στήνονται κάθε τρεις και λίγο συν γυναιξί και τέκνοις, σε κάθε γάμο και χαρά, ντυμένοι στα παστέλ, με τις καπελαδούρες τους, τα σινιέ τα συνολάκια, μας κουνάνε τα δακτυλάκια τους μέσα σε ανοιχτές άμαξες και μας χαρίζουν πλατιά χαμόγελα περιφερόμενοι από γκαλά σε γκαλά! Στον Μεσαίωνα δεν ήταν καθόλου, μα καθόλου έτσι… Κάτσε γκαλά να στα πω!

Ακούς εσύ, πρίγκιπας και διάδοχος του θρόνου της Γαλλίας και φαντάζεσαι ποιος ξέρει τι! Κι εγώ σου λέω, μπέσα για μπέσα, πως αν ήσουν βασιλιάς της Γαλλίας γύρω στα 1422, την είχες πολύ άσχημα την δουλειά! Πρώτα, πρώτα ήσουν της καρπαζιάς! Μετά συγχωρήσεως μεγαλειότατε!

Check this out!

Το βασίλειο

 Κατ’ αρχάς, το βασίλειο της Γαλλίας, εκτός από ομιχλώδες και μπιχλώδες, (μιλάμε για πολλή λίγδα αδελφούλα μου), ήταν και μια κουτσουλιά! Σοβαρά, με τα τούτα και τα κείνα, του είχε μείνει του Καρολάκου του 7ου, (του εν λόγω βασιλέα) μια σκατούλα βασίλειο!

Αφού, τον είχαν πάρει στην καζούρα και τον φώναζαν «ο μικρός βασιλιάς της Μπουρζ» γιατί έτσι που ήταν στριμωγμένος από πάνω κι από κάτω, πήρε την «αυλή» του, πέντε – έξι πειναλέους που του ήταν ακόμα πιστοί και τις κυράδες τους δηλαδή, μη φανταστείς κάνα glamour, και πήγε και την χώθηκε στην περιοχή γύρω από τον Λίγηρα, σε μια πόλη την Μπουρζ.

Τώρα θα μου πεις και με το δίκιο σου, και γιατί την πάτησε έτσι άσχημα ο Κάρολος ο 7ος κι έμεινε ρέστος από εδάφη; Κάτσε να βάλω νεράκι να στα πω.

Το background (ή blackground)

Πρώτα, πρώτα, ο εκατονταετής πόλεμος Γαλλίας – Αγγλίας, που μαίνεται ακόμα ανελέητος  και τα περισσότερα εδάφη της Γαλλίας είναι υπό αγγλική κατοχή (συμπεριλαμβανομένου και του Παρισιού ε; Φαντάσου!) Παράλληλα με τον πόλεμο με τους Εγγλέζους λοιπόν, παίζεται κι ένας, ας πούμε, μίνι εμφύλιος, γιατί οι δούκες της Βουργουνδίας (ναι, αυτοί από το δουκάτο της Βουργουνδίας, καλά κατάλαβες, με τα καλά κρασά -αυτήν την λεπτομέρεια την ήξερες, κρασοκανάτα-) τα χαν κάνει τάτσι μίτσι κότσι με τους Άγγλους!

Από πάνω οι μεν, από κάτω οι δε, τον πήγαιναν τρένο τον Καρολάκο, που όσο αντικειμενικά κι αν το δεις, ήταν πολύ γκαντεμόσαυρος, να πάρει η οργή! Κακορίζικο παιδί, τουλάχιστον, μέχρι εκείνη την φάση, γιατί μετά πήρε αμπάριζα και τίναξε την μπάνκα στον αέρα! Αλλά για αυτό, ας έχει χάρη η Ιωαννίτσα της Λωρραίνης! Που την πούλησε σκληρά! Αλλά προς το παρόν, είμαστε ακόμα στη μαύρη μαυρίλα που είχε πλακώσει, μαύρη σαν καλιακούδα πάνω από το βασίλειο της Γαλλίας!

