Share on facebook
Share on whatsapp
Share on email
Share on twitter
Share on pinterest

Δεν είναι αστείο…

– «Τέσσερα κουτιά λεξοτανίλ θα ήθελα
– Εχετε συνταγή γιατρού;
– Εί
μαι δασκάλα.
Και δύο κουτιά δώρο από εμάς»

***

– «Γιατί είσαι τόσο ευτυχισμένη;
– Είναι συνδυασμός πολλών πραγμάτων.
Δηλαδή;
Zoloft, Anafranil, Minitran και Lexotanil των 3mg»

***

– Τρία κουτιά Xanax θα ήθελα
Απαιτείται συνταγή γιατρού.
Εχω το πιστοποιητικό γάμου.
Μας κάνει»

***

– Πέντε κουτιά Λεξοτανιλ παρακαλώ.
Εχετε συνταγή;
Εχω τρία παιδιά και αρχίζουν οι διακοπές»

***

Βρε παιδιά, καταλαβαίνω πως αστειεύεστε. Καταλαβαίνω πως κι εκείνοι που τα έγραψαν κι εσείς που τα ανεβάζετε το κάνετε για πλάκα αλλά για κάποιον λόγο δεν μου φαίνεται καθόλου αστείο. Πρόκειται για κακό χιούμορ.

Σκέφτομαι την τραγική αλλά πολύ πιθανή περίπτωση αυτά να τα διαβάζουν κάποια από τα παιδιά μας και να βγάζουν συμπέρασμα για την σοφία των προγόνων τους: «Πολύ ωραία, η μάνα μου κι οι δάσκαλοί μου χρειάζονται ηρεμιστικά για να με αντέξουν. Ποιος ξέρει πόσο τρισάθλιος είμαι. Ο πατέρας μου χρειάζεται χάπια και αλκοόλ για να ξεκινήσει τη μέρα του. Ποιος ξέρει πόσο τρισάθλια είναι η ζωή του και μάλλον έτσι θα γίνει κι η δικιά μου»

«Κλειδιά, κινητό, πορτοφόλι, μάσκα και ζαναξ, να μην ξεχάσω.»

 Ετσι θα είναι το φυσικό. Θα μου πεις, «υπερβολές, δηλαδή αν διαβάσουν ένα “θα σε σκοτώσω που με παράτησες”, κάπου πρέπει να αρχίσουν να σκοτώνουν;» Οχι βέβαια, αλίμονο αν δεν μπορούμε να ξεχωρίσουμε την κυριολεξία από την μεταφορά.

Αλλά τι τους μεταφέρουμε άραγε; Τι θέλουμε να πούμε με τα αστεία μας αυτά; Εσείς μπορείτε να τα ξεχωρίσετε; Τι τους φυτεύουμε στο μυαλό; Τι έχουμε αρχίσει και φυτεύουμε στα δικά μας μυαλά;

  • Οτι ζούμε σε μια άρρωστη καθημερινότητα, της οποίας τα προβλήματα είναι τόσο ανυπέρβλητα που δεν βγαίνουν χωρίς χάπια, αλκοόλ, μαστούρα να μην καταλαβαίνουμε.
  • Οτι δεν μπορούμε να προχωρήσουμε στη ζωή μας χωρίς όλα να είναι στην εντέλεια.
  • Οτι θέλουμε κότερα κι ελικόπτερα, αλλιώς δεν μπορούμε να είμαστε ευτυχισμένοι.
  • Οτι προνομιούχοι είναι ελάχιστοι, κυρίως αυτοί που έχουν πολλά λεφτά. Αυτοί ελέγχουν τις τύχες μας και μας κατευθύνουν, δεν υπάρχει δε καμμία περίπτωση να μην αποδεχτούμε αυτά που ΑΥΤΟΙ μας επιβάλλουν στην εργασία και την κοινωνία και δεν πρόκειται ποτέ να ευτυχήσουμε στον αιώνα τον άπαντα, ούτε να νικήσουμε και να επιβάλλουμε τους δικούς μας όρους και κανόνες (άσχετο που είμαστε συντριπτικά περισσότεροι), ας χαπακωθούμε λοιπόν.
  • Οτι κάθε μια δυσκολία, ακόμη και η πιο απλή συναναστροφή με τους άλλους ανθρώπους μάς αποσυντονίζει, δοκιμάζει την υπομονή μας και χρειαζόμαστε χάπια για να την αντέξουμε. Αλλιώς δεν έχουμε κανέναν έλεγχο του εαυτού μας.
  • Οτι εμείς οι ενήλικες με τη δομημένη προσωπικότητα, χρειαζόμαστε εκ των προτέρων αναλγητικά και ηρεμιστικά για να τα βγάλουμε πέρα με τα παιδιά. ΜΑΣ. Για να τα αντέξουμε και να τα κάνουμε παρέα (καλά μεγαλύτερη προσβόλα και πιο εξοργιστικό πράγμα δεν έχω ακούσει)
  • Οτι η ζωή είναι βάσανο. Βάσανο γκρίνια και παράπονα.
  • Οτι δε σηκώνουμε μύγα στο σπαθί μας (χαχα) και όποιος μας την πει τον καθαρίζουμε επί τόπου. Εκτός κι αν έχουμε πιει τα χάπια μας και είμαστε σε καταστολή οπότε, τη γλιτώνει.
  • Οτι ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΝΗΦΑΛΙΟΙ ΚΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΦΥΣΙΚΟ!

