Share on facebook
Share on whatsapp
Share on email
Share on twitter
Share on pinterest
Γιολαντα της Αραγονιας
Γιολαντα της Αραγονιας (Εικόνες άρθρου, από Wikipedia)

Μια γυναίκα μπορεί, (ή το έπος της Jeanne D’Arc) Μέρος Βου!

Πού την είχαμε αφήσει την Jehanne (έτσι ήταν το όνομά της) στο τέλος του πρώτου μέρους; Α, ναι! Είχε πάρει την πολυπόθητη άδεια και την συνοδεία από τον capitaine Ντε Μποντρικούρτ (De Baudricourt) να πάει να βρει τον βασιλιά Κάρολο τον 7ο (Charles 7) να τον ξετρυπώσει από το Chinon που είχε λουφάξει, για τον πάει σηκωτό, να τον στέψει κι επισήμως βασιλιά – ελέω Θεού – στον καθεδρικό ναό της Reims. Ασ’ τους εκεί λίγο ακόμα, παγώνω το πλάνο δηλαδή, για να σου κάνω ένα πολύ σημαντικό flash back!

Ξέρεις την παροιμία «Αν έχεις τύχη διάβαινε και ριζικό περπάτα;» Ε, ακριβώς, αυτό συνέβη στην περίπτωση του Βασιλιά Καρόλου του 7ου της Γαλλίας. Θα μου πεις, για πάρ’ το λίγο αλλιώς γιατί θα βρεις! Ποια τύχη είχε το παλικαράκι;

Ο πατέρας του, Κάρολος ο 6ος ήτο παράφρων, είχαν μαζευτεί γύρω του όλοι οι θείοι, παραθείοι και το σκυλολόι-συγγενολόι και παρίσταναν τους αντιβασιλείς και το έκαναν American bar το βασίλειο, η μανούλα του Ιζαμπώ της Βαυαρίας (Isabeau de Bavière) είχε δηλώσει ευθαρσώς «Ο βασιλιάς με απωθεί όταν είναι τρελός, αλλά όταν συνέρχεται με αηδιάζει ακόμα περισσότερο» κι έτσι τον είχε κάνει τάρανδο τον μεγαλειότατο κι επιπλέον με τον κουνιάδο της, τον δούκα της Ορλεάνης! Εκτός που έπεισε τον βασιλιά να υπογράψει την ταπεινωτικότατη Συνθήκη της Troyes ότι ο Καρολάκος είναι νόθος και δεν έχει δικαιώματα στον θρόνο της Γαλλίας, οπότε νόμιμος διάδοχος είναι ο Βασιλιάς της Αγγλίας. Στο μεταξύ, ο Κάρολος δεν είχε ελπίδα να βασιλέψει καθότι ο τέταρτος σερνικός στη σειρά. Έλα, όμως που οι προηγούμενοι μας άφησαν χρόνους, νιοι και δροσεροί (τώρα κάποιοι τους βοήθησαν; Δεν θα το μάθουμε, αλλά υπάρχουν σοβαρές πιθανότητες) Οπότε, ο Κάρολος, και με το δίκιο του έγινε ένας καταθλιπτικός, άτολμος κακομοίρης, που δεν μπορούσε να εμπιστευτεί άνθρωπο και με τους Άγγλους να κερδίζουν έδαφος στο Βασίλειο της Γαλλίας, την είχε πάρα πολύ άσχημα! Να όμως και μια άλλη παροιμία που λέει «Μην κοιτάς την άσκημή μου μούρη, κοίτα την όμορφή μου τύχη» κι ενώ όλος ο άλλος κόσμος βρίζει την πεθερά του (εντάξει, υπερβολές! Όχι, όλος!) αυτός πέτυχε τζακ ποτ! Καλύτερα από μάνα, σου λέει!

Πονηρό θηλυκό, κατεργάρα γυναίκα!