Η πανούκλα

Εκτός από τον πόλεμο με τους Εγγλέζους και τους δούκες της Βουργουνδίας, που είχαν συμμαχήσει μαζί τους για την τσεπούλα τους κι αυτοί, ο Τσάρλυ, είχε να αντιμετωπίσει και τη μαύρη πανούκλα! Εκεί να δεις πανδημία, όχι αστεία (σε μερικές ώρες, μαύριζες ο μαύρος που την είχες κονομήσει, σε τρεις μέρες μας χαιρετούσες από ψηλά).

Η επιστήμη (η ποια;) που είχε σηκώσει χέρια, πόδια,  τρίχες κεφαλιού ψηλά, συνιστούσε αρχικά κλύσματα και βδέλλες (τι’χες  Γιάννη, τι χα πάντα δηλαδή) και μετά  μια πιο αποτελεσματική μέθοδο: «Τρεχάτε ποδαράκια μου να μην … καλά την συνέχεια την ξέρεις! Να την κάνουν δηλαδή για άλλη γη κι άλλα μέρη στο πιτς – φυτίλι! Βέβαια, αυτό το ήξερα κι εγώ που δεν έχω σπουδάσει ιατρική αλλά άσε μην με τσιγκλάς με τους άσχετους! Την τύφλα τους δεν ήξεραν!

Στο μεταξύ, ένα χάος να επικρατεί, άλλοι την είδαν ως τιμωρία θεϊκή και για να εξευμενίσουν τον Τούτατη (ωχ μπερδεύτηκα λόγω Αστερίξ , χριστιανοί ήταν από τον Κλοβίς και τη Κλοτίλδη και μετά, από το 496  και δώθε), άρπαξαν τα μαστίγια τα δερμάτινα και για έξτρα απόλαυση έβαζαν κι αγκίστρια κι έπιασαν να μαστιγώνονται μες στους δρόμους και τις πλατείες: Grand spectacle αυτό (ελπίζω να μην τρως γιατί μια ανακατωσούρα το λιγότερο θα στην έχω φέρει και με το μπαρδόν). Άλλοι την είδαν πιο  conspiracy théories και σκέφτηκαν (ω, τι έκπληξη!) τους εβραίους, συγκεκριμένα  ότι οι εβραίοι δηλητηρίασαν τα πηγάδια… Καλοπέρασαν πάλι για κάποια χρόνια οι συγκεκριμένοι… Όποιον εβραίο πετύχαιναν «βαράτε με καράτε» κι άλλα έργα βίας και τρόμου. Πονεμένη ιστορία κι αυτή! Μύλος δηλαδή το βασίλειο!

Η τέχνη πάλι δεν ξέφυγε από την μαυρίλα… Όλο χάρους ζωγράφιζαν,με δρεπάνια, με λόγχες, με αδράχτια κι άλλα σερβίτσια φαγητού και νεκροκεφαλές ασορτί με σκελετομάνια, ξαπλωτά, ανάσκελα,  μπρούμυτα πεταλούδα, ελεύθερο κλπ. Μη σε ζαλίζω η χαρά του heavyμεταλα! Hard Rock Hallelujah! Splutter σκληρό! Yeaaaaaaaaaaaaaaa!!!

Η ψυχολογία

Άντε να φτιάξει η διάθεση του βασιλιά που είχε και από μόνος του το κουσούρι της κατάθλιψης κι όσο να πεις το περιβάλλον δεν βοηθούσε κιόλας! Όχι ότι δεν προσπάθησε να το παλέψει, όχι! Είχαν κάτι ωραία αθλήματα (απομακρυνθείτε παρακαλώ ζωόφιλοι κι ευαίσθητες ψυχές) που πετούσαν αλεπούδες, ασβούς και μικρά ζωάκια του δάσους, όσο γινόταν πιο μακριά σακατευόταν αυτά, γελούσαν οι βαρόνοι και οι δούκες και οι λοιποί αργόσχολοι και τα σκότωναν στο τέλος! Τι ωραία ψυχαγωγία, χα χα χα, καινούργιο συκώτι φτιάξαμε από τα γέλια! (μπλιαααχ!)