Οχι και πάλι όχι. Δεν το δέχομαι.

  • Δεν θα λιώσετε από τις καθημερινές δυσκολίες, δεν είστε από ζάχαρη.
  • Δεν σας κυνηγάει προσωπικά το σύμπαν και η τύχη σας η μαύρη. Thats life. Για όλους.
  • Δεν θα τα παίξετε ούτε θα σπάσατε αν τα πράματα δεν πάνε όπως τα φαντάζεστε (αν και τι φαντάζεστε το βλέπουμε από τα αστεία σας…)
  • Δεν θα συμβεί τίποτα αν σας την πει κάποιος, ακόμα κι αν σας βρίσει, δεν θα διαλυθεί ο κόσμος σας, ούτε σας μειώνει αν δεν έχουν αντίκρισμα αυτά που λέει (κάντε καλού κακού λίγη αυτοκριτική. Αν αυτά που σας λένε είναι απλώς η κακή συμπεριφορά του άλλου, πετάξτε τα και πηγαίνετε για φρέσκα. Αν έχει έστω κι ένα μικρό δίκιο, βελτιωθείτε). Σε κάθε περίπτωση  μην καταρρεύσετε από την σφοδρότητα της άγαρμπης κριτικής. Μπορείτε, να απαντήσετε, αν αξίζει τον κόπο, ή μπορείτε να απομακρυνθείτε (πάντα αξίζει τον κόπο).
  • Δεν χρειάζεστε αναλγητικά, ηρεμιστικά, παυσίπονα, διεγερτικά, μαστουρωτικά, ή ό,τι άλλα σκατά κυκλοφορούν στα καλά καθούμενα, για να ζήσετε τη ζωή σας και να αντιμετωπίσετε τα προβλήματά σας.

Στο κάτω κάτω, σκεφτείτε πόσο προσβάλλετε και τους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν μια ψυχική νόσο ή μία διαταραχή και που πρέπει να λάβουν σωστά την αγωγή τους προκειμένου να βοηθηθούν.

Που πρέπει να παραμείνουν συνεπείς. Πόσο τους δυσκολεύετε και τους υποτιμάτε. Μόνο που αυτό, είναι απαραίτητο να γίνει με τις οδηγίες, τη φροντίδα και την παρακολούθηση του ειδικού γιατρού, για το σωστό χρονικό διάστημα που απαιτεί η ασθένεια, και όχι με βάση το σπιτικό φαρμακείο, την ανταλλαγή χαπιών με τους γείτονες και την κακή μας διάθεση.

Με αυτά όμως που λέτε, γράφετε και κυρίως κάνετε, θα θεωρήσουν κι αυτοί πως δεν έχει νόημα να ακολουθήσουν τις συμβουλές του γιατρού. Αλλωστε όλοι έτσι είναι. Ετσι είναι το φυσικό. Μούτρα, απραξία, θλίψη, κλάψα, ευθυξία, μηδενική ανοχή στην αντίθετη άποψη, κακή αυτοεικόνα, αδυναμία να παλέψουν τις δυσκολίες της μέρας και να τις φέρουν σε πέρας…

Γιατί να μπουν στον κόπο; Χαπακωθείτε και πιείτε να μην καταλαβαίνουμε. Μην προσπαθήσετε για τίποτα. Είναι μάταιο. Κι όταν παραστεί πραγματική ανάγκη μην πάτε στο γιατρό, ζητήστε κάνα πακέτο χάπια από τη γειτόνισσα και χαπακωθείτε μόνοι σας. Υστερα, παρακολουθήστε στους δέκτες σας ταινίες με ζόμπι και ψάξτε τις διαφορές.

(ΜΗ ρε σεις, δεν σας λυπάστε;)

Ένας ακόμη λόγος σημαντικός να απευθυνθεί κανείς σε ειδικό της ψυχικής υγείας όταν αντιμετωπίζει πρόβλημα που δεν μπορεί να το διαχειριστεί και πιθανόν να χρειαστεί φαρμακευτική αγωγή, είναι ότι η συνειδητοποίηση πως κάποιος λαμβάνει φάρμακα για να ιαθεί δεν οδηγεί στον εθισμό ή δρα αποτρεπτικά.