‘Ήταν λέει, η δούκισσα του Ανζού, η Γιολάνδα της Αραγονίας (Yolande d’ Aragon) μια πανέμορφη – η πιο όμορφη γυναίκα του βασιλείου λένε – και πανέξυπνη αριστοκράτισσα της Γαλλίας, κόρη του βασιλιά της Αραγονίας και εγγονή του βασιλιά της Γαλλίας, που την άφησε χήρα ο άντρας της o Λουδοβίκος ο Δεύτερος του Ανζού (Louis 2 d’ Anjou), με πέντε ορφανά αλλά και με τέσσερα βασίλεια! Ντάξει, καλά ξηγήθηκε ο μακαρίτης, σχετικά! Ήταν δηλαδή, συγκεκριμένως, βασίλισσα της Σικελίας, της Νάπολης, της Ιερουσαλήμ και της Ουγγαρίας. Χώρια η γη, τα εδάφη και τα φέουδα που είχε μέσα στο Βασίλειο της σημερινής Γαλλίας.

Αυτή λοιπόν, ήταν «γάτα με πέταλα» κυριολεκτικά και στο πρώτο μισό του 15ου αιώνα στην Γαλλία, όποια πέτρα κι αν σήκωνες, το Γιολαντάκι από κάτω! Έτσι, λοιπόν, στα ξεκούδουνα, τελείως, της την «δίνει» και στέλνει προξενιό στη Βασίλισσα Ιζαμπώ της Βαυαρίας (την γνωστή) και της ζητάει τον τέταρτό της γιο, τον δεκάχρονο Καρολάκο, για να αρραβωνιάσει την κόρη της Μαρία (η αλήθεια είναι ότι την πίεζε κι ο χρόνος, ήταν εννιά χρονών το Μαράκι, θα της έμενε στο ράφι!)

  • Μαρή Ισαβέλλα, θα μου δώκεις τον Κάρολάκο για την Μαρία μου;
  • Ποιο νούμερο είναι αυτός; (είχε πολλά στο κεφάλι της η βασίλισσα, τους μπέρδευε! Στο μεταξύ, είχε έξι κορίτσα και έξι γιούς) Πάρ’τον! Δεν τον κόβω για να γίνεται βασιλιάς, μπουνταλάς σαν τον πατέρα του είναι! Δεν έχει και καλό νουμεράκι προτεραιότητας!
  • Ναι, αλλά θα μου τον στείλεις εδώ. Στο κάστρο του Ανζέ (Angers), να τον μεγαλώσω εγώ!
  • Γιατί μαρή; Εγώ βασίλισσα πράμα, δεν ξέρω να το μεγαλώσω το σπλάχνο μου;

Τώρα, κοίταξε τι παίζει! Κάποιοι λένε ότι η βασίλισσα τα αγαπούσε τα παιδάκια της, και τα φρόντιζε και δώράκια τους πήγαινε και μαζί της τα έπαιρνε στα ταξίδια κι όλα τα καλά! Αλλά το σκόρ που είχε, τέσσερις γιοί στη σειρά στα θυμαράκια (τα κοριτσάκια την γλίτωσαν) της έδωσαν την φήμη της κακιάς μαμάς! Δεν πρέπει όμως να κακολογούμε τους ανθρώπους χωρίς στοιχεία! Άλλωστε, υπήρχε και η πανούκλα!

Με τα τούτα και με τα κείνα, η Γιολάντα «καβάντζωσε» νωρίς, νωρίς τον Καρολάκο στο κάστρο του Ανζέ (Angers) και περίμενε υπομονετικά! Εκεί λοιπόν, γύρω στα 1417 που ξέμειναν από διαδόχους, της μηνάει η Βασίλισσα να της στείλει τον Καρολάκο! Ε, το μόνο που έλειψε ήταν να πιαστούν μαλλί με μαλλί! Η μάλλον κώνο με κώνο, γιατί κάτι τέτοιες καπελαδούρες φορούσαν τότε! Σαν χωνάκι παγωτό, ανάποδα, κρεμούσανε και κάτι τούλια!