Άλλα τι να σου κάνει κι ο αθλητισμός, εκεί χρειαζόταν θεραπείες ωρών και γιόγκες και πιλάτες και δυνατή φαρμακευτική αγωγή ( με τις χούφτες που λέμε ) για να σκάσει το χειλάκι του Καρόλου του 7ου, που μέσα σε όλα δεν ήταν κι αυτό που λέμε  κελεπούρι εμφανισιακά! ‘Είκοσι χρόνων τώρα, με μια μύτη σα μελιτζάνα τσακώνικη κόκκινη, κάτι ματάκια μικρά, μυωπικά, φορούσε και κάτι μαύρα, στρογγυλά καπέλα, σαν καθίκια ανάποδα, πάει να πει ούτε από styling, δεν το είχε το άθλημα! Τέλος πάντων, μην πολυλογώ, όταν σκέπτεσαι πρίγκιπα δεν έχεις αυτήν την μουτσούνα  στο μυαλό σου! Και με το συμπάθιο! 

Να σκεφτείτε δε πως οι ζωγράφοι της εποχής όσο καλυτέρα πληρωνόταν, τόσο πιο ωραίο σε σχεδίαζαν, πράγμα που σημαίνει ότι ή ο διάδοχος ήταν τσιφούτης  -που ήταν- ή ότι δεν είχε μπικινάκια για ξόδεμα-που δεν είχε, είχε μείνει πανί με πανί με τους πολέμους, σώγαμπρο τον είχε πάρει η Μαρίτσα του Ανζού – ή ότι δεν έπαιρνε άλλο ρετουσάρισμα! Πού τώρα που έχουμε καλομάθει στα φίλτρα και στις επεξεργασίες!

Η διαδοχή στο θρόνο (γιούπι!)

Πεθαίνει, που λες ο μπαμπάς ο Κάρολος ο 6ος ο Παράφρων, (θα σου τα πω πιο κάτω αυτά, να ξέρεις τι βάσανα κλείνει κάθε πόρτα, αχ και βαχ και βάι, βάι) πεθαίνουν και οι τέσσερις γιοί που είχαν νουμεράκι προτεραιότητας για το γαλλικό θρόνο πριν από τον Καρολάκο (θα στον λέω έτσι για να καταλαβαίνεις), όποτε να περάσει όποιος έχει σειρά! Κουνάει το χαρτάκι του ο Καρολάκος, ο δελφίνος (έτσι έλεγαν τους διαδόχους του θρόνου γιατί παραδοσιακά τους άνηκε η επαρχία της Ντωφινέ, «ντοφέν» γαλλιστί, δελφίνος ελληνιστί το πιασες; Κι έτσι το πήραμε κι εμείς και το λέμε), φωνάζει με την ψιλή του φωνούλα:

Σειρά μου, παιδιά! Κέρδισα όλο το πακέτο! Και θρόνο, και κορώνα και σκήπτρο, και μανδύα πορφυρό! Μπράβο μου, και πολύ μάγκας είμαι και γουστάρω! Και να με πάτε στην Reims να μου το φορέσετε! (το στέμμα πάντα!) «Ο βασιλιάς Κάρολος ο 6ος απέθανε, και ζήτω ο Βασιλιάς Κάρολος ο 7ος» (νούμερο έπαιρνες αφού πέθαινε ο προηγούμενος βασιλιάς).

