Share on facebook
Share on whatsapp
Share on email
Share on twitter
Share on pinterest
Πρίγκηπας Βάτραχος
(Φωτογραφία: Susanne Jutzeler / Pexels)

Παραμύθι μπερδεμένο

Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα, τα παιδιά μου να μην ξέρουν ούτε ένα σωστό παραμύθι. Όλα σε διασκευές τους τα έχω πει. Νομίζω το κληρονόμησα αυτό από τη μαμά μου, που μου έλεγε πως η Χιονάτη μόλις βρέθηκε στο δάσος έτρεξε σε έναν αστυνομικό και του το είπε να τη σώσει, ή ότι η Σταχτοπούτα έβαζε τα χέρια στη μπρίζα** και κάηκε και δεν πρέπει να τα βάζουμε ποτέ εκεί (είχα μεγάλη αγάπη με τα κατσαβίδια και τις μπρίζες ως παιδί) κι ότι η Ωραία Κοιμωμένη δεν έτρωγε μήλα από ξένους και γενικά δεν είναι ωραίο να είσαι Κοιμισμένη.

Ε το ίδιο έκανα κι εγώ στα παιδιά μου, έλεγα τα δικά μου μέσα:

Πχ: Ακούμε ένα παραμύθι όπου ο Βασιλιάς, έχει βάλει έναν άθλο στην πλέμπα και όποιος τον καταφέρει θα διαλέξει μια από τις τρεις του κόρες να την παντρευτεί! Κι εγώ σχολιάζω με ξινισμένη μούρη:

«Και τι είναι οι κόρες σου βρε μπαγλαμά που τις βάζεις να τις διαλέξουν; Έπιπλα ή γλάστρες; Τις ρώτησες αν θέλουν να πάρουν για άντρα τους τον παλικαρά τον ηλίθιο πρίγκιπα που κάνει ταρζανιές;»

Η εκείνο το τρομαχτικό με τον Χάνσελ και τη Γκρέτελ* που πήγαν λέει τα παιδάκια τους αυτοί οι καημένοι φτωχοί γονείς και τα παράτησαν στο δάσος επειδή δεν μπορούσαν να τα ταΐσουν, σε μας τελειώνει ως εξής: «Αυτοί οι δύο γονείς ήταν πολύ κακοί, παρτάκηδες και κοπρόσκυλα και δεν έπρεπε να τους έχει δώσει ο Θεός παιδιά. Έπρεπε να πάνε αυτοί στο δάσος να βρούνε φαγητό κι όχι να διώξουν τα παιδιά τους. Έτσι, ο Χάνσελ, πήγε με την αδελφούλα του στην αστυνομία και τους κατήγγειλε και τότε πήγαν στη φυλακή».

Η αυτό με τον τύπο με τη φλογέρα που μάγευε τα παιδάκια να πάνε κοντά του, αλλά ήταν λέει και δύο έξυπνα παιδάκια που κατάλαβαν το απαίσιο κόλπο του να τα πάρει μακριά από τη μανούλα και τον πατερούλη τους και δεν πήγαν μαζί του αλλά το είπαν αμέσως στους γονείς τους και ο μπαμπάς τους τον πλάκωσε στο ξύλο.

* Βέβαια να ξέρετε ότι το παραμύθι με τη γρια είναι βγαλμένο από αληθινή γερμανική ιστορία, όπου μια γριά τα έψησε και τα έφαγε τα παιδάκια… και το άλλο με τη φλογέρα, μιλάει για την παιδική εργασία στα ορυχεία… μπρρρρ.