Η απάντηση της Γιολάντας στην Ιζαμπώ ήταν η εξής (κι ακριβολογώ, δεν γράφω παπαρδέλες):

«Γυναίκα που έχει περίσσευμα από εραστές, δεν έχει ανάγκη από παιδιά. Θα τον αφήσετε να χαθεί όπως τα αδέλφια του, να τρελαθεί όπως ο πατέρας του ή να πουληθεί στους Άγγλους, όπως εσείς. Τον κρατάω δικό μου. Αν τολμάτε, ελάτε να τον πάρετε!»

Ε, δεν τόλμησε η βασίλισσα, αλλά στράβωσε άσχημα με την συμπεθέρα και της λέει:

«Τώρα θα σου δείξω μωρή γκιόσσα!» (ελεύθερη απόδοση αυτό!)

Και πάει κι υπογράφει την Συνθήκη που σου έγραψα πιο πάνω, του Troyes, το 1420, μαζί με τον Βασιλιά Κάρολο τον 6ο τον Παράφρονα (τώρα, αυτός ο ρημάδης ήξερε τι υπόγραφε; Δεν ήξερε; Θα σε γελάσω) ότι ο Καρολάκος ήταν νόθος και το στέμμα της Γαλλίας ανήκει στον Βασιλιά της Αγγλίας, τάχα μου ότι το έκανε γιατί φοβόταν πως ο γιός της μπορεί να είχε κληρονομήσει το «λαλά» του μπαμπά του, αλλά κολοκύθια! Μούφα η δουλειά!

Η Γιολάντα, όμως σιδηρά κυρία (κανονικά, όχι γιαλαντζί!) δεν μάσησε! Τους περνάει την κουλούρα στον Καρολάκο και το Μαριώ στα 1422 και γίνεται πεθερά του διαδόχου! Είδε και τους Άγγλους να πλησιάζουν τα εδάφη της, τα είδε όλα κόκκινα, σου λέει «Άμα δεν πάρετε πόδι από την Γαλλία και δεν γίνει ο γαμπρός μου βασιλιάς, θα σας λιανίσω το ταμτιριρι!»

Κλείνω παρένθεση για την πεθερά του Καρολάκου, αλλά θυμήσου το όνομα! Αν και δεν νομίζω ότι θα μπορέσεις να το ξεχάσεις! Ξεπετιέται συνέχεια κι από παντού στην ιστορία της Jehanne!

Θέλω να τον δω, θέλω να τον δω τον Διάδοχο, λέμεεεε!!!

Jeanne d Arc. Εικόνα από χειρόγραφο του 15ου αιώνα, που φυλάσσεται στο Παρίσι. Φωτο από Wikipedia

Όταν πηγαίνει η Jeanne λοιπόν, (ξεπάγωσε το πλάνο, μάστορα!) στον Ντε Μποντρικούρ (De Baudricourt) και του ζητάει γραπτή άδεια και συνοδεία για να πάει να συναντήσει τον διάδοχο στο κάστρο του Chinon, τα πράγματα δεν ήταν και τόσο απλά! Μπορεί να είχε επιμονή και πειθώ και τεράστια πίστη και να συνέπαιρνε τα πλήθη με τα κηρύγματα της, αλλά είχε πήξει ο τόπος από διάφορες «παρθένες απεσταλμένες» από το Θεό.

Είχε μαθευτεί η προφητεία και έβγαιναν μπουλούκια, μπουλούκια οι κοπελούδες, σαν τα μανιτάρια μετά την βροχή! Ποια ήταν η αληθινή; Δεν ήταν έτσι κι εύκολο να στείλεις στον διάδοχο όποια να ναι! Έπρεπε να ταιριάζει στο job description, να περάσει interviews, να είναι η original! Είναι παρθένα; Μήπως δεν είναι κοπέλα «του Θεού» και γίνουμε ρόμπα; Ο De Baudricourt την έδιωξε τρεις φορές αλλά μετά την επιμονή της, έγινε δεκτή από τον Δούκα της Λωρραίνης, στη πόλη Nancy.