Πέφτουν πάνω οι παρατρεχάμενοι, του τα μάσαγαν:

Ευγενικέ δελφίνε, (έτσι τον φώναζαν, για να μην τον πουν «μαμούχαλε, κοιμισμένε, ξύπνα, καίγεται ο πισινός μας, μας πήραν φαλάγγι οι Άγγλοι» και του δημιουργήσουν κι άλλα τραύματα). Οι Βουργουνδοί έχουν κλείσει τον δρόμο για την πόλη Reims – και μόνο εκεί στέφεται ο βασιλιάς ο γνήσιος, ο σωστός, ο σταλμένος από το Θεό, ο ξηγημένος, αλλιώς είσαι γιαλαντζί και της πλάκας, σου ρίχνουν σφαλιάρες και σάπια ζαρζαβατικά! Εκεί στεφόταν οι βασιλείς της Γαλλίας αναντάμ παπαντάμ κι αντίρρηση δεν χώραγε! Νο Reims No κορώνα! γκε γκε;)

«Ρε, την άτιμη τη ράτσα, εδώ που βρέθηκε στο δρόμο μου!» άφρισε ο Καρολάκος. «Καλά, τουλάχιστον, φέρτε μου την κορώνα να την βάλω μέσα στο σπίτι, να την πάω μέχρι την βεράντα, να δω μήπως θέλει κάνα μερεμέτι γιατί είμαι και κεφάλας, να μου φύγει λίγο κι ο καημός, που είμαι σαν κλαμένο μου… μύδι συνέχεια!»

Πάλι τα μάσαγαν οι παρατρεχάμενοι, πάλι «άλλα λόγια να αγαπιόμαστε» τελικά του το φτύνουν τον κουκούτσι: «Ξέρετε, έχουν σουφρώσει και το στέμμα και το χουν καταχωνιάσει στο Saint Denis!»

Πήγαινε να σκάσει ο Καρολάκος, μίκρυναν κι άλλο τα ματάκια του, κοκκίνισαν τα αυτιά του, έβγαλε καπνούς!

«Και τι θα βάλω εγώ στο κεφάλι μου ρε; Αποκριάτικη από τα τζάμπο; Κοκορόφτερο; Περικεφαλαία; Λοφίο; Αι σιχτιρ για βασιλεία, εδώ που βρέθηκαν στο δρόμο μου! Θέλω να πάρουν τον μπούλο από την Γαλλία, βαρέθηκα τόσα χρόνια μέσα στα ρουθούνια μου, είπαμε εκατονταετής πόλεμος αλλά αηδία καταντήσαμε!»

(άχρηστη πληροφορία της ημέρας: ο εκατονταετής πόλεμος διήρκησε τελικά 116 χρόνια. Στο λέω μην σου πέσει τέτοια ερώτηση στο διαγώνισμα, να το ξέρεις! Πλακίτσα!)

Βασάνιζαν αυτές οι σκέψεις τον νεαρό Κάρολο και δεν μπορούσε να κλείσει τα μικρά του ματάκια. Τώρα δεν ξέρω μήπως ήταν και η μουτσούνα της βασίλισσας της Μαρίας του Ανζού που τον αγρίευε λίγο! Βέβαια, η Μαρία και από οικογένειά ευγενών ήταν και ματσωμένη ήταν και είχε και μια μανούλα πολύ μαφία, γάτα με πέταλα, τρελή  ίντριγκα που αν πιστέψουμε τα κουτσομπολιά κάποιων ιστορικών αυτή έστησε έναν από τους  μεγαλύτερους αν όχι τον μεγαλύτερο μύθο της Γαλλίας!!!  Την Γιολάντα της Αραγονίας με το όνομα. Remember the name, buddy! Κι ευτυχώς, που είχε καλή, τι καλή; τρίκαλη πεθερά ο Καρολάκος, γιατί η οικογένεια του ήταν αυτό που σήμερα οι ψυχολόγοι θα χαρακτήριζαν το λιγότερο δυσλειτουργική! (οι ψυχολόγοι, γιατί οι υπόλοιποι θα την έλεγαν για τα σίδερα)

Ο μπαμπάς

Ο μπαμπάς  παρουσίαζε μερικά θεματάκια, ψυχολογικά, που λέμε! Συγκεκριμένα, φοβόταν ότι είναι από γυαλί κι ανά πάσα στιγμή κινδυνεύει να σπάσει! Γι αυτό και φορεί ένα κολάρο από ατσάλι για να προστατευτεί. Θα μου πεις «και τι έγινε;», όλοι μας λίγο πολύ την έχουμε την διαταραχούλα μας!

