Share on facebook
Share on whatsapp
Share on email
Share on twitter
Share on pinterest
Τζένγκις Χαν
Τζένγκις Χαν

Μα που ζεις;

Είναι μια ατάκα που ακούω πολύ συχνά όταν γράφω κάτι. Μου την πετάνε με μένος στο κεφάλι, ότι πιστεύω σε έναν κόσμο ρομαντικό κι ανεφάρμοστο, αγγελικά πλασμένο, λες και ζω σε καμιά κοινότητα των Αμις, χωρίς ίντερνετ και φως, σε μια εξοχή μακριά, προστατευμένη από την ζούγκλα της πραγματικότητας.

Μα που ζεις; Δεν γίνονται αυτά που μας λες με την Τουρκία. Δεν είμαστε στο 1821 με τα καριοφίλια. Θα λυθούν με διπλωματία. Ε, και θα χάσουμε και λίγα εδάφη και προνόμια ίσως, στο όνομα της καλής γειτονίας (Αληθινή ατάκα δεξιού μου φίλου). Τι λες ρε χέστη;

Μα που ζεις; Όταν λέμε επανάσταση της Αριστεράς, να απαιτείς εφικτά πράγματα!!! Τι να έκανε δηλαδή; Να έσκιζε το μνημόνιο; Ήθελε, αλλά δεν γινόταν! (Αληθινή ατάκα “αριστερού” φίλου, λες κι η επανάσταση δεν είναι ανατροπή!) Τι λες ρε επαναστάτη της φακής;

Μα που ζεις; Ναι εντάξει, η πατρίδα είναι σημαντική, αλλά θέλεις να ανατρέψουμε την φανταστρουμφική ειρήνη στα Βαλκάνια για ένα όνομα; Ας τους λένε Μακεδόνες! Εμείς μέσα μας θα ξέρουμε πως δεν είναι! (Αληθινή ατάκα φιλελέ “φίλου” -εδώ θα βάλουμε σε εισαγωγικά το φίλου”-) Τι λες ρε μαλαστούπα…

Μα που ζεις; Περιμένεις να κάνουν οι πολιτικοί αυτά που προαναγγέλλουν; (Αληθινή ατάκα πολλών φίλων που του ρωτάω γιατί ξαναψηφίζετε τον μπλε και τον πράσινο κόκκο, αφού σας πούλησαν;) Ναι, το περιμένω και το απαιτώ. Κι όταν δεν το κάνουν φεύγω. Δεν κάθομαι να τους χειροκροτώ από κάτω σαν τους Βορειοκορεάτες τον Κιμ Γιονγκ Ουν πως τον λενε.

Μα που ζεις; Αυτά ήταν τις παλιές εποχές. Καλύτερα ο 13χρονος με την 36χρονη, αφού ούτως η άλλως ο μπαμπάς του σε λίγο θα τον πήγαινε στο μπουρδ€λο (Αληθινή ατάκα, κυρίου ετών 79, άγνωστου ευτυχώς σε μένα, πολύ περήφανου για την εποχή του κι όλη τη μπουρδελοκατάσταση).

Μα που ζεις; Η πιτσιρίκα τα’θελε! γούσταρε και συναίνεσε, εσύ δεν έχεις ερωτευτεί δάσκαλό σου; (όχι, αλλά σαφώς και γίνεται).

Μα που ζεις; Άντρας ήταν κι αυτός και προκλήθηκε. Γιατί να βοηθήσει αυτήν με το ταλέντο κι όχι μιαν άλλη πάλι με ταλέντο που θα του καθόταν κι όλας; Που το κακό; (Μπλοκ και ντιλίτ, εδώ)

Μα που ζεις; Τι δουλειά είχε κι αυτή μες στη νύχτα στο δρόμο και ντυμένη έτσι; (Και κάπως έτσι οι μπούργκες από unisex κάλυμμα για την αμμοθύελλα έγιναν μέτρο καταπιεστικής και υποχρεωτικής προστασίας των γυναικών)

Μην περιμένεις πολλά, προσγειώσου στον αληθινό κόσμο. Και τι δουλειά έχει ο Τζένγκις Χαν; Θα μας σφάξεις;

Μα που ζεις;

Που ζω ξέρω πολύ καλά. Ξέρω ακόμα καλύτερα και που θέλω να ζω.

Ο Τζένγκις Χαν, έμεινε στην Ιστορία σαν τρομερός κι αιμοβόρος κατακτητής. Κανείς δεν το αρνείται αυτό. Άλλωστε, αρέσουν στο κόσμο οι ιστορίες με σπαθιά και μάχες.

Εκείνο όμως που δεν ξέρει ο πολύς κόσμος είναι γιατί κατάφερε να κατακτήσει τον μισό κόσμο (όπως κι ο Αλέξανδρος) και για ποιον λόγο τον λατρεύουν οι Μογγόλοι.

Έχει αποδειχτεί ιστορικά πως ο Τεμουζίν, όπως τον έλεγαν, εκτός από φοβερός στρατηλάτης και μαχητής, ήταν και σπουδαίος ηγέτης. Ένωσε τις ασιατικές φυλές και δημιούργησε μια κοινωνία άξια να ζει κανείς.