Τίνος είσαι εσύ, κοπέλα μου;

Στην συνάντηση, εκείνη, εκτός από τον Δούκα της Λωρραίνης, ήταν και ο γαμπρός του (ο άντρας της εγγόνας του δηλαδής) ο René d’ Anjou, που ήταν ο δούκας της περιοχής εκεί ,του γειτονικού δουκάτου του Bar (στο οποίο άνηκε το χωριό της Jeanne, το Domremy αλλά και το Vaucouleurs).

Θα μου πεις φυσικότατο να απευθυνθεί ο De Baudricourt στα αφεντικά του τόπου! Άλλωστε, ήταν σύμβουλος και αρχιθαλαμηπόλος του René d’ Anjou, σαν να λέμε μπιστικός του. Ποιος ήταν όμως ο Ρενεδάκος; Έλα, έλα, σφίξου λίγο! Α, γεια σου! Ήταν ο γιός της Γιολάντας της Αραγωνίας! Και γαμπρός του Καρολάκου, του wanna be βασιλιά που είχε παντρευτεί το Μαράκι! Το έπιασες; Μάλιστα, υπάρχουν έντονες φήμες πως η ίδια η Γιολάντα είχε ταξιδέψει στην Nancy για να γνωρίσει την Ιωάννα και να την εγκρίνει! Τώρα, βέβαια, μπορεί και να μην ισχύει αυτό και ο Δούκας της Λωρραίνης να δέχτηκε την Ιωάννα, απλά επειδή ήταν άρρωστος και υπήρχε η ελπίδα εκείνη να τον κάνει καλά, σαν άνθρωπος του Θεού, που έχει το χάρισμα να κάνει θαύματα, αυτό είναι μια άλλη εκδοχή! Κι όντως, η Jehanne του ζήτησε να παρατήσει την ερωμένη που είχε και θα προσευχόταν να βελτιωθεί η υγεία του! Η επειδή είχε προβλέψει την έκβαση μιας μάχης πριν φτάσει στην πόλη το μαντάτο κι όλοι έμειναν παγωτό! Ίσως!

Από την άλλη, ολόκληρος δούκας να δέχεται μια απλή χωριατοπούλα κι ειδικά καταμεσής Μεσαίωνα; Κι όχι μόνο αυτό, αλλά να διοργανωθεί τουρνουά, κάτι σαν τους αθλητικούς αγώνες, τους σημερινούς (ξέρεις ε; ταρατατά οι τρομπέτες και τουμταρατατζούμ τα τύμπανα, και να τα λάβαρα, και να τα αλόγατα τα τριζάτα και να οι πανοπλίες τελευταίας μόδας, μιλάμε για τεράστιο event) όπου η Jeanne ίππευε άλογο και πήρε μέρος στους αγώνες με το δόρυ, πράγμα που επιτρεπόταν μόνο κι αυστηρά στα μέλη της αριστοκρατίας και τους ιππότες! (εκτός του ότι ο χωριάτης, πού στον κόρακα να βρει τα λεφτά να πάρει άλογο, πανοπλία, σπαθιά, λόγχες κι όλο το υπόλοιπο σετ εργαλείων για να τρέχει να πολεμάει; Με την κοιλιά του να παίζει μαντολίνο;) Ο πόλεμος ήταν δουλειά των ευγενών! Και των αργόσχολων! Και πολύ ακριβό σπόρ! Επίσης, η Ιωάννα, κονόμησε και το δωράκι της από τον Δούκα της Λωρραίνης, ένα περήφανο μαύρο άτι! Τέλος πάντων…

Το πιο μακρύ ταξίδι μου εσύ...