Σωστά αλλά ο μπαμπάς, ο βασιλέας Κάρολος ο 6ος (ο οποίος για κάποιο ανεξήγητο λόγο περνά στην ιστορία ως ο Κάρολος  ο 6ος ο Τρελός ή ο Παράφρων) στα 24 του χρόνια τρώει μια φλασιά (ψυχωσικό επεισόδιο το λένε στα επίσημα), αρπάζει το σπαθί και σκοτώνει δυο, τρεις, τέσσερις, θα σε γελάσω και δεν θέλω, της προσωπικής του φρουράς.

Μέχρι να τον πάρουν χαμπάρι ότι κάτι είχε κουνηθεί ψηλά, τους κάταπιε το μαύρο χώμα! Καλό παιδί, χρυσό παιδί αλλά του έστριψε! Συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες (και πάρα πολύ συχνά).

Τώρα αυτοί που το έψαξαν, πολλά είχαν να πουν, μάνι μάνι να σκεφτείς ότι σχεδόν για δύο αιώνες πρώτα ξαδέλφια παντρεύονται μεταξύ τους με τις γνωστές κι ολέθριες συνέπειες… Ε, κι αυτοί, τρίβονταν στην γκλίτσα του τσομπάνου, παίζουν με αυτά τα πράγματα; Με το έτσι και με το αλλιώς, ο μπαμπάς πήγαινε μια – μία δηλαδή μια συνερχόταν, μια γινόταν «Αστέρω» και έλεγε για χαμομήλια και άγριες μολόχες. Πάντως, να κυβερνήσει, δεν γινόταν με την καμιά!

Η μαμά

Η μάνα δε, η Ιζαμπό της Μπαβιέρ με το όνομα, είναι άλλο φρούτο!  Τον έχει γραμμένο τον πατέρα σου, όπως κι εσένα άλλωστε (όπως και τα άλλα έντεκα αδελφάκια σου, τα τέσσερα συγκεκριμένα που έφτασαν στην ενηλικίωση, απίστευτα υψηλά ποσοστά παιδικής θνησιμότητας λέμε!).

Επίσης, τον έχει κάνει τάρανδο τον μεγαλειότατο σύζυγό της, κατά την αγοραία έκφραση, και μάλιστα με τον κουνιάδο της και θείο σου, ανάμεσα σε άλλους (τώρα μπορεί να’ναι και συκοφαντίες, δεν ήμουν μπροστά εντάξει;)

Το χειρότερο όμως, είναι ότι πάει και κρυφό υπογράφει συνθήκες με τους Άγγλους ότι δεν είσαι παιδί του μπαμπά σου, δηλαδή είσαι νόθος άρα δεν είχες το αίμα το καλό, το αγνό, το γαλάζιο, το νόστιμο, το ευλογημένο από το Θεό, άρα δεν έχεις δικαιώματα στο θρόνο της Γαλλίας… Άρα το κουβαδάκι σου και σε άλλη παραλία, Καρολάκο!

Τα χρειάστηκε ο Καρολάκος!

– Ρε μάνα, τι πας και υπογράφεις με τους αστακομούρηδες τους Εγγλέζους και ψήνεις και τον μπαμπά να υπογράψει κι αυτός; Άμα δεν γίνω βασιλιάς εγώ, ποιος θα γίνει; Πας καλά; νιαούρισε ο δελφίνος.

-Θα γίνει ο Εγγλέζος ο γαμπρός μας, που του πασάραμε την αδελφή σου!

-Μάνα, θα φάμε τα μουστάκια μας!