Μελέτες που έγιναν σε βετεράνους του Ιράκ και του Αφγανιστάν, στους οποίους είχε δοθεί ηρωίνη για να αντιμετωπίσουν τα ψυχικά τους τραύματα από τον πόλεμο, παρατηρήθηκε ότι το 95% κατάφερε να αποτοξινωθεί, όταν άλλαξε περιβάλλον και δεν συνέτρεχαν πια λόγοι να λαμβάνει την (τρομερά εθιστική) ηρωίνη, όπως έκριναν οι γιατροί. Όπως έχει αποδειχθεί από εντατικές  έρευνες, έστω και μια μικρή αλλαγή περιβάλλοντος μπορεί να κάνει την διαφορά.

Οπότε αν κάτι σας χαλάει, αλλάξτε το. Αλλάξτε το για να μη σας αλλάξει.

Απευθύνομαι στα παιδιά τώρα. Στα αληθινά παιδιά, τα ανήλικα και όχι σε αυτούς που παιδιαρίζουν:

παιδιά, ΠΡΟΣΟΧΗ, ΑΤΕΝΤΙΟΝ ΚΑΙ ACHTUNG:

Αν τύχει και διαβάσετε αυτό το κείμενο, ΜΗΝ κάνετε κι εσείς αυτές τις βλακείες. Μην τις λέτε ούτε για αστείο. Κι οι μεγάλοι κάνουν λάθη. Και είναι πιο σοβαρά από των πιτσιρικάδων.

Μάθετε να κάνετε κέφι ακόμα και με σκέτο νερό, να αλλάζετε διάθεση και να γουστάρετε επειδή σκέφτεστε την αγαπημένη ή τον αγαπημένο σας, να κάνετε πάρτυ από το τίποτα τραγουδώντας με το στόμα και κρατώντας τον ρυθμό με τα χέρια, να κάνετε όρεξη μόνο και μόνο με την προσμονή της επόμενης μέρας που μπορεί να μας φέρει απίστευτες, φανταστικές εκπλήξεις και απρόσμενη χαρά.

Ηχεία στο τέρμα: (εντάξει, θα κάνω ντιτζεϊλίκια με τις δικές μας μουσικές που τις ξέρω)

Κι αν ο έρωτάς σας σάς παράτησε, πείτε του «άντε γεια» θα έρθει άλλος, πιο δυνατός και πιο μεγάλος.

«Αντίστροφα κι ανάλογα
τα λογικά και τα παράλογα
Ας μου ‘λεγες ν’ αραίωνα,
δεν ζούμε πλέον στο μεσαίωνα.»

Κι αν κάποιος σας μάλωσε και σας πρόσβαλε,

«Μεγαλώνω και ξεχνώ,
μόνο τους κακούς ανθρώπους,
όσους μιλούσαν με βρισιές,
γιατί ποτέ δε μάθαν τρόπους.»

Κι αν η ζωή σας τα φέρει δύσκολα,

«I get knocked down, but I get up again
You are never gonna keep me down
I get knocked down, but I get up again
You are never gonna keep me down»

Ρίχτα Βασίλη,

«Όχι σε όλα που τις φλέβες
του μυαλού μου τρυπάνε
τα χω γραμμένα τα ηρεμιστικά
που με προσπερνάνε.

Όχι σε όλα που σκορπάνε
χίλιες και μια νύχτες

τα χω γραμμένα τα χαπάκια σας
που σπάνε τους δείκτες.

Όχι σε όλα που κουρέλια
κάνουν τα όνειρά μου

τα χω γραμμένα κι έχω φτιάξει
τον κρυφό έρωτά μου.

Κρυφέ έρωτά μου;»

«Στα παιδιά που ερωτεύονται
Στα παιδιά που ονειρεύονται

στα παιδιά που δεν τρώνε τη φόλα
στα παιδιά που τα θέλουνε όλα»

Και για μας τους μεγάλους; Δεν έχει τραγούδι;

Αμε…

«Να δεις που κάποτε θα μας πούνε και μαλάκες
Να δεις που κάποτε θα μας πούνε και χαζούς…»

~κοινοποιήθηκε 437 φορές~
Share on facebook
Share on whatsapp
Share on email
Share on twitter
Share on pinterest

Επιτρέπεται η κοινοποίηση του άρθρου στα κοινωνικά δίκτυα μέσω των ενεργών συνδέσμων. Προκειμένου για αναδημοσίευση (αντιγραφή δηλαδή του κειμένου) παρακαλώ ζητήστε πρώτα την άδεια από τον/την συγγραφέα/συντάκτη, παραθέτοντας απαραίτητα όνομα, πηγή και ενεργό σύνδεσμο προς την σελίδα. Τροποποιήσεις στα κείμενα, δεν επιτρέπονται.

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΜΕ TO FACEBOOK ΠΡΟΦΙΛ ΣΑΣ
Στιγμιότυπο από το σπίτι του Κολοκοτρώνη και το άγαλμα με το γκράφιτυ

Βοήθα Γέρο!

Αυτό το υπνομυθιστόρημα, Θέλει το χρόνο του. Διαβάζεται λίγο πριν τον ύπνο. Ο αναγνώστης θα αποφασίσει κατά πόσο αποτελεί προϊόν ζωηρής φαντασίας ή ζοφερής πραγματικότητας…

Διαβάστε περισσότερα »