Έφτιαξε νόμους δίκαιους πού ίσχυαν για όλους, από τον ίδιο τον Χαν έως τον πιο ταπεινό σκλάβο της αυτοκρατορίας του!

Οι άνθρωποι, ανάλογα με τις ΑΡΕΤΕΣ τους είχαν την δυνατότητα να ανέβουν στον κοινωνικό ιστό έως τα πολύ υψηλά αξιώματα, να γίνουν αρχηγοί, διοικητές, αξιωματικοί, ακόμη κι αν ήταν σκλάβοι.

Τα λάφυρα μοιράζονταν εξίσου στους πολεμιστές, είτε ήταν αρχηγοί είτε απλοί στρατιώτες.

Σταμάτησε τα βασανιστήρια των αιχμαλώτων, όπως ήταν η πρακτική τότε στην περιοχή και προστάτευε τους απεσταλμένους των μηνυμάτων είτε καλά ήταν αυτά είτε κακά και λέγεται ότι αυτά τα εμπνεύστηκε από τους Αρχαίους Αθηναίους αλλά και τον Μακεδόνα Βασιλιά Αλέξανδρο τη ζωή και την ιστορία του οποίου γνώριζε πολύ καλά και τον θαύμαζε.

Θέσπισε την ανεξιθρησκεία. Προστάτευσε με νόμους Χριστιανούς, Μωαμεθανούς, Βουδιστές κι Ινδουιστές ενώ ο ίδιος πίστευε στον Ουρανό και τη Γη, το αρσενικό και το θηλυκό, που συμβόλιζαν για του Μογγόλους τις κυρίαρχες δυνάμεις του σύμπαντος. Κι η ευτυχία θα ερχόταν με την ισορροπία αυτών των δυνάμεων.

Κι αλήθεια για την αγάπη τραβούσε σπαθί. Όταν απήγαγαν τη γυναίκα του Μπόρτε, η οποία σημειωτέον ήταν η παιδική του αγάπη που την παντρεύτηκε στα 16 τους, γύρισε τον κόσμο ανάποδα να την ελευθερώσει. Και τα κατάφερε.

Ο πρώτος του γιος δεν ήταν βέβαιο πως ήταν δικός του, γιατί κατά πάσα πιθανότητα προερχόταν από βιασμό κατά τη διάρκεια της ομηρίας της Μπόρτε, όμως ποτέ δεν τον ξεχώρισε από τα άλλα του παιδιά.

Τόσο πολύ τον είχε επηρεάσει η απαγωγή της Μπόρτε που απαγόρευσε επί ποινή θανάτου τις απαγωγές και τους βιασμούς γυναικών κατά τις επιδρομές και τους πολέμους του στρατού του αλλά και κατά τη διάρκεια της ειρήνης.

Και το καλύτερο για το τέλος.

Διάβασα σε κάποια βιογραφία του, μου διαφεύγει ο τίτλος του βιβλίου αλλά το θυμάμαι σαν τώρα γιατί μου έκανε τρομερή εντύπωση:

Ο Τζένγκις Χαν, είχε φτιάξει μια αυτοκρατορία με θεσπισμένους νόμους, τόσο ασφαλή, ώστε ενα γυμνό κορίτσι με ένα καλάθι φρούτα στο κεφάλι μπορούσε να κάνει περίπατο στο κέντρο της αγοράς, αν το επιθυμούσε και κανείς από τους στρατιώτες του, ή τους άλλους άντρες να μην υψώσει τα μάτια από το έδαφος.

Φάτε τη σκόνη του.

Οπότε, αγαπητοί φίλοι και “φίλοι” του «αδύνατον» και του «προσγειώσου κι άσε τα ρομαντικά», σε τέτοιο κόσμο θέλω να ζω και για αυτό θα προσπαθώ. Χρειάζεται λίγο ξεκαθάρισμα όμως. Εν ανάγκη και με το σπαθί.

Εσείς, που ζείτε;

Αννυ Λιγνού 🍁

~Διαβάστηκε / κοινοποιήθηκε 114 φορές~
Share on facebook
Share on whatsapp
Share on email
Share on twitter
Share on pinterest

Επιτρέπεται η κοινοποίηση του άρθρου στα κοινωνικά δίκτυα μέσω των ενεργών συνδέσμων. Προκειμένου για αναδημοσίευση (αντιγραφή δηλαδή του κειμένου) παρακαλώ ζητήστε πρώτα την άδεια από τον/την συγγραφέα/συντάκτη, παραθέτοντας απαραίτητα όνομα, πηγή και ενεργό σύνδεσμο προς την σελίδα. Τροποποιήσεις στα κείμενα, δεν επιτρέπονται.

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΜΕ TO FACEBOOK ΠΡΟΦΙΛ ΣΑΣ
Στιγμιότυπο από το σπίτι του Κολοκοτρώνη και το άγαλμα με το γκράφιτυ

Βοήθα Γέρο!

Αυτό το υπνομυθιστόρημα, Θέλει το χρόνο του. Διαβάζεται λίγο πριν τον ύπνο. Ο αναγνώστης θα αποφασίσει κατά πόσο αποτελεί προϊόν ζωηρής φαντασίας ή ζοφερής πραγματικότητας…

Διαβάστε περισσότερα »