-Βρε, άντε να χαθείς, μάπα! Μου φάγατε τη ζωή κι ο παλαβός ο πατέρας σου κι εσύ! Βλαμμένο!

Έτσι, τρυφερά μίλησε η Ισαβελλα της Βαυαρίας στον γιόκα της γιατί αν δεν σε στιμάρει η μάνα σου, ποιος θα σε στιμάρει στην κενωνία; Κι εκεί, που τα πράγματα έχουν φτάσει στο μη περαιτέρω, κι είσαι έτοιμος να κρεμαστείς από τα τεράστιά σου αυτιά, ο Θεός της Γαλλίας κάνει την ανατροπάρα, μπορεί να το πεις και θαύμα, άμα θέλεις, δεν έχω θέμα και στέλνει δύο θηλυκά και στον κάνουν τον Καρολάκο από «άτολμο δελφίνο» και «βασιλιά της πλάκας» Κάρολο «νικητή». Το ένα μια παρθένα πολεμίστρια και το άλλο ένα ξανθό μωρό, όμορφο σαν άγγελος. Ζουμερό και στρογγυλεμένο στα σωστά σημεία.

Μια γυναίκα μπορεί (τη ζωή σου να αλλάξει μπορεί) πόσο μάλλον δυο και συλλεκτικά κομμάτια κιόλας…

Μη μου πεις πως δεν θα κάτσεις να στα πω! Τώρα αρχίζει το καλό!

* Σημείωση της συγγραφέως (δική μου καλέ!)

Οι κουτσομπόληδες λένε ότι για την κάκιστη φήμη της Isabeau de Baviere (μανούλας του Καρόλου 7ου) ας πούμε, ότι κανένα από τα παιδιά της δεν ήταν νόμιμα αλλά από εξωσυζυγικές σχέσεις (μα και τα δεκατρία η αθεόφοβη), η σχέση της με το αδελφό του άντρα της, τα πολλά παρε-δώσε με τους Αγγλους, ευθύνεται ο Μαρκήσιος ντε Σαντ (ναι ο γνωστος ο kinky) που έγραψε ένα βιβλίο για εκείνην τρεις αιώνες μετα.

Επίσης, το ίδιο λένε και για την κακασχήμια της Marie d’Anjou (συζύγου του Καρόλου του 7ου και βασίλισσα της Γαλλίας) πάλι ήταν μούσια υπερβολικά που τα διέδιδαν Βουργουνδοί ιστορικοί (σύμμαχοι των Αγγλων εκείνη την εποχή) Τι να πω κορίτσια; Ατυχία αλλά δυστυχώς την ιστορία την γράφουν οι νικητές.

~κοινοποιήθηκε 413 φορές~
Share on facebook
Share on whatsapp
Share on email
Share on twitter
Share on pinterest

Επιτρέπεται η κοινοποίηση του άρθρου στα κοινωνικά δίκτυα μέσω των ενεργών συνδέσμων. Προκειμένου για αναδημοσίευση (αντιγραφή δηλαδή του κειμένου) παρακαλώ ζητήστε πρώτα την άδεια από τον/την συγγραφέα/συντάκτη, παραθέτοντας απαραίτητα όνομα, πηγή και ενεργό σύνδεσμο προς την σελίδα. Τροποποιήσεις στα κείμενα, δεν επιτρέπονται.

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΜΕ TO FACEBOOK ΠΡΟΦΙΛ ΣΑΣ
Στιγμιότυπο από το σπίτι του Κολοκοτρώνη και το άγαλμα με το γκράφιτυ

Βοήθα Γέρο!

Αυτό το υπνομυθιστόρημα, Θέλει το χρόνο του. Διαβάζεται λίγο πριν τον ύπνο. Ο αναγνώστης θα αποφασίσει κατά πόσο αποτελεί προϊόν ζωηρής φαντασίας ή ζοφερής πραγματικότητας…

Διαβάστε περισσότερα »