Share on facebook
Share on whatsapp
Share on email
Share on twitter
Share on pinterest
Παπαρούνες στο λιβάδι
Foto credit: Pixaby

Take it easy baby, take it as it comes

“Γιαυτό σας λέω, μη στενοχωριέστε όλη την ώρα βρε παιδιά και σας τρώει το άγχος για τη ζωή σας!

Μη σκάτε τι θα φάτε, τι θα πιείτε, τι θα φορέσετε. Δεν αξίζει αλήθεια η ζωή σας περισσότερο από το φαΐ; Δεν αξίζει το σώμα σας πιο πολύ από τα ρούχα; Δεν αξίζετε εσείς περισσότερο από τα πράγματα;

Για δείτε τα πουλιά που πετούν στον ουρανό! Ούτε σπέρνουν ούτε θερίζουν ούτε μαζεύουν τίποτα σε κελάρια κι αποθήκες. Κι όμως ο Θεός δεν τα αφήνει νηστικά. Εσείς, λέτε δεν αξίζετε κάτι περισσότερο;

Άλλα και για το ντύσιμό σας γιατί τόση πρεμούρα; Μόδες, κολεξιόν, καινούργια ρούχα, τάσεις, στυλ, τι έβαλε ο ένας, τι θα βάλετε εσείς…

Παρατηρήστε τα αγριολούλουδα που μεγαλώνουν μόνα τους στους αγρούς: Ούτε αγχώνονται, ούτε κοπιάζουν, ούτε γνέθουν, ούτε ράβουν, ούτε αγοράζουν τίποτα κι όμως να είστε βέβαιοι πως ούτε ο βασιλιάς Σολομώντας σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια δεν ντύθηκε ποτέ με τόσο όμορφα ρούχα!

Κι αν ο Θεός ντύνει µε τόση ομορφιά τα αγριόχορτα και ταΐζει όλα τα ζωάκια της φύσης, τα πουλάκια και τα ζουζούνια της γης, λέτε να μη φροντίσει για σας καθόλου;

Μη χολοσκάτε λοιπόν και σπάτε τα στομάχια σας, μην κυριεύεστε από αγωνία και άγχος που θα τα βρείτε όλα αυτά γιατί θα αρρωστήσετε.

Όπως ο γονιός γνωρίζει τι χρειάζεται πραγματικά το παιδί του και του το προσφέρει έτσι κι ο Θεός ξέρει τι έχετε ανάγκη και θα σας το δώσει, να είστε βέβαιοι.

Γι’ αυτό πάνω από όλα να αναζητάτε τα πνευματικά αγαθά, αυτά που πραγματικά σας ανεβάζουν. Και τότε θα κατακτήσετε και τα επίγεια.

Συνέλθετε όμως, αφεθείτε και δείξτε λίγη εμπιστοσύνη.”

*******

Ο απόστολος Παύλος τα είπε κι αυτά, όχι εγώ, εκεί στους Βεροιώτες και τους Καβαλιώτες, στη Μακεδονία την αληθινή, στους αρχαίους Φιλίππους.

Θα μου πεις τώρα, καλά τα λέει, αλλά έχουμε χρέη κι υποχρεώσεις. Να τα παρατήσουμε και να μην μας νοιάζει; Δεν είμαστε τέτοιοι. Άσε που θα έχουμε επιπτώσεις. Εχουμε ήδη αρκετές σκοτούρες και μπελάδες.

Πολύ σωστά. Νομίζω πως όλοι οι έντιμοι και φιλότιμοι άνθρωποι επιθυμούν να πληρώνουν τα χρέη τους και να τελειώνουν. Γιαυτό και στενοχωριούνται όταν δεν τα καταφέρνουν. Είναι όμως άλλο η υποχρέωση κι άλλο η υποδούλωση, όταν τα χρέη είναι μελετημένα και ειδικά σχεδιασμένα να έχουν τον ατέλειωτο. Άλλο το χρέος κι άλλο η θηλιά στο λαιμό.

Όταν κάποιος εκπαιδεύεται από το σύστημα και εξωθείται να εστιάζει μόνο στο πρόβλημα και τις ανυπέρβλητες δυσκολίες, δεν μπορεί ποτέ να δει τη λύση και δεν πρόκειται στον αιώνα τον άπαντα να το λύσει και να ελευθερωθεί. Κι αυτό ακριβώς είναι η Κόλαση. Σταματάει το μυαλό, αρρωσταίνει το σώμα, μαραζώνει η ψυχή. Κι έτσι χάνει τον εαυτό του. Και τότε απελπίζεται και ακινητοποιείται. Και η απελπισία είναι κακός σύμβουλος.

Η ζωή ενός ανθρώπου αξίζει περισσότερο από όλα τα χρήματα και τα ρούχα και ολα τα αγαθά του κόσμου. Δεν νομίζω πως υπάρχει κανένας άλλος τρόπος για την ανθρωπότητα από το να στραφεί στο Φως. Είμαστε οι Γιοι και οι Κόρες του Ηλιου. Είμαστε φτιαγμένοι από φως κυριολεκτικά. Κι όταν το κατανοήσουμε και το δούμε αλλιώς, δεν θα δουλεύουμε πια (δουλεία) αλλά θα εργαζόμαστε και η εργασία μας (παραγωγή έργου) θα αποδίδει και θα μας ικανοποιεί. Και θα μας πληροί και θα μας καλύπτει. Ας εστιάσουμε με εμπιστοσύνη στις φωτεινές σκέψεις, στις φωτεινές πράξεις, στη φωτεινή ζωή. Οπου υπάρχει φως, υπάρχουν και δρόμοι. Από αυτό το υλικό είμαστε όλοι πλασμένοι. Τι δουλειά έχουμε εμείς με τα σκοτάδια;

~Διαβάστηκε / κοινοποιήθηκε 189 φορές~
Share on facebook
Share on whatsapp
Share on email
Share on twitter
Share on pinterest

Επιτρέπεται η κοινοποίηση του άρθρου στα κοινωνικά δίκτυα μέσω των ενεργών συνδέσμων. Προκειμένου για αναδημοσίευση (αντιγραφή δηλαδή του κειμένου) παρακαλώ ζητήστε πρώτα την άδεια από τον/την συγγραφέα/συντάκτη, παραθέτοντας απαραίτητα όνομα, πηγή και ενεργό σύνδεσμο προς την σελίδα. Τροποποιήσεις στα κείμενα, δεν επιτρέπονται.

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΜΕ TO FACEBOOK ΠΡΟΦΙΛ ΣΑΣ
Στιγμιότυπο από το σπίτι του Κολοκοτρώνη και το άγαλμα με το γκράφιτυ

Βοήθα Γέρο!

Αυτό το υπνομυθιστόρημα, Θέλει το χρόνο του. Διαβάζεται λίγο πριν τον ύπνο. Ο αναγνώστης θα αποφασίσει κατά πόσο αποτελεί προϊόν ζωηρής φαντασίας ή ζοφερής πραγματικότητας…

Διαβάστε περισσότερα »