Share on facebook
Share on whatsapp
Share on email
Share on twitter
Share on pinterest
Ferrari
Ferrari (foto credit: Pexels)

Ο Νίκι κι ο Νικόλας

#Niki_Lauda_1949_2019

Σήμερα έμαθα ότι έφυγε από τούτη τη ζωή ο Niki Lauda, ο θρυλικός οδηγός της Φερράρι. Λοιπόν όταν ήμασταν μικρά, ο αδερφός μου ο Νικόλας, καθηλωμένος όπως έχουμε πει σε αναπηρικό αμαξίδιο, ήταν μεγάλος θαυμαστής του κι είχε όλη τη συλλογή αυτοκινήτων της Formula1.

Και τι κάναμε; Είχαμε επινοήσει ένα δικό μας παιχνίδι. Έτσι όπως ήταν στο καρότσι του, βάζαμε μια βούρτσα ανάμεσα στα γόνατά του για τιμόνι, την κρατούσε από το χερούλι σαν μοχλό ταχυτήτων και την κουνούσε δεξιά, αριστερά, πίσω και μπρος.

Εγώ έσπρωχνα από πίσω βλέποντας προς τα πού την κατευθύνει και τον κινούσα αναλόγως με ιλιγγιώδη ταχύτητα μέσα στο σπίτι μας.

Παράλληλα στριγγλίζαμε και οι δυο μας στη διαπασών «βζουν βζουουν βζουουουουουννννν» και «ιιιιιι» τους ήχους από τα μαρσαρίσματα, τα σπιναρίσματα και τα φρένα.

Η μαμά μας, μάς φώναζε: «Πιο σιγά βρε Τούρκοι! Θα σκοτωθείτε» κι ο αδερφός μου της έλεγε «Δεν είμαστε Τούρκοι μαμά, είμαστε Αυστριακοί! χαχαχα»

Πιο πολύ του άρεσε να οδηγεί καταπάνω στον τοίχο και λίγο πριν ακουμπήσουμε να στρίβει απότομα για παντηλίκι ή να κάνει όπισθεν.

Ε, μια φορά δεν κατάφερα να την τραβήξω πίσω τη Φερράρι εγκαίρως και στουκάραμε κι οι δυο μας με τα μούτρα στον τοίχο. Πέσαμε κάτω, καρότσια, βούρτσες και αδέρφια.

Ερχεται η μάνα μας και μπήγει τις φωνές: «Το παιδί! Το παιδί! Χτύπησε το παιδί!» κι ο αδερφός μου από το πάτωμα, με ένα καρούμπαλο νααααα στο κεφάλι του, για να με υπερασπίσει της λέει:

«Ηρέμησε μαμά, μη φωνάζεις. Πως κάνεις έτσι; Καλά είμαι. γίνονται στους αγώνες αυτά. Που να πιάναμε και φωτιά!» -Ηταν βλέπεις και το ατύχημα του Λάουντα που πήρε φωτιά το αμάξι κι αυτός τη γλίτωσε.- Κι αμέσως μετά γυρίζει σε μένα: «Ελα, Αννούλα, πάμε άλλη μία! Βζουν Βζουουουουννν!»

Εννοείται πως δεν σταματήσαμε, παρά τις φωνές της μαμάς μας. Απλώς αυξήσαμε την ασφάλεια του οχήματός μας, με μαλακά μαξιλαράκια δεξιά κι αριστερά και τη ζώνη από το παντελόνι του πατέρα μας για ζώνη ασφαλείας. Μια χαρά.

Ε, Νίκι, θα το πας αυτό το κουρσάκι στον αδερφό μου που του άρεσε; Νομίζω τώρα πια θα μπορεί και να το οδηγήσει… Και ρώτα τον τον μπαγάσα, περνάει καλά εκεί πάνω;

Στη μνήμη του Νίκι και του Νικόλα.
Δύο μεγάλων αγωνιστών.


~Διαβάστηκε / κοινοποιήθηκε 570 φορές~
Share on facebook
Share on whatsapp
Share on email
Share on twitter
Share on pinterest

Επιτρέπεται η κοινοποίηση του άρθρου στα κοινωνικά δίκτυα μέσω των ενεργών συνδέσμων. Προκειμένου για αναδημοσίευση (αντιγραφή δηλαδή του κειμένου) παρακαλώ ζητήστε πρώτα την άδεια από τον/την συγγραφέα/συντάκτη, παραθέτοντας απαραίτητα όνομα, πηγή και ενεργό σύνδεσμο προς την σελίδα. Τροποποιήσεις στα κείμενα, δεν επιτρέπονται.

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΜΕ TO FACEBOOK ΠΡΟΦΙΛ ΣΑΣ
Στιγμιότυπο από το σπίτι του Κολοκοτρώνη και το άγαλμα με το γκράφιτυ

Βοήθα Γέρο!

Αυτό το υπνομυθιστόρημα, Θέλει το χρόνο του. Διαβάζεται λίγο πριν τον ύπνο. Ο αναγνώστης θα αποφασίσει κατά πόσο αποτελεί προϊόν ζωηρής φαντασίας ή ζοφερής πραγματικότητας…

Διαβάστε περισσότερα »