Ξεκινά, λοιπόν η Ιωάννα να περάσει μέσα από τα εχθρικά εδάφη, που ήλεγχαν οι Άγγλοι και οι Γάλλοι σύμμαχοί τους οι Βουργουνδοί, γύρω στα 500 χιλιόμετρα με έξι άνδρες, τελείως τυχαία έμπιστους άνδρες του René d’ Anjou και της πανταχού παρούσας μανούλας του Yolande d’ Aragon, συνοδεία (τρείς ιππότες και τρείς βοηθητικό προσωπικό!) Παραδόξως, όλα πήγαν καλά (γιατί έντεκα μέρες καβάλα μέσα από δάση, φαράγγια, ληστές κι εχθρούς, φτηνά την γλίτωσε η κοπέλα τότε) αν και η Ιωάννα φορούσε ανδρικά ρουχαλάκια κι είχε κουρευτεί à la garçon ( δηλαδή όχι ακριβώς, αυτό το κούρεμα Play mobil είχε, που μας έκαναν μικροί, σαν να μας κούρευαν με κατσαρολάκι… Αυτό! Πολύ προχώ, σου λέει!)

Για να μην στα πολυλογώ, φτάνει στο κάστρο του Chinon κι εκεί ΔΕΝ διαδραματίζεται μία από τις πιο διάσημες σκηνές στο έπος της Ιωάννας.

Υποτίθεται, δηλαδή, πως ο διάδοχος για να την δοκιμάσει, μέσα στην μεγάλη σάλα υποδοχής, άλλαξε ρούχα με έναν άλλο αυλικό του κι εκείνος έκανε blending in μέσα στο μπούγιο! Σου λέει, αν είναι σταλμένη από το Θεό θα με αναγνωρίσει! Αφού μου σκότισε τον έρωτα να έρθει να με συναντήσει, για να κάνω τσαχπινιές να δούμε τι αξίζει η κοπελίτσα! Ε, κι η Ιωάννα τον γνώρισε και γονάτισε μπροστά του και του είπε:

«Ευγενικέ διάδοχε, σου λέω εκ μέρους του Κυρίου πως είσαι ο αληθινός κληρονόμος του θρόνου της Γαλλίας»

Μετά από αυτό το περιστατικό, που δεν έγινε, αν και από τα πιο highlight στον μύθο της Ιωάννας, απομονώθηκαν σε ένα διπλανό δωμάτιο, και η Ιωάννα του είπε ένα μυστικό που τον έπεισε, λέει, απόλυτα! Κι όταν βγήκε ο Καρολάκος έλαμπαν ολόκληρα τα μυωπικά του ματάκια κι είχε πειστεί απολύτως πως η Ιωάννα ήταν όντως «αυτή που περιμέναν, αυτή που περιμέναν, αυτή που περιμέναν, αυτή, αυτή!»

Ε, ρε και τι μελάνι δεν έχει γραφτεί για το μυστικό και τι μπορεί να ήταν αυτό το μυστικό που έκανε τον άτολμο Κάρολο, ατρόμητο υπέρ ήρωα, μόνο το βρακί έξω από το κολάν του έλειπε, σαν του σουπερμαν! Τι πως τον έχει συγχωρέσει ο Θεός για τον φόνο του Δούκα της Βουργουνδίας, Jean sans Peur (τον Γιαννάκη τον Άφοβο; Που τον έφαγαν λάχανο;) και του δίνει πράσινο φως για το θρόνο, τι πως είναι η ετεροθαλής αδελφή του (νόθο τέκνο του Δούκα της Ορλεάνης και της Βασίλισσας Ιζαμπώ γεννημένο στα 1407 που το έδωσαν στον Jacques d’Arc να το μεγαλώσει στη ζούλα) μέχρι και πως είναι ο ετεροθαλής αδελφός του, έχει ειπωθεί (παρόλο που έχουν γραφτεί βιβλία σχετικά, είναι μάλλον επιστημονική φαντασία να ήταν άνδρας η Ιωάννα. Πέρα από όλες τις εξετάσεις, στις οποίες την είχαν υποβάλει, η πανοπλία που είχε παραγγείλει για εκείνη η Yolande d’Aragon (ε, ναι πάλι αυτή, ούτως ή άλλως, ο Κάρολος ήταν άφραγκος τελείως) είχε στρογγυλέματα στο ύψος του στήθους. Τώρα, τι να σου πω; Κι εκεί δεν ήμουν…