** Μπρίζα: Το ξέρω πως είναι «πρίζα» αλλά δε μ’ αρέσει! Ομοίως και το ντομάτα. Δικάστε με.

Ε, και που λέτε, θυμήθηκα αυτό το ποιηματάκι που το έγραψα 15 χρόνων, στο σχολείο όταν ο μουσικός μας έψαχνε στίχους για να φτιάξει τραγούδια και μας είπε να γράψουμε κάτι δικό μας. Δεν θυμάμαι από ποιο γεγονός της επικαιρότητας είχα επηρεαστεί τότε, πάλι κάτι είχε γίνει συνταρακτικό και πάλι η γυναίκα την πλήρωσε. Νομίζω όχι με τη ζωή της. Αλλά και να έζησε, πάλι με τη ζωή της δεν το πληρώνει; Μάλιστα το είχα φανταστεί με μπιτάκια, λίγο ραπ. Ε, δεν του άρεσε του μουσικού μας καθόλου… (να είστε επιεικείς. Το έγραψε δεκαπεντάχρονο, όχι ο Καβάφης).

Ενα Μπερδεμένο Παραμύθι

Μια φορά κι έναν καιρό
στα πολύ παλιά τα χρόνια
Ήταν μια βασιλοπούλα
αραχτή μες στα σεντόνια

Και μερόνυχτα κοιμόταν
χρόνους εκατό και βάλε
Κι έναν γάμο ονειρευόταν
μ’ ένα Happy End φινάλε

Πρίγκηπα ωραίο ψάχνει
να ρθει με το άλογό του
Να ‘βγει από τον λήθαργό της
και να μπει μες στον δικό του

Ήρθε λοιπόν το παλληκάρι
κι από τα μάγια της τη σώνει
Κάνει μαγκιές, σκοτώνει δράκους
για πάρτη της κι αυτή ψαρώνει

«Εδώ είμαστε!» λέει η κοπέλα.
«Μη χάσω τέτοιο κελεπούρι!»
Μα μες στον ύπνο της δε βλέπει
ότι μεγάλο έχει κουσούρι

Κι αυτός την κέρδισε, την πήρε,
και κάνανε γιορτή μεγάλη
Μα με το πρώτο το φιλί τους
έγινε βάτραχος και πάλι!

Κι έζησε μόνο αυτός καλά
-όπως συνέβαινε συνήθως-
Γιατί η νεράιδα νονά
τα μπάλωσε όλα λέει ο μύθος

Κι αυτή από τον πολύ τον ύπνο
τώρα πια ξάγρυπνη τη βγάζει
Κι εκείνος δίπλα ροχαλίζει
(αχ να ΄ξερες πόσο σου μοιάζει…)

Μεσάνυχτα είναι περασμένα
κι αναρωτιέμαι τι σου βρήκα
Και σε κοιτάω απεγνωσμένα
που έγινες πάλι κολοκύθα

Θέλω να λύσουμε τα μάγια
με την ευχή που πάντα πιάνει:
Να πάρεις πίσω το γοβάκι.
Μην το ζορίζεις, δεν μου κάνει…

© Aννυ Λιγνού – 11.11.1987

 

~Διαβάστηκε / κοινοποιήθηκε 568 φορές~
Share on facebook
Share on whatsapp
Share on email
Share on twitter
Share on pinterest

Επιτρέπεται η κοινοποίηση του άρθρου στα κοινωνικά δίκτυα μέσω των ενεργών συνδέσμων. Προκειμένου για αναδημοσίευση (αντιγραφή δηλαδή του κειμένου) παρακαλώ ζητήστε πρώτα την άδεια από τον/την συγγραφέα/συντάκτη, παραθέτοντας απαραίτητα όνομα, πηγή και ενεργό σύνδεσμο προς την σελίδα. Τροποποιήσεις στα κείμενα, δεν επιτρέπονται.

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΜΕ TO FACEBOOK ΠΡΟΦΙΛ ΣΑΣ
Στιγμιότυπο από το σπίτι του Κολοκοτρώνη και το άγαλμα με το γκράφιτυ

Βοήθα Γέρο!

Αυτό το υπνομυθιστόρημα, Θέλει το χρόνο του. Διαβάζεται λίγο πριν τον ύπνο. Ο αναγνώστης θα αποφασίσει κατά πόσο αποτελεί προϊόν ζωηρής φαντασίας ή ζοφερής πραγματικότητας…

Διαβάστε περισσότερα »