Εν πάση περιπτώσει, τα πράγματα, σύμφωνα με τους ιστορικούς δεν έγιναν έτσι! Ο Καρολάκος την δέχτηκε, σχεδόν privé, δυο μέρες αφού έφτασε, και η φάση με την επίσημη παρουσίασή της στην σάλα, με όλα τα μπλιμπλίκια, τις φαμφάρες και τις τυμπανοκρουσίες, πραγματοποιήθηκε ένα μήνα μετά. (το κάστρο του Chinon, είναι χάλι μαύρο, αλλά η αίθουσα υποδοχής και το τεράστιο τζάκι της «πρώτης» συνάντησης του Καρόλου με την Ιωάννα υπάρχει. Θα σου βάλω φωτό!)

Εδώ που τα λέμε, και μεταξύ μας, δεν θα πειθόταν τόσο εύκολα ο Κάρολος, είχε πολύ «φου, το μακαρόνι» γιατί εκτός από την προσωπικότητά του, την άτολμη ας πούμε, είχαν πάρει πρέφα οι Άγγλοι πως τους την «έφερναν» μεταφυσικά κι είχαν εξαπολύσει κι αυτοί την προπαγάνδα τους! Την φώναζαν την «πουτ… ας πούμε πόρνη των Armagnacs» ( των Γάλλων δηλαδή που υποστήριζαν τον Κάρολο), ότι ήταν μάγισσα, απεσταλμένη του «έξω από ‘δω» και τα λοιπά!

Οπότε, στο καπάκι, εξετάζεται γυναικολογικά από ένα μάτσο πολύ επιφανών κυριών, ευγενών, βεβαίως, βεβαίως με γενικό κουμανταδόρο, ασφαλώς την Yolande d’ Aragon (όχι που δεν θα συμμετείχε!) που βεβαιώνουν πως ήταν παρθένα πέρα από κάθε αμφιβολία (εκτός από κάτι αμυχές που είχε στο εσωτερικό των μηρών λόγω της πολυήμερης ιππασίας).

Καπάκι στο καπάκι, την πάνε και στο Πουατιέ (Poitiers) για να εξεταστεί από παπάδες και γιατρούς που την ξετινάζουν στο ερωτηματολόγιο και στο πιρι – πίρι (ένα κεφάλι καζάνι της έκαναν της κοπέλας!) και στο τέλος της ζητούν ένα σημάδι πως είναι όντως θεόσταλτη! Εκεί, έδωσε την θρυλική απάντηση πως το σημάδι που ζητούν είναι η απελευθέρωση της Ορλεάνης! Μιλάμε είχε πολύ τσαγανό για 17 χρόνο κοριτσάκι και δεν κάνω πλάκα! Εκεί, σε εκείνη την περίοδο αποδίδουν την μύηση της Ιωάννας στην τέχνη του πολέμου, πώς να πιάνει σπαθιά και λόγχες και να καλπάζει πάνω σε άλογα κι όλο το πακέτο, αν και κάποιοι πάλι, κακόπιστοι, τοποθετούν πως η σχετική εκπαίδευση είχε ήδη γίνει στο χωριό της, το Domremy, από τους άνδρες του René d’ Anjou και της μαμάς του Yolande d’Aragon! Fake news από τότε, να πάρει η οργή! Πού να βγάλεις άκρη;

Ready, Steady, Goooooo!!!

Στην Tours, η Γιολάντα θα φτιάξει την πανοπλία και το λάβαρο της Ιωάννας. Στο λάβαρό της είναι γραμμένο το «Ιησούς, Μαρία», το έμβλημα των φραγκισκανών μοναχών. Επίσης, θα της παραχωρηθεί ένα πιτσιρίκι για όλες τις δουλειές – page – (από οικογένεια αριστοκρατών όμως) κι ένας κήρυκας -héraut- (Μη γελάς, είναι σημαντικό να έχεις τέτοιους ακολούθους στο Μεσαίωνα! Δεν είχε ο πάσα ένας!) Είναι η Γιολάντα που χρηματοδοτεί τα στρατεύματα γύρω στην πόλη Blois για να ανεφοδιάζουν την Orleans! Εκεί, την περιμένουν δύο στρατιές!

Από την Blois, στέλνει επιστολές η Ιωάννα στους Άγγλους που συνοψίζονται στο:

«Στο όνομα του Θεού, ή τσακίζεστε και ξεκουμπίζεστε από την Ορλεάνη ή σας φεύγω εγώ!»

Τα στρατεύματα του βασιλιά βλέπουν τις ελπίδες τους να αναγεννιούνται. Ένας ανεξήγητος, τεράστιος φόβος καταλαμβάνει τα στρατεύματα των Άγγλων που θα πρέπει να αντιμετωπίσουν μια απεσταλμένη από το Θεό και τις στρατιές του βασιλιά, με αναπτερωμένο ηθικό! Εκτός του ότι οι Άγγλοι, παρότι λιγότεροι από τους Γάλλους, είχαν την φήμη των ανίκητων, λόγω της αμυντικής στάσης που κρατούσαν οι Γάλλοι πολεμιστές και λόγω των τρομερών τοξοτών τους!

Φανταστείτε τον πανικό που θα τους έπιασε εκεί στην Ορλεάνη, να βλέπουν περίπου δέκα χιλιάδες στρατό, λάβαρα, σημαίες, παπάδες, καλόγερους, τρομπέτες, ένα μπούγιο αγριεμένο και με τον Θεό στο πλάι τους με την περιβόητη παρθένα – πολεμίστρια! Με τι καρδιά να πολεμήσεις τώρα; Τώρα είναι η φάση «Τρεχάτε ποδαράκια μου, να μην σας …» αχ να δεις τι λέει μετά… Κι έτσι κι έγινε!

 

Τέλος μέρους Βου’. Το μέρος Α΄ βρίσκεται ΕΔΩ

~Διαβάστηκε / κοινοποιήθηκε 123 φορές~
Share on facebook
Share on whatsapp
Share on email
Share on twitter
Share on pinterest

Επιτρέπεται η κοινοποίηση του άρθρου στα κοινωνικά δίκτυα μέσω των ενεργών συνδέσμων. Προκειμένου για αναδημοσίευση (αντιγραφή δηλαδή του κειμένου) παρακαλώ ζητήστε πρώτα την άδεια από τον/την συγγραφέα/συντάκτη, παραθέτοντας απαραίτητα όνομα, πηγή και ενεργό σύνδεσμο προς την σελίδα. Τροποποιήσεις στα κείμενα, δεν επιτρέπονται.

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΜΕ TO FACEBOOK ΠΡΟΦΙΛ ΣΑΣ
Στιγμιότυπο από το σπίτι του Κολοκοτρώνη και το άγαλμα με το γκράφιτυ

Βοήθα Γέρο!

Αυτό το υπνομυθιστόρημα, Θέλει το χρόνο του. Διαβάζεται λίγο πριν τον ύπνο. Ο αναγνώστης θα αποφασίσει κατά πόσο αποτελεί προϊόν ζωηρής φαντασίας ή ζοφερής πραγματικότητας…

Διαβάστε περισσότερα »